میکرفون عارف برای اولین‌بار در مجلس باز شد/حصر در شان نظام نیست/تاکید برعدم دخالت نظامیان درانتخابات

رییس فراکسیون امید مجلس گفت: برجام موفقیت بزرگ برای تمام ارکان نظام است و از تخریب و همچنین معرفی آن به عنوان تنها نسخه شفا بخش باید پرهیز شود.


توزیع میوه‌های​ تنظیم بازاری تا اطلاع ثانوی

قائم مقام وزیر کشاورزی در امور بازرگانی اعلام کرد که میوه های تنظیم بازاری شب عید تا اطلاع ثانوی و برای کنترل قیمت‌ها به نفع مصرف کنندگان و ...


آغاز اعلام شماره حساب برای دریافت سود سهام عدالت

رئیس سازمان خصوصی سازی از آغاز دریافت شماره حساب شبا از سوی مشمولان سهام عدالت خبر داد و گفت: این شماره از نیمه شب سه شنبه هفته جاری(نخستین دقایق ...


اشتباه عجیب در مورد رحمتی

سرپرست استقلال اعلام کرد دروازه‌بان این تیم در بازی با تراکتورسازی تبریز اخطاری دریافت نکرده است.


سبک رانندگی‌تان درمورد شخصیت شما چه می‌گوید

تام واندربیت، نویسنده کتاب «ترافیک: آنچه رانندگی درمورد شخصیت ما می‌گوید» در کتاب خود می‌نویسد، «باتوجه به اینکه خیلی از ما زمان بسیار زیادی ...


آسیب‌ های نگاه جشنواره‌ محور به سینما

| يكشنبه ۰۴ مهر ۹۵ ساعت ۱۲:۴۴ | نسخه چاپي

سیروس الوند؛ فیلمنامه‌نویس و کارگردان سینما در روزنامه آرمان نوشت: اگر نگاهی به تاریخ سینمای ایران بیندازیم، متوجه می‌شویم که در این سال‌ها سینمای ما همواره یک سینمای قابل احترام و ویژه در سطح جهانی بوده است.
اینکه امروز عده‌ای می‌گویند سینمای ما در سطح جهان ناشناخته بوده و تنها یک یا چند کارگردان توانسته اند سینمای ما را به جهانیان معرفی کنند از پایه و اساس نادرست است. سینمای ایران همواره در سطح جهان حرف برای گفتن داشته است اما مشکلی که این روزها گرفتار آن هستیم، دعوا بر سر زمان شناخته شدن سینمای ایران نیست، بلکه مشکل اینجاست که سینمای ما در حال حاضر مشغول دست و پا زدن در منجلاب موفقیت جشنواره ای و جذب مخاطب داخلی است.
در حال حاضر سینمای ما نمی‌داند که باید به کدام هویت خود بچسبد.آیا بر هویت جشنواره‌ای‌ تمرکز کند یا به هویت مخاطب‌پسند خود بها بدهد؟ سینمای ما نمی‌داند باید به حضور در جشنواره‌ اکتفا کند یا اینکه اکران عمومی در دیگر کشورها داشته باشد و تماشاگر جذب کند. ما هنوز نمی‌دانیم فیلمساز ما باید صرفا برای مخاطب داخل کشور فیلم بسازد یا باید نگاهی صرفا جشنواره ای و جایزه محور به کار خود داشته باشد. این سردرگمی در بلند مدت و حتی در کوتاه مدت به ضرر سینمای ما خواهد بود.
در سالیان اخیر سینمای ما در بین این دو نقطه در نوسان بوده است.هرچند بنده بر این باور هستم که جذب تماشاگر بیشتر می‌تواند سینمای ما را جهانی کند و نه فقط حضور در جشنواره‌ها. اگر سینمایی در داخل کشور خود مخاطبان زیادی داشته باشد بدون شک توجه جهانیان را به خودش جلب می‌کند و اگر قرار است فیلمی ساخته شود که تنها نگاه به حضور و موفقیت در جشنواره‌های جهانی دارد، اصلا چرا باید در این کشور ساخته شود؟ نباید فراموش کنیم که سینمای متعهد، سینمایی است که نگاهی منصفانه به کشور تولیدکننده فیلم داشته باشد و لازمه موفقیت نیز همین نوع نگاه خواهد بود.
اگر اين مطلب را پسنديده ايد، آن را به اشتراك بگذارد:

دیدگاه شما چیست؟