ادعای رویترز درباره هواپیمایی آسمان تکذیب شد

سازمان هواپیمایی کشوری اعلام کرد که شرکت هواپیمایی آسمان تقاضایی مبنی بر صدور مجوز پرواز به اروپا از این سازمان نداشته است.


ادعای حمله با شوکر برقی به زن دستفروش اهوازی +عکس/ شهرداری تکذیب کرد

در ساعت های اخیر خبرهای ضد و نقیض درباره مرگ زن دستفروش اهوازی در حمله ماموران شهرداری اهواز با شوکر منتشر شد. عکس این زن نیز به صورت گسترده ...


ادعای رویترز درباره هواپیمایی آسمان تکذیب شد

سازمان هواپیمایی کشوری اعلام کرد که شرکت هواپیمایی آسمان تقاضایی مبنی بر صدور مجوز پرواز به اروپا از این سازمان نداشته است.


توضیحات فاضل لاریجانی درباره ملاقات جنجالی ۴سال قبل با مرتضوی

فاضل لاریجانی با انتشار نامه‌ای علاوه بر ارائه توضیحاتی درباره جلسه خود با سعید مرتضوی، از دادستان تهران خواست دارایی‌های خود و برخی مسئولان ...


ادعای حمله با شوکر برقی به زن دستفروش اهوازی +عکس/ شهرداری تکذیب کرد

در ساعت های اخیر خبرهای ضد و نقیض درباره مرگ زن دستفروش اهوازی در حمله ماموران شهرداری اهواز با شوکر منتشر شد. عکس این زن نیز به صورت گسترده ...


آلاینده‌‌هایی که خوره جان شناورها شده‌اند

اقتصاد | يكشنبه ۱۱ مهر ۹۵ ساعت ۸:۲۳ | نسخه چاپي

در تمام شناورهای دریایی و به‌طور کل در تمام صنعت کشتیرانی مشکلات مشترکی وجود دارد که از آن جمله می توان به آلوده شدن توسط موجودات دریایی و خوردگی در آب دریا اشاره کرد. در دریا موجودات زنده بی‌شماری وجود دارند که هر کدام بنا بر نیاز خود به سطوح چسبیده و از موادی تغذیه می‌کنند. ایجاد مواد جدید توسط این موجودات به صورت موضعی روی یک محل موجب تغییر شرایط خوردگی یا کاهش و عدم کارایی تجهیزات می‌شود.
به گزارش روزنامه دنیای خودرو، در یک شناور مقدار آلودگی دریایی در محل‌های مختلف متفاوت است و در برخی محل‌ها نیز از اهمیت بیشتری برخوردار است. مقدار آلودگی دریایی روی یک شناور تحت اثر عوامل مختلفی قرار دارد که در این مطلب به بررسی آن‌ها می پردازیم.
عوامل موثر بر آلودگی
عوامل موثر بر آلودگی دریایی به طور کلی به سه دسته مشخصه‌های شناور از نظر طراحی و جنس، مشخصه‌های دریا و مشخصه‌های دریا تقسیم می‌شوند. فعالیت‌هایی که یکی یا چند مورد از این عوامل را کنترل کند، باعث می‌شود آلودگی در سطح شناور کاهش بیابد و مشکلات مربوطه نیز از بین برود.
طراحی شناور
در یک شناور شرایط مختلفی برای قرار گرفتن و رشد کردن انواع آلودگی وجود دارد. سطوح مختلف در شناورها از نظر تنش های وارده متفاوت هستند. سطوحی در شناورها وجود دارد که نیروی دراگ زیادی به آنها وارد می شود و سطوحی نیز وجود دارد که نیروی دراگ کمی دارند. مقدار نور موجود در قسمت‌های مختلف شناور، سرعت آب، جنس و زبری سطوح نیز از عوامل موثر بر مقدار آلودگی است. تمام این شرایط موجب می‌شود انواع مختلف آلودگی‌های دریایی که نیاز به شرایط مختلف دارند، محل مناسب خود را پیدا کنند و به راحتی و با استحکام زیاد به بدنه شناور وصل شوند.
محل‌های حساس و مستعد به آلودگی
محل‌های مختلفی در یک شناور وجود دارد که از نظر کاهش راندمان و کارایی شناور در اثر ایجاد آلودگی دریایی حساسیت دارند و مهم هستند. این محل ها باید مورد بازبینی مداوم قرار گیرند تا بتوان بر راندمان وسیله کنترل داشت.
سطح شناور: به طور کلی می‌توان گفت آلودگی سطح شناور موجب افزایش مصرف سوخت و با افزایش مقدار آلودگی نیز مصرف سوخت اضافه می‌شود.
پروانه: آلودگی پروانه از نوع سخت  است و مقدار کمی از این آلودگی ها مانند بارناکل و کرم تیوب دار موجب افت شدیدی در راندمان پروانه می‌شود. ناصافی سطحی پروانه نیز راندمان پروانه را کاهش می‌دهد. صافی پروانه را می‌توان با سنجه مخصوص پروانه کشتی اندازه گرفت.
گنبد سونار: آلودگی گنبد سونار (محفظه ناوبری یا فاصله‌یابی صوتی) موجب افت شدید کارایی سونار می‌شود. از آن جایی که روی گنبد سونار از رنگ‌های ضدخزه استفاده می‌شود، آلودگی آن اغلب شامل خزه و جلبک می‌شود و در صورت تخریب رنگ و ضد خزه امکان رشد سایر آلودگی‌ها نیز وجود دارد. وجود انواع آلودگی‌ها روی سونار موجب تفرق و پراش امواج و سونار بی‌کیفیت می‌شود.
سطوح روی زین: سطوحی که از بدنه روی زین قرار می‌گیرند و حین رنگ‌آمیزی بدنه رنگ نمی‌شوند، احتمال آلودگی بیشتری دارند و جزو مناطق حساس محسوب می‌شوند. خوردگی نیز در این مناطق شدید است . به این نقاط باید اهمیت داد چراکه اگر زمان طولانی وسیله به اسکله باز نگردد، همه جای بدنه دچار آلودگی و تشخیص محل‌های اثر زین نسبت به سایر نقاط مشکل می‌شود.
شافت اصلی: شافت‌هایی که با فایبرگلاس پوشش داده شده اند معمولا با رنگ ضدخزه پوشانده می‌شوند. با گذشت زمان رنگ روی شافت از بین می‌رود و آلودگی به سرعت شروع می‌شود. در این محل با ایجاد آلودگی‌های سخت، راندمان چرخش شافت پایین می‌آید.
جنس شناور
بدنه تمام شناورهای دریایی معمولا از رنگ پوشیده شده است، بنابراین پارامتر تعیین‌کننده آلودگی، نوع رنگ مصرفی است. در طول سال‌ها تحقیق روی آلودگی‌های دریایی استفاده از مواد سمی در رنگ‌ها به عنوان بهترین راه‌حل برای جلوگیری از تجمع آلودگی‌های دریایی روی شناورها مطرح شده است. به طور کلی روش‌هایی که رنگ‌های ضدخزه در مقابله با آلودگی استفاده می‌کنند، از روش‌های سمی برای کشتن لاروها چه قبل از نشستن و چه بعد از نشستن لارو تا روش‌هایی که موجب جدا شدن و پس زدن آلودگی‌ها می‌شود، گستردگی دارد.
رنگ‌های قدیمی از زمینه حل‌شونده همراه با عناصر سمی مانند مس، روی، آرسنیک یا قلع تشکیل شده‌اند. مشکل این رنگ‌ها طول عمر کم آنها (در حدود دو سال) است. رنگ‌های خود‌ساینده حاوی قلع (TBT) که در سال‌های ۱۹۵۰ تولید شدند، تحولی را در صنایع دریایی ایجاد کردند. این رنگ‌ها با عملکرد خوب، طول عمری در حدود ۵ سال ایجاد می‌کنند. متاسفانه وجود مقدار زیادی از ترکیبات قلع در دریا به بسیاری از ارگانیزم‌های دریایی آسیب می‌زند و بنابراین از سال ۲۰۰۳ مصرف این‌گونه رنگ‌ها ممنوع شد.
برای جلوگیری از نشستن لارو و دانه موجودات دریایی روی بدنه شناور باید مقدار مشخصی از مواد سمی از رنگ در محیط اطراف آزاد شود. ولی این مقدار در اثر گذشت زمان کاهش می‌یابد و بنابراین باید شناور پس از مدتی از آب خارج و رنگ آن تجدید شود. عمر رنگ‌هایی که حاوی TBT نیستند بین شش ماه تا ۲ سال است. تحقیقات نشان داده است بین مقدار آلودگی سطحی شناورها و عمر رنگ ضد‌خزه رابطه مستقیمی وجود دارد و هر ماه ۱۰درصد به مقدار آلودگی اضافه می شود.
کاربری شناور
عواملی نظیر نحوه استفاده (یعنی سرعت، تعداد موارد استفاده و زمان استراحت) از وسیله روی مقدار آلودگی بدنه شناور اثرگذار است. رنگ‌های جدید معمولا از نوع خودساینده هستند و بسته به سرعت آب، سطح بیرونی رنگ سائیده می‌شود و مواد سمی را منتشر می‌کند. این رنگ‌ها نیاز به حرکت وسیله دارند تا بتوانند وظیفه خود را انجام دهند.
در واقع به علت تجمع جلبک و رنگ‌های هیدرولیزشده امکان نفوذ مواد سمی از رنگ به آب وجود ندارد و کارایی رنگ کاهش می‌یابد. علاوه بر این با ساکن ماندن وسیله در آب، جانوران دریایی که روی سطح قرار گرفته‌اند، فرصت کافی برای رشد و ایجاد چسب‌ها و اتصالات قوی به سطح زیرلایه دارند. در نتیجه آلودگی سخت و مقدار آن به شدت زیاد می‌شود. بنابراین مقدار ساکن بودن وسیله از عوامل تعیین‌کننده مقدار آلودگی است.
انواع آلودگی‌ها
آلودگی‌های دریایی به دو نوع نرم و سخت دسته‌بندی می‌شوند. نوع نرم شامل لجن و جلبک و علف است و کمترین اثر را روی کیفیت، راندمان و سرعت وسیله دارند. آلودگی‌های سخت موجودات دریایی هستند که دارای پوسته‌ها یا بدن‌های آهکی هستند. ترکیب این دو آلودگی اثر بسیار بیشتری روی افت کیفیت وسیله شناور دارد. بالغ شدن و به هم پیوستن انواع مختلف آلودگی‌ها و ذرات حجم و وزن زیادی را ایجاد می‌کنند.
لجن: لجن اولین آلودگی است که روی سطوح ایجاد می‌شود. تقریبا تمام ذرات موجود در آب با یک لایه لجن پوشیده شده‌اند. لجن می‌تواند شامل چند نوع از موجودات دریایی باشد که پس از نیم‌ساعت روی سطح می‌نشیند. لجن را پس از یک ساعت می‌توان با دست احساس کرد.
دیاتوم: انواعی از موجودات دریایی به نام «دیاتوم» وجود دارد که نسبت به رنگ‌های ضدخزه حاوی مس مقاوم هستند. با قرار گرفتن این نوع جاندار میکروسکوپی روی رنگ ضد‌خزه، امکان قرار گرفتن سایر موجودات دریایی روی آن ها فراهم می‌شود و با وجود استفاده از رنگ ضدخزه، سطح آلوده می‌شود.
خزه و علف: این موجودات چند سلولی از طریق فتوسنتز فعالیت می‌کنند و در محیط‌های تاریک و عمیق دیده نمی‌شوند.
بارناکل: بارناکل صدف مخروطی شکل با لبه دندانه‌ای است. این موجود دریایی با پوسته آهکی و محکم خود به شدت به سطوح می‌چسبد و موجب تخریب رنگ، افزایش نیروی دراگ، کاهش سرعت و افزایش خوردگی می‌شود. درواقع بیشترین ضرر آلودگی دریایی ناشی از این موجود دریایی است.
کرم لوله‌ای: این نوع موجودات نیز کرم‌هایی هستند که یک غلاف دارند و از روی بدنه شناور به خارج قرار می گیرند.
اگر اين مطلب را پسنديده ايد، آن را به اشتراك بگذارد: