جراحی موفق نوزادی که معده و کبد او خارج از شکمش بود+ تصاویر

نوزادی در ابوظبی پایتخت امارات که معده و کبد وی خارج از شکم بود توسط پزشکان نجات یافت.<br /><br />


خداحافظی تهران با پل گیشا در نیمه دوم سال

معاون فنی و عمرانی شهرداری تهران در مورد آخرین وضعیت پنج پل فلزی پایتخت توضیحاتی را ارائه کرد.<br /><br />


جزئیات نشست دیروز هیات رئیسه مجلس با سیف درباره موسسات اعتباری

سخنگوی هیات رئیسه مجلس شورای اسلامی، جزئیات نشست دیروز نایب رئیس و تعدادی ازنمایندگان مجلس با رئیس کل بانک مرکزی با موضوع موسسات مالی و اعتباری را تشریح کرد.


چه کرده‌ایم که لوزانو هم مثل کی‌روش شده است؟

چه کرده‌ایم که لوزانو هم مثل کی‌روش شده است؟

ورزش | سه شنبه ۱۹ مرداد ۹۵ ساعت ۲۲:۲۹ | نسخه چاپي

حرف‌هایی که سرمربی تیم ملی والیبال ایران زد از جنس همان حرف هایی است که کی روش مدتهاست می زند و البته گوش شنوایی نیست.
به گزارش خبرگزاری مهر، «ما یک تیم هستیم و نام ما تیم ملی ایران است. وقتی نام تیم ملی ایران را می آورید به این معناست که باید به همه اعضا احترام گذاشته شود و به آنها لباس داده شود و حداقل اگر نمی توانند در رژه شرکت کنند، در جایگاه تماشاگران حضور داشته باشند. نه اینکه در خصوص حضور نفرات محدودیت قائل شوند و چهار نفر از کادر اجرایی فدراسیون ها در مراسم رژه حاضر شوند. حداقل می توانستند بگویند فقط بازیکنان در این مراسم شرکت کنند.
تنها تیم حاضر در مسابقات هستیم که آنالیزورش آی دی کارت مسابقات را ندارد. تیم ملی ایران تنها رشته تیمی این کشور در بازی های المپیک است. اگر آی دی کارت آنالیزور ما فراهم نشود با مشکل جدی مواجه می شویم. »
این حرف ها شبیه به حرف های کی‌روش است دقیقا انگار او در حال حرف زدن و غرولند کردن است، کی‌روش بابت این جور حرف زدن هایش  مورد انتقاد برخی از مربیان و هواداران هم قرار گرفته و حتی برخی می‌گویند او بی‌ادب است! و به ما از بالا به پایین نگاه می کند بدون آنکه به این موضوع فکر کنند که چرا اینهمه کی روش حرف می زند و کسی گوش نمی کند.
آن حرف ها حرف های لوزانو است، سرمربی تیم ملی والیبال ایران. مربی بزرگی مثل کی روش با همان تفکرات منظم و همان دیدگاه ها در مورد امکانات و همان نوع کلام و حرف ها و دغدغه ها.
حالا باید دوباره فکر کنیم و ببینیم کی روش گزافه گویی می کند یا اینکه همه مربیان صاحب سبک دنیا می کوشند تا ذهنشان به هیچ چیز جز مسابقه معطوف نباشد؟ شاید ما به خواسته های کی روش  کم محلی کرده ایم و او با تکرار این موارد سعی دارد راهش را به سوی موفقیت با تکرار و تکرار باز کند. لوزانو آدم غرولند کنی نیست. کی روش هم نبود پرسش اصلی این است که ما چه کرده ایم که هم کی روش و هم لوزانو در مورد لباس ها اینگونه حرف می زنند؟
ما چه کرده ایم که اینها از بی نظمی ها در رژه المپیک و بی انضباطی ها در اردوگاه های تیم های ملی می نالند و چند ساعت مانده به مسابقات این همه دغدغه دارند؟ چرا آنها فریاد می زنند؟ چرا  اینهمه بی نظمی داریم ما؟
آیا امروز می توانیم حرف های کی روش را خاص این پرتغالی بدانیم یا باید این خواسته ها را مختص مربیان درجه اول بدانیم؟ پاسخ چیست؟
اگر اين مطلب را پسنديده ايد، آن را به اشتراك بگذارد:

دیدگاه شما چیست؟