اعلام رسمی شتاب تسلا مدل ۳/صفر تا صد:۵/۶ ثانیه؛۳۵۰ کیلومتر رانندگی با هر بار شارژ

تسلا سرانجام شتاب صفر تا صد کیلومتر سدان مدل ۳ را اعلام کرد که معادل ۵.۶ ثانیه است. این خودرو با هر بار شارژر می‌تواند ۳۵۰ کیلومتر را طی کند.<br />


بازیگر زن مشهور تلویزیون ایران درگذشت؛ بیوگرافی + تصاویر

نیلوفر خرم نیک بازیگر سریال «معمای شاه» چهارشنبه دهم شهریور ماه درگذشت.


قصور پزشکی در فوت «الینا فروتن» تایید شد

رئیس کل دادگستری گلستان گفت: هیئت تجدید نظر انتظامی نظام پزشکی گلستان قصور پزشکی در فوت الینا فروتن را تایید کرد.


با درخواست سنا، ترامپ به سرنوشت نیکسون نزدیک می‌شود

کمیته اطلاعاتی سنا خواستار دسترسی به همه اسناد ستاد انتخاباتی ترامپ شد این در حالی است که داماد رئیس جمهوری ایالات متحده در رابطه با پرونده ...


سبک رانندگی‌تان درمورد شخصیت شما چه می‌گوید

تام واندربیت، نویسنده کتاب «ترافیک: آنچه رانندگی درمورد شخصیت ما می‌گوید» در کتاب خود می‌نویسد، «باتوجه به اینکه خیلی از ما زمان بسیار زیادی ...


تصمیمی که آقای خاص را ضربه کرد؛ درست مثل علی پروین و برعکس خادم

تصمیمی که آقای خاص را ضربه کرد؛ درست مثل علی پروین و برعکس خادم

اخبار داغ | دوشنبه ۰۱ شهريور ۹۵ ساعت ۱۲:۱۳ | نسخه چاپي

محمد بنا با وجود حمایت وزیر ورزش درست مثل علی پروین، جایی شکست خورد که تیم پیر شده «لندن» را به میدان « ریو» برد و به جای خندیدن به گریه افتاد.
به گزارش مهر، محمود گودرزی در چند نوبت به اردوی کشتی فرنگی سرکشی کرد و حتی این گوش شکسته با فرنگی کاران تمرین کرد در واقع بعد از نامه سرگشاده رسول خادم به حسن روحانی، گودرزی نه تنها به کشتی آزاد سر نزد بلکه  نوعی بی تفاوتی نسبت به این رئیس فدراسیون نشان داد.
قاعدتا برای رسول خادم که برخلاف امیر رضایشان درست سر جای خودش نشسته و مدیریت می‌کند، سخت بود که رئیس فدراسیونی باشد که مربی کشتی فرنگی‌اش با وزیر نرمش صبحگاهی انجام می‌دهد.
رسول اما مثل دوران کشتی گیری خود عمل کرد، باهوش و مردانه، او با وجود برخی دلخوری ها تقریبا همه درخواست های بنا را انجام داد و هیچ چیز برای فرنگی کم و کسری نگذاشت او طوری مدیریت می‌کرد که انگار در حال کشتی با خادراتسوف روس است و یا کوین جکسون آمریکایی مرد و مردانه.

width=600
بنا مثل پروین!
گریه های بنا خیلی ها را اذیت کرد، بنا حتما یکی از خوش  غیرت های کشتی است، آقای خاص مردی از جنس غیرت. با این وجود او اشتباهاتی داشت، با وجود آنکه آقای خاص از حمایت مردم و وزیر به صورت خاص برخوردار بود، مرتکب اشتباهاتی شد که رقبا را به او مسلط کرد و از آنها فن کمر خورد.
بنای کشتی فرنگی، «بنای» کشتی فرنگی را روی نامدارها بنا کرد، آنها که شاید سیر شده بودند و شاید خسته شده بودند و شاید اسیر دیالکتیک و جبر زمان آثار پیری روی صورت می دیدند.
سنگ بنا آنجا غلط شد که بنا همان تیم لندن را به ریو برد! این طراحی غلط بود، آنها که در لندن رستم دستان بودند، در ریو برخی از آنها رخت پیشکسوت بر تن کرده بودند، اما بنا همان کرد که خیلی از ممتازها و استادها و افتخار آفرینان می‌کنند. او روی دیوار قهرمانان قدیمی یادگاری نوشت، مثل پروین که روی دیوار استیلی و رهبری فر و انصاریان و ناصر ابراهیمی و ... یادگاری نوشت تا مردی که در تهران به خاطرش ترافیک راه می‌افتاد را برخی با پوست پرتغال بزنند.

width=600
جایی برای پیرمرد ها نیست
به سن و سال فرنگی کارها نگاه کنید: امید نوروزی ۳۱ سال، بشیر باباجان زاده ۲۷ سال، حبیب اخلاقی ۳۱ سال، حمید سوریان ۳۱ سال، سعید عبدولی ۲۷ سال، قاسم رضایی ۳۱ سال. میانگین: ۲۹.۶۶۶ یعنی تقریبا سی سال!
حال ببینید رسول چگونه ریو را مثل قدیم ها بزکش و مال خود کرد: حسن رحیمی ۲۷ سال، حسن یزدانی ۲۲ سال، رضا یزدانی ۳۲ سال، کمیل قاسمی ۲۹ سال، میثم نصیری ۲۷ سال، علیرضا کریمی ۲۲ سال. میانگین: ۲۶.۵
رسول خادم در واقع پنجاه درصد کشتی گیرانش را در فاصله لندن تا ریو عوض کرد و اجازه داد گرسنه ترها « از منظر افتخار» و جوان تر ها وارد گود شوند. نکته اینجاست که در میان همه اینها حسن یزدانی که از همه کوچکتر بود طلا گرفت و سوریان « اسطوره فرنگی ایران» که از همه غول تر بود بدترین شکست را دریافت کرد.

width=600
سنگ محک بنا به جای ترازوی انتخابی
در واقع بنا، سنگ بنا را اشتباه گذاشت آنجا که از خودش دور شد و دیگر بنا نبود، او فقط مهندس تغذیه شد و ورزش. بنا حتی جلوی کشتی های انتخابی را هم گرفت، خودش شد ترازو، شد میزان، شد باسکول!
خودش تشخیص می‌داد با متر خودش انتخاب می‌کرد که چه کسی به ریو برود، در حالیکه برای این کار انتخابی وجود دارد که ترازویی بسیار دقیق تر از ترازوی چشم بنا و بنا ها است و عدد مشخص دارد، علم دارد، مقیاس و متر تابلوی نتایج را دارد.
بنا تیمی پیر را به ریو برد اما رسول تیمش جوان تر و جسورتر بود، جالب اینجاست که نمایش حسن یزدانی بهترین نمایش ریو بود و اتفاقا او جوان ترین فرد اردو هم بود.

width=600
اشتباه وزیر ورزش
بنا اما اشتباهی نوشته بود، راه را اشتباه رفته بود. شاید گریه های مردانه بنا هم به همین دلیل بود. شاید او بدل خورده بود، مهندسی کشتی اش اشتباه بود و این را با آخرین شکست فرنگی کاران فهمید، شاید هم زودتر همان موقع که سوریان – این نخبه کشتی فرنگی جهان- زیر دست آن ژاپنی لعنتی در حال خفه شدن بود و زیر دست قزاق تحقیر شد.
بنا سنگ بنا را اشتباه ریخته بود، او به جوان ترها اجازه جنگیدن نداده بود و فراموش کرده بود که « جایی برای پیرمردها نیست».
حالا شاید وزیر ورزش هم به خود بیاید بهتر متوجه شود که حمایت زیاد، عزیز کرده های کشتی ایران، امثال بنا و سوریان  که هیبت بزرگی داشتند را هم می‌تواند دچار اشتباه کند، شاید اگر عنان کار در دست رسول خادم به عنوان رئیس متخصص فدراسیون بود، خود بنا به جای گریه، خنده های دندان نما می‌کرد و سوریان به عنوان نماد، با کت و شلوار شیک، مثل افسانه ها، بیننده کشتی ها در ریو بود و همه کشتی گیرهای فرنگی جهان دنبال سلفی گرفتن با او بودند نه ضربه فنی کردنش!

اگر اين مطلب را پسنديده ايد، آن را به اشتراك بگذارد:

دیدگاه شما چیست؟