٧ کشته و زخمی در تصادف اتوبوس بنز با پیکان

رییس مرکز اطلاعات و کنترل ترافیک پلیس راهور ناجا جزئیات برخورد اتوبوس بنز با یک دستگاه پیکان را در پیرانشهر اعلام کرد.


اولین تصاویر لو رفته از مدل ۲۰۱۷ گلکسی A5 را ببینید

چند روزی می‌شود که خبرهای مختلفی از مدل جدید گوشی گلکسی A5 به بیرون درز کرده و امروز هم تصاویر آن لو رفته‌اند.


زیباترین زنان جهان در کدام کشورها هستند+تصاویر

در این رده بندی که توسط سایت بسیار معتبر UCITYGUIDES صورت گرفته ده تا از کشور هایی که زیباترین زنان را دارند طبق این رده بندی مشاهده می کنید.


آغاز دور جدید ثبت‌نام سهام عدالت؛ سهامداران جدید چه کسانی هستند؟

بر اساس بخشنامه جدید علی طیب‌نیا، دولت بنا دارد بررسی امکان برخورداری و اعطای سهام به افرادی که تاکنون مورد شناسایی قرار نگرفته و ...


داعش سخنگوی جدید خود را معرفی کرد

گروه تروریستی داعش پس از هلاکت «ابو محمد العدنانی» سخنگوی قبلی این گروه، «ابوالحسن المهاجر» را به عنوان جایگزین وی تعیین کرد.


تورم غریزه در فضای مجازی

| يكشنبه ۲۸ شهريور ۹۵ ساعت ۹:۵۲ | نسخه چاپي

فردی که با انبوهی از اطلاعات در فضای موسوم با انفجار اطلاعات مواجه می‎شود به مانند فردی است که در زیر یک قیف بزرگ نشسته و اطلاعات به‎صورت پراکنده برمی‎گردد.
اهمیت فضای مجازی از طرفی و از سوی دیگر درگیری اقشار مختلف با آن و همچنین اهمیت کنش‎‎های فطری و دینی انسان در جهت رشد و تعالی، موضوع مهم و مغفول در نحوه ورود به فضای مجازی است. برای بررسی بیشتر کنش‎‎های انسانی با آقای دکتر محمد حسنی، دکترای فرهنگ و ارتباطات که ریاست دفتر فرهنگی و هنری دفتر تبلیغات اسلامی را هم برعهده دارند به گفت‎وگو پرداختیم تا ابعاد بیشتری از این مسئله برای فعالان فضای مجازی روشن‎ شود.
چیستی و هستی‎شناسی فضای مجازی در ابتدا چگونه تعریف می‎شود؟
فردی که با انبوهی از اطلاعات در فضای موسوم با انفجار اطلاعات مواجه می‎شود به مانند فردی است که در زیر یک قیف بزرگ نشسته و اطلاعات به‎صورت پراکنده برمی‎گردد و البته با سرعت بالا به آن روی می‎آورد و در مواجهه با این اطلاعات قرار می‎گیرد، در این نقطه با چند مشکل مواجه می‎شود؛ یکی اینکه قالب فکری و ذهنی او خیلی کند‎تر از ریزش و بارش اطلاعات است و نکته بعد اینکه این اطلاعات و این سیگنال‎‎هایی که به آن می‎رسد خیلی از آن‎‎ها بی‎ربط به نیاز‎های اوست، این را اضافه کنید به فقدان آگاهی او برای تجزیه و تحلیل مطالب و نکته آخر اینکه این اطلاعات بدون اولویت‌بندی است و طرف نمی‎تواند آن را هضم کند.
کارکرد فضای مجازی در رشد شخصیتی و آگاهی از جنبه‎‎های فطری چگونه است؟
اگر استفاده از فضای مجازی بدون داشتن غرض قبلی اتفاق بیفتد، فرد را در درک و آگاهی‎‎ و رشد شخصیتی دچار بحران ‎می‎کند. در صورت شناخت مخاطب می‎تواند در رشد شخصیتی وی کمک کند، فردی که پایه‎‎های اطلاعات جامعه‌شناختی او ضعیف است یا فردی که مبانی یا دانش دینی او ضعیف است هنگامی که وارد فضایی می‎شود که دائم با شبهات و چالش‎‎های دینی مواجه می‎شود و مملو از این داده‎‎هاست چگونه خود را می‎تواند از آن ورطه بیرون بکشد و اگر فرد بدون اراده قبلی و بدون دانش قبلی وارد این فضا شده باشد غیر از انفعال پیامد دیگری برای رشد به تعالی وی به‎دنبال نخواهد داشت و به طور قطع به وی ضربه خواهد خورد و حتما در آنجا شاکله شخصیتی او از این حیث با بحران مواجه خواهد شد.

اما اگر وارد فضایی که می‎شود دانش کافی را به‎همراه داشته باشد و به‎جای انفعال، فعالانه، پرسشگر و با اعتماد به نفس وارد شود می‎تواند از داده‎‎ها برای تقویت پایه‎‎های فکری خود استفاده کند و با شبهات مواجه بشود.

بنابراین نمی‎توانیم به‎صورت مطلق بگوییم که فضای مجازی ما را لزوما به ورطه انفعال می‎کشد یا در رشد آگاهی‎‎های ما تاثیر می‎گذارد یا به‎صورت خیلی ساده انگارانه و ساده اندیشانه بگوییم که این فضا مملو از داده‎‎های خوب و مملو از اطلاعات است و نمی‎توانیم از این فضا‎ها پرهیز کنیم و کاملا برای‎ ما می‎تواند مفید باشد. این حرف‌ها به‎صورت کلی خیلی قابل هضم نیست.

این عرصه موانع، ویژگی‎‎ها و سوگیری‎‎هایی خاصی دارد و بدون فهم پیچیدگی‎ها، سوگیری‎‎ها و مدیریتی که می‎شود نمی‎توانیم در واقع قضاوت کامل و شایسته‌ای داشته باشیم.
از آسیب‎‎های فضای مجازی افزایش مفاسد اخلاقی مانند دروغ و تهمت و غیبت است. چرا این‎‎ها افزایش پیدا کرده است و چگونه باید با آن مقابله کرد؟
این بخش از آسیب‎‎های مربوط به فضای مجازی یا اساسا رسانه‎‎های نوین حاصل ترکیب دو نکته اساسی است:

1‎ـ‎ اینکه فضای مجازی این امکان را فراهم کرده است که افراد به‎صورت گمنام و با هویت‎‎های جعلی یا چندین هویت وارد آن شوند.

2‎ـ‎ این فضا فوق العاده متلذم است و تمام آنچه کشش‎‎های انسان را ممکن است درگیر کند ما به ازای قوای بیرونی آن به‎صورت بسیار متنوع و بسیار متکثر و بسیار اغواگر با اشکال مختلف در این فضا حاضر است. یعنی فرض کنید کودکی اگر در این فضا باشد باید خورد و خوراکش را خانواده کنترل کند. اما اگر این کودک با یک هویت جعلی وارد یک فضایی بشود که پر از خوراکی است و آن دانش کافی را نداشته باشد به خود آسیب می‎‌زند. مهم‎ترین مسئله همان هویت است که افراد با هویتی غیر از هویت خود وارد می‎شوند. هویت‎‎ها در فضای واقعی اجتماعی محدودیت‎‎ها و قیودی را به‎همراه دارد و، چه به‎لحاظ اجتماعی و حقوقی و چه به‎لحاظ ابعاد اخلاقی، هرکسی نمی‎تواند هرکاری را در ابعاد بیرونی انجام ‎دهد؛ چون در این ساختار جا افتاده و کنش‎‎ها و واکنش‎‎های فرد به‎شدت متاثر از کنش‎‎ها و واکنش‎‎هایی است که از بیرون می‎گیرد، پس نمی‎تواند هر کاری را انجام دهد، فرض کنید فردی دارای شخصیت جعلی است و وارد این فضا شود و این فضا هم متضمن یک هویت و یعنی دارای جهت باشد، معلوم می‎شود که او تاثیر می‎پذیرد و مستغرق می‎شود.

فرض کنید که فرد بار اول که وارد شده حیرت زده ‎می‎شود، اما بار دوم و سوم که وارد می‎شود، می‎خواهد تعامل داشته باشد، چاره‎ای ندارد جز اینکه شبیه کنش‎گران آن فضا شود که بتواند با آن‌ها ارتباط برقرار کند و از آن فضا متاثر می‌‎شود.

این فضا کم‌کم فرد را به‎جایی می‎رساند که امکان ارتباطات بیرونی و تطابق آن با فضای اجتماعی را از دست می‎دهد. به همین دلیل است که دروغ و غیبت و سایر ویژگی‎‎های اخلاقی در این فضا معنای متفاوتی را پیدا‎ می‎کند. در آنجا این معانی با این‎بار ارزشی وجود ندارد، به همین خاطر فردی که مستغرق در این فضا‎هاست درک درستی از مفاد دینی و ارزش‎گذاری‎‎های دینی را، که در فضای عینی نسبت به این واژه‎‎ها مترتب هست، ندارد؛ زمانی که معنای واقعیت در فضای مجازی متفاوت می‎شود دروغ معنای خود را از دست می‎دهد.

حال فردی که در این فضا حضور پیدا می‎کند با دو جهان روبه‎روست؛ جهان واقعی که به صورت روزمره با آن مواجه است و فضایی که در خلوت خود وارد این فضای مجازی می‎شود، طبیعتا این فضای مجازی با آن نوع از تاثیرگذاری و کارکرد‎‎های نهادی کم‌کم کاربری و تاثیرگذاری آن زیاد می‌شود و روی مناسبات آن در دنیای واقعی تاثیر می‌گذارد.
براساس نمود‎های امروز اجتماع آیا فضای اجتماعی انسان‎‎ها را به فطرت‎شان نزدیک‎تر کرده است یا دورتر؟
برای یک انسان معمولی امروزی اولین چیزی که در فضای مجازی با آن مواجه می‎شود، اولین لایه‎ای که با او ارتباط برقرار می‎کند، لایه غریزی اوست که این لایه کشش‎‎ها و میل‎‎هایی دارد که این کشش‎‎ها در واقع ما به ازای آن بسیار در آن فضا قرار دارد. پس اگر این اتفاق بیفتد، تورم ارضای نیازی‎‎های غریزی که در حد فضای مجازی است باعث تورم غریزه می‎شود و این باعث پوشش و در واقع ماسکه شدن فطرت می‎شود، حالا اگر فردی با اراده قبلی، با گرایش و توان شخصیتی بالا وارد بشود و با پرسش و مسئله خاصی وارد شود می‎تواند گزاره‎‎های مربوط به تقویت فکر خود را پیدا کند، گزاره‎‎هایی که در عالم واقع به‎دلایلی دسترسی‎‎ به آن‌ها برای فرد دشوارد است. ممکن است فردی ابعاد فطری خود را بتواند با استفاده از این فضا تقویت کند اما دارای مقدمات و لوازمی است که باید پیش از ورود کسب کند اما متاسفانه این جریان اصلی نیست و جریان اصلی مردم عادی هستند و هنگامی که وارد این فضای متکثر می‎شوند مانند اتم‎‎های سردرگمی می‎شوند، به همین خاطر اولین واکنش این افراد، غریزی خواهد بود و درگیر آن شیب فرهنگی درون فضا می‎شوند.

نظریه‎ای در حوزه‎ ارتباطات وجود دارد به نام نظریه «استحکام»، در این نظریه بیان می‎شود که رسانه‎‎ها انسان‎‎ را استحکام ‎می‎بخشد و تقویت می‎کند و انتخاب‎‎های وی گزینشی می‎شود.
این فضا برای کدام یک از گرایش‎‎های انسانی زمینه مناسبی دارد؟
برای پاسخ به این سوال باید به خود فضا‎ها مراجعه کنیم. وقتی که مراجعه می‎کنیم و با توجه به دسترسی آسان به تمایلات انسانی و از آن طرف گفت‎وگو‎ها و تصاویر و اتاق‎‎های گفت‎وگو و همچنین چت و کلیپ‎ها و پوستر‎ها و... به این‎‎ها مراجعه می‎شود، می‎بینیم که بیشتر ابعاد غریزی انسان را تقویت می‎کند. البته این به معنای نبود ابزار‎ها برای تقویت ابعاد فطری نیست بلکه شما هنگامی که مراجعه می‎کنید به کانال‎‎ها و صفحات یا سایت‎هایی که بسیار فراوانند اما جذابیت آن‎‎ها به اندازه جذابیت مفاد غریزی مندرج در فضای مجازی نیست لذا انسان‎‎ها خیلی زود خسته می‎شوند و برمی‎گردند به فضایی که ابعاد غریزی خودشان را تقویت ‎کنند.
آن چیزی که امروز مشاهده می‎شود این است که فضای مجازی با مسیر بندگی مخالف است، آیا ویژگی ذاتی آن است؟
این فضا لزوما منافاتی با بندگی ندارد، آنچه از آسیب‎‎ها گفته شد مرتبط با ورود به این فضا به‎صورت عرفی و ناآگاهانه‎‎ و از روی سرگرمی و همچنین از روی کنجکاوی افراد است، آن هم برای فردی که مبانی مستحکم دینی ندارد و مبانی شخصیتی کاملی ندارد.

فضای مجازی بسط موجودی ما در ابعاد میل و گرایش و ذهن و اعتقاد است. اگر این را بپذیریم و فضا را در همین حد قبول کنیم آن زمان روشن می‎شود که این فضا مخالف فضای بندگی نیست، خیلی از افراد با این فضا در حال عبادت و بندگی هستند. پس افرادی که به‎دنبال کنش‎‎های دینی هستند همان افراد فضای بیرون هستند؛ چون با آگاهی جمع خود را درست انتخاب کرده‌اند، این ابزار را می‎توانند در جهت تقویت بندگی استفاده کنند.
منبع: پنجره
اگر اين مطلب را پسنديده ايد، آن را به اشتراك بگذارد: