خواندنی هایی درباره جلیقه های ضد گلوله!

جالب است بدانید که این جلیقه ها به راستی ضد گلوله نبوده و عبارت مقاوم در برابر گلوله به منظور تعریف آن ها مناسب تر خواهد بود.


بهترین تا بدترین لپ‌تاپ‌های گیم در بازار جهانی را بشناسید

9 سازنده لپ‌تاپ گیم از بهترین تا بدترین رده بندی شدند.


سرگردانی ۲ گردشگر ایرانی در تایلند بعد از حمله یک فیل!

دو گردشگر ایرانی در سفر به تایلند، پس از حمله‌ی یک فیل، به حال خود رها شدند و نه تنها عوامل تور و آژانس مسؤولتی در قبال‌شان نپذیرفتند که سفارت ایران در تایلند نیز پاسخگوی آن‌ها نبود.


پرسپولیس 0 - 1 پیکان/ نخستین شکست سرخ‌ها در لیگ (+جدول)

دیدار تیم‌های پرسپولیس و پیکان با برتری شاگردان جلالی به پایان رسید.


مهر تایید وزارت بهداشت بر بیمارستان بانک ملی (+عکس)

با مجوز وزارت بهداشت درمان و اموزش پزشکی و معاونت درمان شهید بهشتی، بیمارستان بانک ملی ایران در فضایی بالغ بر ۱۰۰۰ متر مربع درطبقه دوم که ...


تب سرد در ریو! / مردمی که برزیل را دوست دارند، المپیک را نه

ورزش | جمعه ۱۵ مرداد ۹۵ ساعت ۱:۸ | نسخه چاپي

درفاصله یک روز مانده به المپیک انگار که مردم ریو از جریان مهمترین رویداد ورزشی جهان در شهرشان بی خبرند.
به گزارش خبرآنلاین؛ ریو شهری است در قیاس با ایران مثل یکی از شهرهای شمال کشور؛مثل رامسر،مثل لاهیجان،مثل خزرشهر و محمود آباد.هوایی معتدل،نسبتا خنک و بیشتر اوقات نیمه ابری.شهری که حالا میزبان یکی از مهمترین رویدادهای ورزشی جهان است.شهری که تا اسمش می آید تصور خیلی ها این است که آنجا مردم شادند،خوشحالند و کیف شان کوک کوک اما...خبری از آن شور و هیجان معروف برزیلی ها نیست.سر آنها به کار خودشان گرم است وزندگی خودشان را می کنند.زندگی ای که به نظر با کمی غم آغشته شده و شرایط طوری است که انگارکمرشان شکسته است.انگار که دارند از سر اجبار المپیک را برگزار می کنند و انگار که محتاج درآمدهای این رویداد ورزشی هستند تا آن را به سینه فقری که در حاشیه شهر وجود دارد سنجاق کنند.
مردم ریو بیشتر نقاشند!نقاش های خیابانی.انگار که این کار را بیشتر از هر چیز دیگری دوست دارند.روی در و دیوارشهر،روی بیشتر خانه های عجیب غریب وخیلی قدیمی و ...نقاشی ها حرف دارند،نقاشی ها زنده اند و با آدم حرف می زنند.حرف دل یک ملت را.شاید اگر آن شکست لعنتی در جام جهانی نبود وشاید اگر ۶ گل از آلمان نخورده بودند حالا تب عجیبی شهر را فرا گرفته بود.حالا شاید خیلی ها سامبا می رقصیدند و خیلی ها پاهایشان رابه سبک برزیلی بر زمین می کوبیدند و هیجان وصف ناپذیری را در شهر به وجود می آوردند اما در شهر خبری نیست.مردم ناسیونالیست برزیل کشورشان را دوست دارند اما یک بلایی سرشان آمده است!آنها که حتی روی سیم بکسل های حمل تیرآهن توسط جرثقیل،بالای پشت بام خانه ها و حتی روی در و شیشه ماشینشان پرچم سبزو زرد معروفشان نقش بسته است،آنها که یکی در میان لباس های زرد برزیل را بر تن دارند و در فروشگاه هایشان این لباس بیشتر از اجناس با آرم المپیک به فروش می رسد گویا هوای المپیک در سر ندراند!المپیک فقط برای مهمانان و توریست هایی که تعدادشان هم زیاد نیست مهم.آنها که دنبال رقم زدن جدیدی از تاریخ دربازی های المپیک هستند و تمام تلاش شان را می کنند تا نشان بدهند،المپیک المپیک است اما تا مردم برزیل نخواهند و تا آنها شور و هیجان را به ریو تزریق نکنند اتفاق ویژه ای نخواهد افتاد.مردمی که حالا رییس جمهوررسمی هم ندارند و درگیر و دار افسردگی ناشی از جام جهانی،میزبانی المپیک و ...خواسته های خودشان را فریاد می زنند.خواسته هایی که فراتر از قرارگرفتن در کانون توجهات جهانی توسط میزبانی المپیک خلق می شود.
اگر اين مطلب را پسنديده ايد، آن را به اشتراك بگذارد:

دیدگاه شما چیست؟