۹ کشته بر اثر آتش سوزی در ایالت اوکلند آمریکا

منابع خبری محلی از کشته شدن دست کم ۹ تن از افراد حاضر در یک کلوپ شبانه واقع در اوکلند آمریکا خبر دادند.


کشف جسد متلاشی شده یک زن در یافت‌آباد

جسد متلاشی شده زنی در لاین تندرو شرق به غرب پل الغدیر یافت‌آباد کشف شد.


زیباترین زنان جهان در کدام کشورها هستند+تصاویر

در این رده بندی که توسط سایت بسیار معتبر UCITYGUIDES صورت گرفته ده تا از کشور هایی که زیباترین زنان را دارند طبق این رده بندی مشاهده می کنید.


۶ کلید طلایی که قفل آلودگی هوا مکزیکوسیتی را باز کرد

دبیر انجمن علمی اقتصاد شهری ایران گفت: اجرای جامع و دقیق ۶ مولفه مدیریتی مکزیکوسیتی در مهار آلودگی هوا می تواند درمان درد نفس تنگی پایتخت باشد.


چرا طلسم  10 ساله «بیکاری» جوانان نمی شکند؟

چرا طلسم ۱۰ ساله «بیکاری» جوانان نمی شکند؟

اقتصاد | يكشنبه ۲۴ خرداد ۹۴ ساعت ۸:۴۷ | نسخه چاپي

آمارهای جدید نشان می دهد سیاست‌های ۱۰ سال گذشته دولت‌ها برای مهار بیکاری و شکستن طلسم بیکاری به بن بست رسیده و بیکاری همچنان رشد می کند ولی به شکل عجیبی تمایل به خانه نشینی در مردم بیشتر شده است.

به گزارش شبکه خبری «پچ پچ »، سال‌هاست دولت‌ها می گویند کشور دچار بحران بیکاری شده و این وضعیت روز به روز در حال تشدید شدن است. جوانان امکان ورود آسان به بازار کار را ندارند، بسیاری از آنها از یافتن شغل مناسب ناامید شده اند و دوره بیکاری در اقتصاد کشور طولانی شده است.

بیکاری شرایطی را ایجاد کرده که کشور فرصت مناسب استفاده از توان نیروی کار جوان خود را از دست می دهد و به گفته وزیر کار در هر دقیقه ۵ نفر متقاضی شغل می شوند. خانواده ها می پرسند چرا اقتصاد کشور به وضعیتی رسیده که بنگاه ها توان جذب نیروی کار را از دست داده اند؟ این مسئله باعث شده تا نوعی دغدغه همیشگی و دل نگرانی از بیکاری فرزندان به همراه آنها باشد.

علاوه بر این، کارشناسان همواره این ابهام را مطرح می کنند که آیا واقعا در یک دهه اخیر دولت ها به دنبال رفع بیکاری بوده اند و این مسئله از مهم ترین استراتژی ها و برنامه های دولت های بر سر کار بوده است؟ اگر اینگونه است چرا آمارها هیچ نشانی از بهبود وضعیت بیکاری ندارند و اگر مشاغل فراوانی ایجاد شده، آیا غیر از آمارها باید خروجی آن را مشاهده کرد؟

آیا دولت ها واقعا به دنبال رفع بیکاری بوده اند؟

کارشناسان بازار کار بر این عقیده اند که اگر سیاست های بزرگی در بازار کار ایران در یک دهه اخیر به اجرا درآمده و اتفاقا بنا به گزارش های دولت های بر سر کار در ۱۰ سال گذشته موفق هم بوده اند، چرا نرخ بیکاری کشور پس از یک دهه اجرای سیاست های اشتغال زایی کاهش نیافته و همچنان بازار کار با بیکاری میلیونی و ترافیک کارجویان مواجه است؟

از سویی این مسئله مطرح می شود که آیا واقعا سیاست های اشتغال زایی متناسب با وضعیت بازار کار انتخاب و اجرا شده و یا اینکه طرح های اشتغال زایی نمایشی و در راستای تبلیغات دولت ها بوده است. اساسا اینکه آیا می توان برنامه ریزی هایی جدا از سایر تحولات اقتصادی، سیاسی و حتی اجتماعی و فرهنگی کشور داشت که تنها به بیکاری و حل آن بپردازد و ارتباطی به سایر اوضاع کشور نداشته باشد؟

دولت تدبیر و امید می گوید نمی توان بدون تحرک و تحول در سایر بازارها و بخش های کشور امیدوار بود بیکاری برطرف خواهد شد. همچنین مقامات ارشد دولت یازدهم از جمله رئیس جمهور بر این نکته تاکید دارند که نمی توان ادامه روند رکود و تعطیلی برخی واحدهای اقتصادی را داشت، ولی انتظار داشت اشتغال هم ایجاد شود و جوانان بر سر کار بروند.

بررسی گزارش جدید مرکز آمار ایران از بیکاری در ۱۰ سال گذشته نشان می دهد که با وجود صرف میلیاردها تومان منابع و اعتبارات از سوی دولت ها برای اشتغال زایی، اما طلسم بیکاری کشور نشکسته و معضل بیکاری همچنان در ردف مهم ترین معضلات کشور خودنمایی می کند.

آمارها چه می گویند؟

براساس نمودار جدید ارائه شده از سوی مرکز آمار ایران که تحولات بازار کار را در فاصله سال های ۱۳۸۴ تا ۱۳۹۳ نشان می دهد، بیکاری در کشور همواره در یک خط ثابتی با نوسان اندک بالا و پایین برقرار بوده و در مورد زنان نه تنها اوضاع اشتغال آنها بهبودی نیافته، بلکه زنان در سال ۹۳ نسبت به سال ۸۴، بیکارتر هم شده اند.

بر این اساس، بیکاری جوانان زیر ۳۰ سال کشور که مهم ترین گروه جوینده کار در هر کشوری محسوب می شوند همچنان در مرحله بحرانی قرار دارد. زنان جوان جویای کار کشور در سال ۸۴ در حدود ۱۸ درصد بیکاری داشتند که این میزان در سال ۹۳ به ۲۰.۳ درصد بالغ شده و از این جهت؛ شرایط ورود زنان به بازار کار نسبت به ۱۰ سال گذشته بدتر شده است.

هرچند ممکن است در طول یک دهه گذشته، بیکاران فراوانی موفق به ورود به بازار کار شده باشند؛ اما این بازار به گواه آمارها همچنان با ترافیک سنگینی از تقاضا برای کار مواجه است و در این میان، زنان در عرصه رقابت برای ورود به بازار کار از مردان عقب مانده اند و دستکم می توان گفت اوضاع بیکاری برای مردان بهتر از زنان است.

نمودار 10سال روند نرخ بیکاری کشور

موضوع دیگری که به تازگی بیشتر مورد توجه مقامات دولتی و کارشناسان بازار کار قرار گرفته، این است که چرا وضعیت مشارکت اقتصادی کشور از استانداردهای جهانی پایین تر است؟ و همچنان میلیون ها نفر ترجیح می دهند هیچ نقشی در روند اقتصادی کشور نداشته باشند.

هم اکنون از ۶۳ میلیون جمعیت فعال اقتصادی کشور که طبق استانداردهای آماری امکان انجام فعالیت در جریان رشد و توسعه کشور را دارند، بیش از ۴۰ میلیون نفر غیرفعال و کاملا در لیست مصرف کنندگان قرار دارند و تنها ۲۳ میلیون نفر از جمعیت کشور فعال اقتصادی (شاغل و بیکار) شناخته می شوند.

دو سوم جمعیت کشور چه کاره اند؟

طبق نمودار تازه ای که مرکز آمار ایران از روند تمایل مردم به مشارکت اقتصادی و انجام فعالیت در بازارها ارائه کرده، نشان می دهد که تمایل مردم به تاثیرگذاری در جریان رشد اقتصادی کشور در ۱۰ سال گذشته نه تنها تغییری نکرده؛ بلکه کمتر نیز شده است.

وضعیت تمایل به خانه نشینی و عدم انجام فعالیت های اقتصادی به روستاها نیز سرایت کرده به نحوی که اوضاع مشارکت اقتصادی روستاها از ۴۶ درصد در سال ۸۴ به ۳۸.۶ درصد در سال ۹۳ کاهش یافته که نشان دهنده خروج صدها هزارنفر دیگر از انجام فعالیت اقتصادی طی یک دهه گذشته در روستاهای کشور بوده است.

در کل کشور، نرخ مشارکت اقتصادی در سال ۸۳ به میزان حدود ۴۲ درصد بوده که این میزان در سال ۹۳ به ۳۷.۳ درصد کاهش یافته که این وضعیت می گوید مشارکت اقتصادی در کل کشور افت کرده و امروز نسبت به ۱۰ سال گذشته عده بیشتری از مردم تمایل دارند که هیچگونه فعالیتی نداشته باشند و خانه نشینی کنند.

با وجود اینکه زندگی در شهرها دارای هزینه های فراوانی است و شهرنشینان باید برای تامین نیازهای مالی زندگی در شهرها تلاش بیشتری داشته باشند، اما مشارکت اقتصادی و تمایل به حضور در عرصه های کار و تولید در شهرها طی ۱۰ سال گذشته از ۳۹ درصد به ۳۶.۹ درصد کاهش یافته و مشخص نیست چرا این تصمیمات عجیب از سوی بخشی از جمعیت کشور گرفته می شود.

برخی کارشناسان بروز نوعی تنبلی و گرایش به بیکاری را نتیجه اقدامات دولت ها در سالیان گذشته می دانند و معتقدند پرداخت یارانه های نقدی، برخی را تشویق به خانه نشینی کرده و از سویی برخی کارشناسان عقیده دارند پنهان بودن نوع فعالیت های اقتصادی بیش از ۴۰ درصد مردم باعث تناقضات آماری شده و اینگونه نیست که تصور شود واقعا بیش از ۴۰ میلیون نفر از جمعیت کشور ترجیح می دهند در خانه بمانند و هیچ تلاشی برای کسب درآمد نکنند؛ آنها درآمد دارند ولی معلوم نیست چگونه و از طریق چه نوع فعالیت اقتصادی.

نمودار 10سال غیر فعال شدن کشور

منبع: مهر

اگر اين مطلب را پسنديده ايد، آن را به اشتراك بگذارد:
برچسبها: