گزینه جدید ترامپ برای وزارت امور خارجه آمریکا

جان هانتسمن، فرماندار سابق ایالت یوتا به مجموعه گزینه‌های دونالد ترامپ برای وزارت امور خارجه آمریکا افزوده شده است.


گزینه جدید ترامپ برای وزارت امور خارجه آمریکا

جان هانتسمن، فرماندار سابق ایالت یوتا به مجموعه گزینه‌های دونالد ترامپ برای وزارت امور خارجه آمریکا افزوده شده است.



دعوای حواصیل و مار

تصاویری جالب و دیدنی از دعوای حواصیل و مار بر سر یک ماهی در جنوب هند را مشاهده می کنید که ظاهرا منقار حواصیل از دندان های مار قوی تر عمل کرده ...


خریدهایی که زیر پای ویسی راخالی می کنند؛ رگه‌های اختلاف در سپاهان

قرار نبود سپاهان ویسی فصلی سرشار از بحران را تجربه کند. اما این اتفاق برای تیمی که لقب پرافتخارترین تیم در لیگ برتر را یدک می کشد به وقوع پیوسته ...


از مد افتاده اما پر طرفدار!

جامعه | يكشنبه ۲۱ شهريور ۹۵ ساعت ۲۳:۳۷ | نسخه چاپي

هر چند دراین آشفته بازار سرگیجه‌آور، انواع واقسام رستوران‌های مدرن و ایتالیایی و فرانسوی و چه و چه .... گفتن از یک سبک سنتی و البته کمی‌از مد افتاده خیلی کار جالبی به نظر نمی‌رسد.اما فقط کافی است که چند دقیقه ای در حال و هوای این اغذیه فروشی‌ها گشتی بزنید تا ببینید که نه به قدیمی‌و جدید بودن ربطی دارد و نه به از مد افتاده یا با کلاس بودن.هر چه از دل بر آید خوش آید!
گذشته از همه اینها ما ایرانی‌ها به سبک خیلی از مردم آسیایی و شرقی، علاقه زیادی به میل کردن وعده‌هایی داریم که نه می‌شود اسمش را گذاشت غذا و نه تنقلات.یک جورایی باز هم به قول خودمان چیزی که ته دلمان را بگیرد... .  اما درعوض تا دل‌تان بخواهد از این چیزهایی داریم که ته دل‌مان را می‌گیرد و اتفاقا بی خیال ارزان یا گران بودنش هم حسابی مزه می‌دهد.حتما شما هم این را قبول دارید که در یک ساعت‌هایی از روز هیچ چیز جای یک سمبوسه داغ و تند یا یک لیوان ذرت مکزیکی یا یک پیراشکی کرم دار داغ را نمی‌گیرد.
چیزهایی که اگرهم اسم‌شان را همان اغذیه هم بگذاریم این روزها خیلی سر و صدای زیاد یا بهتر است بگوییم مشتری‌هایی باسر و صدای زیادی را دوباره دور خود جمع کرده‌اند.در این گزارش سری زدیم به بورس بعضی از این خوراکی‌ها که دوباره بعد سال‌های سال فعالیت با ظاهر و شکل جدیدی روی کار آمده‌اند و اتفاقا همین تحول درسبک کاری‌شان باعث شده مشتری‌های زیادتر از قبل هم نصیب‌شان شود.
پیراشکی با طعم عصر معاصر
وقتی حرف از پیراشکی به عنوان یکی از این وعده‌های بین روزی می‌شود، کمی ‌ماجرا رنگ و بوی نوستالژی می‌گیرد.پیراشکی یا همان دونات اصلا وعده تغذیه ای سنتی ایرانی نیست و از اول و ازل هم ریشه غربی داشته. با این وجود وقتی می‌دانیم قدیمی‌ترین پیراشکی فروشی تهران حوالی پل حافظ قدمتی بالای 60 سال دارد نمی‌شود از کنار این خوراکی محبوب ایرانی‌ها راحت عبور کرد.
اما از پیراشکی‌های داغ که به همان سبک سنتی در تشت پر از روغن سرخ می‌شد که در پاتوق‌های زیادی مثل ، چهارراه ولیعصر، میدان تجریش، میدان ولیعصر‌، میدان امام حسین و ... هم هنوز رونق دارند ، بگذریم این روزها پیراشکی یا بهتر است بگوییم پیراشکی فروشی‌هایی با سبک و سیاق مدرن حسابی رونق گرفته‌اند و در بین مردم محبوبیت زیادی دارند.
نه دیگر از آن پیراشکی‌های گنده که قطره‌های روغن مدام در حال چکیدن از آنهاست خبری است و نه آن کاغذهای کوچک که مثلا قراربود محافظ دست ما در برابر چرب شدن باشند و نه حتی بوی نه چندان خوشایند پخت این پیراشکی‌ها.حالا فقط کافی است به یکی از شعبه‌های این نان‌های فانتزی زنجیره‌ای و معروف سری بزنید تا از دیدن سیل جمعیتی که فقط و فقط برای خریدن پیراشکی آمده‌اند واقعا متعجب شوید.اما نه از آن پیراشکی‌ها که از این پیراشکی‌ها .انواع و اقسام پیراشکی‌های طرح دار، ساده و شکری و کرم دار آن هم در سایز‌هایی که از یک بند انگشت شروع می‌شود و تا بزرگ‌ترین سایز پیراشکی پیش می‌رود.
شما فقط نوع و سایز را انتخاب می‌کنید.خودشان پیراشکی‌ها را داخل ظرف مخصوص می‌چینند و در حالی که روی آن را غرق در انواع شکلات و کرم‌های مخصوص می‌کنند‌، ظرف را به دست شما می‌دهند.خب چنگال و چاقو و ظروف یکبار مصرف و البته قسمت فروش شیر کاکائو و نسکافه هم به کمک شما می‌آیند تا همان جا یک گوشه دنج پیدا کنید و با یک نوشیدنی داغ این پیراشکی‌های داغ و تازه از تنور درآمده را نوش جان کنید.
فومن همین نزدیکی
یکی دیگر از  مغازه‌های تازه رونق گرفته‌ای که اتفاقا مشتری‌های زیادی هم دارند همین نانوایی‌های کوچک اما ساده و مختصری است که در آنها نان و کلوچه و انواع خوراکی‌های محلی و عمدتا شمالی پخته می‌شود.حتما شما هم مغازه‌هایی را که داخل سینی‌های بزرگ آنها انواع کلوچه فومنی و نان شیر مال و نان خرمایی و رشته خشکار و ... چیده شده است دیده اید.این مغازه‌هایی که خیلی یک دفعه‌ای در بعضی راسته‌ها و خیابان‌ها سر و کله‌شان پیدا شد و مشتری‌های ثابتی هم بیشتر وقت‌ها پای این سینی‌های داغ و خوشمزه ایستاده‌اند. فقط کافی است بیشتر ساعت صبح‌های زود از جلوی یکی از این مغازه‌ها رد شوید تا خودتان از نزدیک ببینید که مردم و خصوصا کارمندان برای خرید یک میان وعده خوشمزه ،سنتی و سالم و البته داغ داغ چه سر و دستی می‌شکنند.
هنوز سینی‌ها از تنور بیرون نیامده که پشت سر هم خالی می‌شوند ومدام سینی بعدی و سینی بعدی‌. شیرمال و نان قندی هم که از قدیم پای بساط عصرانه خیلی از ما بوده و حالا هم که دوباره سرو کله تازه آن و بدون مواد نگهدارنده و صنعتی پیدا شده است ، استقبال‌ها دوبرابر شده و خیلی‌ها ترجیح‌شان این است که به جای اینکه در راه برگشت از سر کار به خانه چیپس و پفک و خوراکی‌های صنعتی بخرند‌، یک بسته شیرمال یا نان قندی یا کلوچه محلی داغ در دست بگیرند و به خانه بروند.
بوی اهواز در حوالی میدان انقلاب
اینجا میدان انقلاب است. یک عصر وسط هفته با همان هیاهو و شلوغی‌های همیشگی این میدان که خیلی وقت‌ها نمی‌گذارد حواس آدم به کارش جمع باشد و اگر در این شلوغی مسیرتان را هم درست انتخاب کنید و ادامه بدهید‌، هنر کرده‌اید! پیدا کردن‌شان کار خیلی سختی نیست.درست نبش میدان و به طرف خیابان کارگر البته هم شمالی و هم جنوبی .
دیدن اولین فلافل فروشی کافی است تا رد بقیه را هم که مثل قطار به همدیگر چسبیده‌اند پیدا کنید. این راسته حالا به راسته فلافل فروشی‌های پر کن و بخور معروف شده‌اند. البته نه اینکه این کار به خودی و خود و فی نفسه جدید باشد، نه بلکه تقلیدی موفق از نمونه فلافل فروشی‌های شهرهای جنوبی مثل اهواز، آبادان وخرمشهر است.
اینجا درست آدم را به حال و هوای خیابان معروف فلافل فروشی اهواز یعنی لشکرآباد می‌کشاند.جایی که تا از نزدیک نروید و نبینید شاید با هیچ روایت و توصیفی قابل درک نباشد. خیابانی شبیه هیچ کجا.جایی که از حوالی غروب کم کم چراغ مغازه‌ها و دکه‌های کوچک و حتی چرخ‌های دستی فلافل فروشی‌هایش روشن می‌شود و از همان حوالی غروب تا نیمه‌های شب این خیابان غرق در مشتری‌ها و مردمی‌است که آمده‌اند تا طعم فلافل‌های لشکر آباد اهوازرا بچشند.  اما سبک این فلافل‌ها هم متفاوت است.
اینجا کسی به شما یک ساندویچ حاضر وآماده نمی‌دهد؛ یعنی فروشنده فقط به شما یک عدد نان باگت می‌دهد و بعد نوبت خودتان است تا دست به کارشوید و هر چقدر که دوست دارید نان‌تان را از فلافل و انواع ترشی و گوجه فرنگی و خیارشور و کاهو و سبزیجات مختلف و انواع و اقسام سس‌های تند بندری و .... پر کنید! همه این امکانات به ظاهر معمولی و ساده این فرصت را به شما می‌دهد که یکی از بهترین انواع فلافل را فقط و فقط با نهایت دو هزار تومان میل کنید.
اما جدای از خود ساندویچ و قیمت و طعم ومزه متفاوت،این هیاهو و شلوغی جمعیت آن هم فقط برای یک فلافل بندری واقعا تماشایی است.حالا همین سبک از فلافل فروشی‌های زنجیره‌ای اصطلاحا پر کن و بخور مدتی است که در حوالی میدان انقلاب تهران و البته چند جای دیگر رونق گرفته و اتفاقا به دلیل قیمت مناسبی هم که دارند با استقبال زیادی روبرو شده‌اند.
اینجا هم قیمت‌ها متفاوت است.از سه هزار تومان تا هفت هزار تومان آن هم بسته به نوع فلافل انتخابی دارد که ساده باشد یا با قارچ و پنیر یا حتی مخصوص.اما مخلفات داخل ساندویچ دست خودتان است که چقدر و کدام باشد.اینجا هم تا چشم کار می‌کند اکثر مشتری‌ها جوان‌ها هستند مخصوصا دانشجوهایی که نمی‌خواهند هزینه زیادی برای غذای‌شان صرف کنند. ولی با همین مخاطب‌ها هم حسابی غلغله است و برای همین فلافل‌های ارزان اما خوشمزه دست و پا می‌شکنند.البته فقط فلافل نیست. سمبوسه و پیراشکی پیتزایی هم طرفدارهای خاص خودشان را در این راسته‌های غذایی پیدا کرده‌اند.
ناگفته نماند که بعضی از همین اغذیه فروشی‌ها هم در یک ابتکار جالب هزینه نوشابه یا هر نوع نوشیدنی دیگر را رایگان اعلام کرده اند؛ یعنی مثلا اگر شما خوش شانس باشید و یکی از این فلافل فروشی‌ها را امتحان کنید ، می‌توانید نوشیدنی تان را هم با همان هزینه ساندویچ میل کنید.
هم کوچک و هم سریع
تقریبا با اینکه عمر بعضی از این خوراکی‌ها و میان وعده‌ها خیلی زیاد نیست ولی در همین مدت کوتاه توانسته‌اند طرفداران زیادی برای خودشان دست و پا کنند.راستش شاید گفتن دقیقش کمی‌سخت باشد؛ اینکه برای اولین بار کی و کجا این دکه‌های فروش ذرت مکزیکی داغ از گوشه و کنار شهر سر در آوردند.
اما در همان اولین سال‌ها هم حسابی سرشان شلوغ شد. شاید اصلا تا قبل از آن تصور اینکه ذرت‌های دانه شده داغ را که به کره و پنیر پیتزا و قارچ و انواع طعم دهنده‌ها آغشته شده است، آن هم در یک لیوان پلاستیکی کوچک بخریم کمی‌عجیب بود. اما از زیاد شدن همین دکه‌های ذرت داغ مکزیکی به راحتی مشخص می‌شود که سطح علاقه عموم مردم به خوبی از این میان وعده وارداتی استقبال کرده است.
آنقدر که خیلی‌ها حتی در خانه‌های‌شان هم حالا ذرت مکزیکی درست می‌کنند ! اما حالا هر جایی را که به عنوان مقصد پیاده روی انتخاب می‌کنیم مثل پاساژ و مرکز خرید و راسته‌های پر طرفدار و سینما و پارک و ....  محال است که در آن دکه ای نبینیم که علاوه بر ذرت مکزیکی میان وعده‌های سریع ، کوچک و خوشمزه دیگری به دست‌تان ندهد.انواع اسنک‌های کوچک، مینی پیتزا، هات‌داگ‌های کوچک و حتی سوسیس‌های طعم دار در سیخ‌های چوبی .یعنی بدون صرف وقت زیاد و نه هزینه زیاد می‌توانید همان طور که در حال گشت و گذار هستید یک میان وعده سبک‌، ارزان و تا حدودی خوشمزه و قابل قبول میل کنید.
البته بد نیست به این موضوع اشاره شود که این روال یعنی راه اندازی دکه‌های میان وعده‌ای به جای رستوران‌های بزرگ در بسیاری از مراکز خرید و پاساژ‌های معروف کشورهای دیگر هم روال و قدمت زیادی دارد و دیدن آنها بعد  از این سال‌ها در ایران نشانه خوبی است و می‌تواند نوید بخش راه‌اندازی بازارچه‌های غذای ثابت باشد؛ یعنی شما می‌توانید از هر غذایی که دوست دارید یک پیاله کوچک بخرید و در جایی همان گوشه و کنار بازارچه بنشینید و میل کنید. درست مثل همین لیوان‌های کوچک اما پرطرفدار ذرت مکزیکی یا ظرف‌های کوچک اسنک و...
چه سرما خورده و چه نخورده
نمی‌دانم چه کاری است که خیلی از ما فکر می‌کنیم، آش، سوپ، عدسی و لوبیای داغ فقط برای وقت‌های مریضی است و در حالت عادی جای زیادی در زندگی روزمره ندارد، آن هم به عنوان یک میان وعده سبک و سرپایی در یک مسیر همیشگی ! اما این روزها مغازه‌های آش، سوپ و عدسی و خلاصه خوراک‌های داغی راه افتاده‌اند که از همان یک قدمی‌آنها‌ها هم دست و پای همه آنهایی که فکر می‌کنند این غذاها برای دوران بیماری است شل می‌شود و دل به دریا می‌زنند و یک کاسه آش رشته یا شله قلمکار داغ و پر از کشک و پیاز داغ و نعناع سفارش می‌دهند.
حالا بازار عدسی و لوبیا و حتی سوپ هم در همان حوالی میدان انقلاب، ولیعصر و فردوسی و راه آهن و خلاصه خیلی جاهای دیگر حسابی داغ است‌. فکرش را بکنید ، دیگ داغ آش رشته حیاط مادربزرگ‌ها حالا به مغازه‌های کوچک و بزرگ آمده است تا اگر یک رهگذر دنبال یک غذای میان وعده سبک، تازه و ارزان بود بتواند هم یک کاسه آش بخرد و هم یادی از آن روزها کند.
اتفاقا غلغله جمعیتی که حالا دیگر روز و شب و ساعت هم سرشان نمی‌شود و همیشه خدا در حال سفارش آش یا خوراک یا سوپ محبوب‌شان هستند‌، نشان می‌دهد که این فکر بکر یعنی علم کردن دیگ آش رشته خیلی هم موفق بوده و دقیقا به هدف خورده است.هر چند که کلا بساط خیلی از این تنقلات در فصل‌های گرم سال کمی‌از رونق می‌افتد اما به محض زرد شدن آرام برگ‌های پاییزی و آمدن دوباره سرما باز هم بساط‌شان داغ داغ می‌شود.
البته بی انصافی است که در بین این میان وعده‌ها و تنقلات‌های تقریبا سنتی حرفی از چرخ‌های معروف لبو و باقالی و شلغم داغ نزد.چون آنها هم همه جا هستند واتفاقا خوردنشان آن هم کنار پیاده روی خیابان عجیب مزه می‌دهد.خلاصه که تا هوا گرم نشده است و هنوز زل آفتاب دمار از روزگار در نیاورده قدر این بساط داغ را بدانید و اگر سر راه‌تان به یکی از آنها بر خوردید بی‌خیال شیک بودن یا نبودن این مغازه‌های کوچک دل را به دریا بزنید‌، کسی چه می‌داند شاید این متفاوت‌ترین پیراشکی، سمبوسه، فلافل یا آشی باشد که در زندگی تان خورده‌اید ... !
منبع: روزنامه همشهری شش و هفت
اگر اين مطلب را پسنديده ايد، آن را به اشتراك بگذارد: