واکنش خشن رئیس فوتبال / خبرنگار: چرا کی‌روش ایران نیست؟ تاج: به تو چه!

مهدی تاج از این گفت که اسامی خوبی به تیم‌ملی دعوت شده‌اند.



از «افشین یداللهی» چه خاطرات خوشی داریم؟

خبر تلخ درگذشت «افشین یداللهی» در واپسین روزهای سال به یکباره همه را شوکه کرد تا به تلخی های این سال سخت اضافه کند. شاعری که با ترانه هایش خاطرات ...


با پرجمعیت‌ترین جزیره جهان آشنا شوید

جزیره «میگینگو» در کنیا را از نظر تراکم، پرجمعیت‌ترین جزیره جهان می‌شناسند که با ۱۳۱ خانه جمعیتی ۱۰۰۰ نفری دارد.



نگاهی به «مردان ایکس: آپوکالیپس»/ شکست در جهان دنباله‌دارها

نگاهی به «مردان ایکس: آپوکالیپس»/ شکست در جهان دنباله‌دارها

| جمعه ۱۵ مرداد ۹۵ ساعت ۱:۱۸ | نسخه چاپي

«مردان ایکس: آپوکالیپس» ساخته برایان سینگر نه تنها در روایت قصه خود چندان موفق نیست بلکه در اجزای فیلم از جمله شخصیت‌پردازی‌ها نیز چنگی به دل نمی‌زند.
خبرگزاری مهر-گروه هنر-سامان پارسی: کارگردان: برایان سینگر، فیلمنامه: سایمون کینبرگ، مدیر فیلمبرداری: نیوتن توماس سیگل، تدوین: جان اتمن، موسیقی: جان اتمن، مایکل لوئیس هیل، بازیگران: جیمز مک آووی (چارلز خاویر، پروفسور)، جنیفر لورنس (ریون دارک هولم، میستیک)، اسکار ایزاک (ان صباح نور، آپوکالیپس)، مایکل فاسبیندر (اریک لنسر، مگنیتو)، نیکولاس هولت (هنک مکوی، دیو)، رز برن (مویرا مک تاگرت)، اوان پیترز (پیتر ماکسیموف، کوئیک سیلور)، تای شریدان (اسکات سامرز،سای کلاپس)، سوفی ترنر (جین گری)، کدی اسمیت مک فی (کورت واگنر، خزنده شب)، محصول: آمریکا، ۲۰۱۶، ۱۴۴ دقیقه.
«مردان ایکس: آپوکالیپس» در عصر رشد دنباله دارها نهمین قسمت از مجموعه «مردان ایکس» است که بر اساس کتاب های مصور «مردان ایکس» کمپانی مارول و دنباله ای بر «مردان ایکس: روزهای گذشته آینده» است.
«مردان ایکس: آپوکالیپس» فیلمی در ژانر فیلم فاجعه ها است که مانند بیشتر دنباله دارها فاقد خلاقیت و نوآوری است پرش های ممتد داستان از روایتی به روایتی دیگر و ریتم تند تدوین و تغییر سریع مکان ها باعث شده مخاطب ارتباط درستی با شخصیت ها و بازی بازیگران نداشته باشد. در واقع مشکل اصلی فیلم هایی در این ژانر ایجاد همین فاجعه های جهانی است و آنقدر کارگردان ها درگیر ساختن بزرگی این فاجعه ها می شوند که عظمت فیلم را فراموش می کنند و بازیگران غرق شده در گریم و استفاده بسیار زیاد از جلوه های ویژه سبب می شود بازی بازیگران اصلا به چشم نیاید.
اسکار ایزاک در نقش آپوکالیپس غرق در گریم تبدیل به موجودی آبی رنگ با ردایی کبریایی شده که بی دلیل از انسان ها متنفر است و قصد انتقام از تمام زمین را دارد و همین گریم اغراق شده باعث شده بازی های عالی او چندان به چشم نیاید.
مشکل دیگر «مردان ایکس: آپوکالیپس» ترسیم کاراکترهای جدید است و سینگر در مقام کارگردان برای غافل گیر کردن مخاطبان، فرمی برای شخصیت ها ساخته که در ذهن مخاطب باورپذیر نمی شوند. داستان همانند تمام داستان های ابرقهرمان مارول نبردی بین دو گروه خیر و شر است. فیلم با مقدمه بلندی درباره شخصیت های جدید شروع می شود و با ظهور ان صباح نور از دل زمین در دوران جنگ سرد و ریاست رونالد ریگان بر آمریکا و تصمیم صباح به نابودی زمین همراه با چند جهش یافته و مبارزه او با خاویر و یارانش وارد بخش اصلی داستان می شود.
مخاطبان فیلم های «مردان ایکس» این بار باید تا اواسط فیلم برای دیدن صحنه های پر برخورد صبر کنند و هر چند فیلم کسل کننده نیست اما نوآوری هم ندارد. جلوه های ویژه قدرت حقیقی کردن صحنه ها را ندارند و سینگر در حقیقی کردن ایده هایش برای بیننده ضعف دارد. فیلم با مراسم قربانی کردن یک نفر برای جاویدان کردن ان صباح نور در مصر باستان شروع می شود و با نابودی اهرام و مدفون شدن آنها به سال ها بعد در دهه ۹۰ میلادی می رویم.
همانطور که گفته شد سینگر در شخصیت پردازی ضعف هایی دارد. تمایل مگنیتو به همراهی آپوکالیپس و بردن او به آشویتس بی شک می بایست او را متقاعد به دوری از شر می کرد اما مگنیتو خیلی سطحی می پذیرد در نابودی زمین همراه آنها برود و تا انتهای داستان نیز این همراهی ادامه دارد و به یکباره و بدون دلیل منطقی تغییر جهت می دهد و شروع به جنگیدن با آپوکالیپس می کند. داستان های فرعی متعددی که مقدمه ای برای معرفی شخصیت های جدید و زندگی شخصیت های قدیمی هستند زمان زیادی از فیلم گرفته و مخاطب نمی تواند با شخصیت ها ارتباط برقرار کند.
وقوع فاجعه و بدبینی دولت به جهش یافته های خوب و دستگیری آنها و پی بردن به اشتباه خود در دستگیری آنها و نجات مردم توسط آنها از جمله اتفاقات تکراری فیلم است که حوصله مخاطب را سر می برد. البته نقطه قوت فیلمنامه را می توان اصرار بر قدرت تفکر و تاثیر آن بر انسان دانست تفکری که شالوده ماهیتی انسان است و در مجموع شخصیت او را پیکربندی می کند و تمام رفتار اجتماعی ما تحت تاثیر آن است. قدرت آپوکالیپس حضور در ذهن افراد و تاثیر بر تفکر آنها است. او می تواند تفکر خود را جایگزین اندیشه طرف مقابلش کند و اینگونه به ذهن پروفسور راه می یابد. ذهن با بی شمار دریچه هایی گشوده شده به دنیای بیرون همواره تحت تاثیر رویدادهای عینی و مفاهیمی است که گاهی بصورت ناخودآگاه رفتار و شخصیت انسان را شکل می دهند. قدرت ذهن می تواند سازنده یا تخریب کننده باشد و نبرد دو ابر قهرمان در جهان ذهنی و تاثیر هر کدام بر دیگری برای تسلط بر افکار او از نکات برجسته داستان فیلم است.
بازی تای شریدان در نقش سای کلاپس که از دنیای تجربه های انسانی به دنیای جهش یافته ها پرتاب می شود و سوفی ترنر در نقش جین گری دختری ذهن خوان با شخصیتی مستقل و جسور؛ خوب و باورپذیر است.
«مردان ایکس: آپوکالیپس» هر چند ضعیف تر از قسمت های قبلی خود است و انتظار مخاطبانش را برآورده نمی کند اما در کل کسل کننده نیست ولی به دلیل ضعف هایی در شخصیت پردازی، داستان فیلم و نمایش بازی بازیگرانش در دورانی که دنباله دارها سعی در پیشی گرفتن از قسمت های قبلی خود دارند موفق نیست.
اگر اين مطلب را پسنديده ايد، آن را به اشتراك بگذارد:

دیدگاه شما چیست؟