خروسک؛ آزاردهنده اما موقت

مجرای تنفسی در کودکان باریک است، به‌همین سبب هنگام التهاب مخاطی و تنگی در این ناحیه، فرد دچار علائم تنفسی می‌شود. کروپ یا خروسک در اثر ...


مراسم جشن امضای «داستان های دونفره» برگزار می شود

مراسم جشن امضای مجموعه داستان «داستان های دونفره» نوشته آزاده حسینی روز شنبه ۱۴ اسفند در خانه اندیشمندان علوم انسانی برگزار می شود.


کودک سه روزه در بیمارستان لنجان رها شد

معاون پیشگیری اداره کل بهزیستی استان اصفهان گفت: نوزاد سه روزه در بیمارستان لنجان رها شده و پس از بهبود بیماری‌اش به بهزیستی تحویل می‌شود.


بارش برف در محورهای ۱۱ استان/ وضعیت جاده های کشور

رئیس مرکز اطلاعات و کنترل ترافیک راهور ناجا از بارش برف در محورهای ۱۱ استان خبر داد و گفت: تردد در جاده های برفی تنها با زنجیر چرخ امکان پذیر ...


تست و برسی شاسی بلند جدید رنو در ایران / وقتی قد بلند رنو، سانتافه را تهدید می کند (+عکس)

بعد از هشت بار مسابقه درگ با هیوندای سانتافه MPi 178 اسب بخار، به طور قطع می توان گفت که شتاب اولیه و ثانویه کولئوس از سانتافه بهتر است.


نمی شود از قرچک انقلاب کرد و در ولنجک حکومت

جامعه | چهارشنبه ۰۳ شهريور ۹۵ ساعت ۱۴:۲۸ | نسخه چاپي


برای ما عوام پابرهنه چپ و راست حکم خربزه را دارد. آخرش آب است و خبری از نان نیست. از بد روزگار اما بعضی وقت ها نخورده مجبوریم پای لرز و دردش بنشینیم. مثل همین فیش های نجومی. بگو دم خروس اشرافی گری. همان دمل چرکین کاخ نشینی بعضی از مسئولین - نمی دانم این بعضی را باید معادل چند درصد از کل مسئولین گرفت؟ این خبرها برای پابرهنه هایی که امام می گفت صاحب این انقلابند درد می آورد با خودش. نمک می شود روی زخم. لرزر دارد. برای آن ها که پشتشان گرم نیست بیشتر. برای آن ها که برای گرفتن ۳ میلیون وام ازدواج شناسنامه برده بودند. کارت ملی برده بودند، ننه برده بودند و باباشان در آمده بیشتر. برای آن ها که سهمشان از سفره‌ی انقلاب پلو نبوده. درد بوده و یک کپسول اکسیژن، خیلی خیلی بیشتر.
با اینکه اکثر همسایه هایمان روی دوش خانه هاشان دیش گذاشته اند. ما ماجرای فیش را از رسانه ی ملی دنبال کردیم. اعتماد کردیم. منتظر شدیم آن ها که مسئولیت به دوش دارند، کمی از خود مسئولیت پذیری نشان دهند. پیام دردمان را دریافت کنند و یقه مفت خورهای حرام خوار را بگیرند. خبری اما از بگیر و ببند نبود. از محاکمه هم خبری نبود. حتی عزل هم. کک هیچ کس انگار احساس گزش نکرد. بعضی طلبکار هم شدند. گفتند بهم زدن نوش عیاش ها خنجری بود در پیکر نظام. کدام نظام؟! نظام اسلامی که اساسش عدل است؟ یا نظام سرمایه داری که مدینه فاضله بعضی هاست؟! یکی رفت و دیگری آمد. چه آمدنی. قاضی شهر می گفت آنکه آمده خودش ابر بدهکار است به بیت المال! بالاخره کوتاه آمدند و دستور دادند که اهتمام جدی بورزند در برخورد با مفاسد. خاطره ی خوشی از عملی شدن این قسم دستورها نداشته و نداریم. اما به همین "اهتمام خالی" نیم بند هم دل خوش کردیم.
حالا دارد خیلی می گذرد از دستور. از دستور فوری. از قول پیگیری جدی. اعتماد ما هم دارد کش می آید. کش هم که می دانید تا حدی کشیده می شود! مطالبه ما جنس سیاسی ندارد. به دعوای سیاسی شما و موج سواری رقبایتان هم کاری نداریم. ایضا به انتخابات آتی. درد داریم. و آه. دردی که التیام نمیابد مگر به مرهم عدالت.
آقایان. رؤسای محترم. پای منبر هم لباس های شما شنیده ایم که بترسید از آه مظلوم؟! نمی شود از قرچک انقلاب کرد و در ولنجک حکومت، آنجا را نمی دانم اما از ورامین دعا به آمین نزدیک است. و آه ها زودتر می گیرد.
اگر اين مطلب را پسنديده ايد، آن را به اشتراك بگذارد:
برچسبها: سجاد خادم ،

دیدگاه شما چیست؟