توضیحات «نوئرت» در مورد تائید برجام توسط دولت ترامپ

سخنگوی وزارت خارجه آمریکا توضیحاتی را در مورد تائید برجام و اقدامات واشنگتن علیه تهران ارائه کرد.


انحراف زن خانه دار در دوستی با زن مورد دار همسایه؛ پسر تلگرامی زن شوهردار را درمنجلاب برد

زن جوان که پس ازدوستی با زن همسایه به شوهرش خیانت کرده بود با دنیایی پشیمانی می گوید زندگی رویایی اش را بخاطر یک وسوسه از دست داده است.


گفت‌وگو با زن و مردی که تغییر جنسیت داده‌اند/ چرا «ماه عسل» دعوتمان نمی‌کند؟

نگار لطفعلی‌، مدیرعامل انجمن حمایت از بیماران ملال جنسیتی ایران می‌گوید: «ترنسکشوال» یعنی گذر از جنسیت.


جراحی موفق نوزادی که معده و کبد او خارج از شکمش بود+ تصاویر

نوزادی در ابوظبی پایتخت امارات که معده و کبد وی خارج از شکم بود توسط پزشکان نجات یافت.<br /><br />


جراحی موفق نوزادی که معده و کبد او خارج از شکمش بود+ تصاویر

نوزادی در ابوظبی پایتخت امارات که معده و کبد وی خارج از شکم بود توسط پزشکان نجات یافت.<br /><br />


آسیب‌ های نگاه جشنواره‌ محور به سینما

| يكشنبه ۰۴ مهر ۹۵ ساعت ۱۲:۴۴ | نسخه چاپي

سیروس الوند؛ فیلمنامه‌نویس و کارگردان سینما در روزنامه آرمان نوشت: اگر نگاهی به تاریخ سینمای ایران بیندازیم، متوجه می‌شویم که در این سال‌ها سینمای ما همواره یک سینمای قابل احترام و ویژه در سطح جهانی بوده است.
اینکه امروز عده‌ای می‌گویند سینمای ما در سطح جهان ناشناخته بوده و تنها یک یا چند کارگردان توانسته اند سینمای ما را به جهانیان معرفی کنند از پایه و اساس نادرست است. سینمای ایران همواره در سطح جهان حرف برای گفتن داشته است اما مشکلی که این روزها گرفتار آن هستیم، دعوا بر سر زمان شناخته شدن سینمای ایران نیست، بلکه مشکل اینجاست که سینمای ما در حال حاضر مشغول دست و پا زدن در منجلاب موفقیت جشنواره ای و جذب مخاطب داخلی است.
در حال حاضر سینمای ما نمی‌داند که باید به کدام هویت خود بچسبد.آیا بر هویت جشنواره‌ای‌ تمرکز کند یا به هویت مخاطب‌پسند خود بها بدهد؟ سینمای ما نمی‌داند باید به حضور در جشنواره‌ اکتفا کند یا اینکه اکران عمومی در دیگر کشورها داشته باشد و تماشاگر جذب کند. ما هنوز نمی‌دانیم فیلمساز ما باید صرفا برای مخاطب داخل کشور فیلم بسازد یا باید نگاهی صرفا جشنواره ای و جایزه محور به کار خود داشته باشد. این سردرگمی در بلند مدت و حتی در کوتاه مدت به ضرر سینمای ما خواهد بود.
در سالیان اخیر سینمای ما در بین این دو نقطه در نوسان بوده است.هرچند بنده بر این باور هستم که جذب تماشاگر بیشتر می‌تواند سینمای ما را جهانی کند و نه فقط حضور در جشنواره‌ها. اگر سینمایی در داخل کشور خود مخاطبان زیادی داشته باشد بدون شک توجه جهانیان را به خودش جلب می‌کند و اگر قرار است فیلمی ساخته شود که تنها نگاه به حضور و موفقیت در جشنواره‌های جهانی دارد، اصلا چرا باید در این کشور ساخته شود؟ نباید فراموش کنیم که سینمای متعهد، سینمایی است که نگاهی منصفانه به کشور تولیدکننده فیلم داشته باشد و لازمه موفقیت نیز همین نوع نگاه خواهد بود.
اگر اين مطلب را پسنديده ايد، آن را به اشتراك بگذارد:

دیدگاه شما چیست؟