روحانی رو داری اشتباه می‌زنی داداش!/ تصاویر جعلی رسانه‌های منتقد از خوزستان و اعتراض در فضای‌مجازی

روزنامه تماشاگران امروز نوشت: استان خوزستان از روزهای ابتدایی بهمن‌ماه دچار مشکلات جدیدی شد که کهنه بودن زیرساخت‌های استان را بیش از پیش ...


حفره امنیتی خانمان برانداز اینترنتی شناسایی شد

محققان گوگل موفق به شناسایی بی سابقه ترین مورد نشت اطلاعات در وب در سال ۲۰۱۷ شده اند که نتیجه آن ضرورت تغییر تمامی کلمات عبور مورد استفاده کاربران سایت های اینترنتی است.


دی‌میستورا: حمله تروریستی حمص، تلاش برای ناکام گذاشتن مذاکرات ژنو۴ بود

فرستاده سازمان ملل به سوریه در بیانیه‌ای حملات تروریستی به دو مقر امنیتی سوریه در حمص را محکوم کرد.


آغاز پیش فروش ساندرو استپ وی از یکشنبه (+جزئیات)

گروه خودرو سازی سایپا در نظر دارد در راستای رضایتمندی و حمایت از مشتریان عزیز مرحله سوم فروش اینترنتی این خودرو پر طرفدار را به اجرا گذارد.


مترو چگونه برآورد کرده هزینه هر سفر ۲۴۰۰ تومان است؟/ سرانه حقوق پرسنل مترو؛ ۹ میلیون تومان!

رئیس کمیسیون سلامت، محیط زیست و خدمات شهری شورای شهر تهران گفت: مخالف افزایش بهای بلیت مترو تهران هستم، نباید استفاده از حمل و نقل عمومی برای ...


آسیب‌ های نگاه جشنواره‌ محور به سینما

| يكشنبه ۰۴ مهر ۹۵ ساعت ۱۲:۴۴ | نسخه چاپي

سیروس الوند؛ فیلمنامه‌نویس و کارگردان سینما در روزنامه آرمان نوشت: اگر نگاهی به تاریخ سینمای ایران بیندازیم، متوجه می‌شویم که در این سال‌ها سینمای ما همواره یک سینمای قابل احترام و ویژه در سطح جهانی بوده است.
اینکه امروز عده‌ای می‌گویند سینمای ما در سطح جهان ناشناخته بوده و تنها یک یا چند کارگردان توانسته اند سینمای ما را به جهانیان معرفی کنند از پایه و اساس نادرست است. سینمای ایران همواره در سطح جهان حرف برای گفتن داشته است اما مشکلی که این روزها گرفتار آن هستیم، دعوا بر سر زمان شناخته شدن سینمای ایران نیست، بلکه مشکل اینجاست که سینمای ما در حال حاضر مشغول دست و پا زدن در منجلاب موفقیت جشنواره ای و جذب مخاطب داخلی است.
در حال حاضر سینمای ما نمی‌داند که باید به کدام هویت خود بچسبد.آیا بر هویت جشنواره‌ای‌ تمرکز کند یا به هویت مخاطب‌پسند خود بها بدهد؟ سینمای ما نمی‌داند باید به حضور در جشنواره‌ اکتفا کند یا اینکه اکران عمومی در دیگر کشورها داشته باشد و تماشاگر جذب کند. ما هنوز نمی‌دانیم فیلمساز ما باید صرفا برای مخاطب داخل کشور فیلم بسازد یا باید نگاهی صرفا جشنواره ای و جایزه محور به کار خود داشته باشد. این سردرگمی در بلند مدت و حتی در کوتاه مدت به ضرر سینمای ما خواهد بود.
در سالیان اخیر سینمای ما در بین این دو نقطه در نوسان بوده است.هرچند بنده بر این باور هستم که جذب تماشاگر بیشتر می‌تواند سینمای ما را جهانی کند و نه فقط حضور در جشنواره‌ها. اگر سینمایی در داخل کشور خود مخاطبان زیادی داشته باشد بدون شک توجه جهانیان را به خودش جلب می‌کند و اگر قرار است فیلمی ساخته شود که تنها نگاه به حضور و موفقیت در جشنواره‌های جهانی دارد، اصلا چرا باید در این کشور ساخته شود؟ نباید فراموش کنیم که سینمای متعهد، سینمایی است که نگاهی منصفانه به کشور تولیدکننده فیلم داشته باشد و لازمه موفقیت نیز همین نوع نگاه خواهد بود.
اگر اين مطلب را پسنديده ايد، آن را به اشتراك بگذارد:

دیدگاه شما چیست؟