لیونل مسی با خوش شانسی از مرگ گریخت +تصاویر

این الماس گرانبهای باشگاه بارسلونا تنها 18 دقیقه با مرگ فاصله داشت.


با مشهورترین آدمخوار جهان آشنا شوید+تصاویر

در 12 فوریه 1999، خبر دستگیری قاتل آدمخوار دیوانه ای در ونزوئلا مانند یک بمب ترکید. مطبوعات، به سرعت این مرد دیوانه را به عنوان اولین قاتل سریالی ...


گزارش نهایی کمیسیون سوانح درباره علت حادثه سمنان

کمیسیون سوانح راه آهن با انتشار گزارش نهایی خود، خطای کارکنان، نقص فنی و صعب العبور بودن منطقه را بعنوان عوامل اصلی برخورد دو قطار در سمنان اعلام کرد.


زیباترین زنان جهان در کدام کشورها هستند+تصاویر

در این رده بندی که توسط سایت بسیار معتبر UCITYGUIDES صورت گرفته ده تا از کشور هایی که زیباترین زنان را دارند طبق این رده بندی مشاهده می کنید.


زیباترین زنان جهان در کدام کشورها هستند+تصاویر

در این رده بندی که توسط سایت بسیار معتبر UCITYGUIDES صورت گرفته ده تا از کشور هایی که زیباترین زنان را دارند طبق این رده بندی مشاهده می کنید.


الویری: اصولگرایان نمی‌توانند روی احمدی‌نژاد به تفاهم برسند

سیاست | شنبه ۰۲ مرداد ۹۵ ساعت ۱۲:۴۳ | نسخه چاپي

مرتضی الویری در گفتگویی در مورد سرمایه گذاری اصولگرایان بر روی کاندیداهای سال 92 گفت: جامعه‌شناسی نشان داده است مردم به چهره‌های جدید که چون هندوانه دربسته هستند بیشتر رغبت نشان می‌دهند.

بخشی از گفت و گوی وی با روزنامه اعتماد به شرح زیر است:

آقای عارف رییس مجلس نشد، ارزیابی شما از این موضوع چیست و آیا اصلاح‌طلبان مجددا دچار استراتژی اشتباهی شدند که نتوانستند ریاست مجلس را به دست بیاورند؟
آقای عارف با یک فرد تندرو یا پایداری رقابت نمی‌کرد، بلکه با کسی رقابت می‌کرد که در میان اعتدالیون و حتی اقشاری از اصلاح‌طلبان کارنامه مثبتی از خودش در چند سال اخیر به منصه ظهور گذاشته بود. مواضع آقای لاریجانی را در مورد وقایع انتخابات سال ٨٨ ببینید. در جریان برجام هم موضع‌گیری بسیار مثبت و اصلاح‌طلبانه‌ای از خودش برجا گذاشت، بنابراین آقای عارف باید با چنین فردی رقابت می‌کرد نه با یک فرد پایداری یا اصولگرای تند.بین خود اصلاح‌طلبان هم برخی بر این باور بودند که برای تعامل با حاکمیت و عبور دادن برخی از مصوبات مجلس، آقای لاریجانی می‌تواند نقش مهم‌تر و بهتری داشته باشد.  من این را یک باخت و نکته منفی در کارنامه آقای عارف هم نمی‌دانم. عارف اگر هر کاری می‌کرد به‌عنوان مردی که همیشه انصراف می‌دهد و در سر بزنگاه‌ها روی موضع خودش نمی‌ایستد و کنار می‌کشد شناخته می شد. برای اینکه در دو مرحله انصراف را در کارنامه آقای عارف دیده بودند، یکی در مرحله‌ای که آقای میرحسین کاندیدا شد و آقای عارف اصلا به عنوان کاندیدا در سال ٨٨ ثبت‌نام نکرد و مرحله دیگر انتخابات سال ٩٢. خیلی از افراد تمایل نداشتند آقای عارف را به عنوان یک چهره انصراف‌دهنده در رقابت‌های انتخاباتی ببینند.

اصلاح‌طلبان استراتژی‌ اشتباهی پیش نگرفتند؟
من اگر بخواهم اشتباهی را بگویم این است که اشتباه را آن کسانی کردند که آن وحدت رویه و صدای هماهنگی را که بین اصلاح‌طلبان در حمایت از آقای عارف مطرح شد، برخی خدشه‌دار کردند. من بر این باور هستم که وقتی اصلاح‌طلبان به یک جمع‌بندی می‌رسند ولو اینکه این جمع‌بندی اشتباه باشد، منطقی این است بقیه حمایت بکنند یا حداقل سکوت کنند. در این صورت ما هرگز ضرر نمی‌کنیم. اگر این اتفاق صورت می‌گرفت و برخی اصلاح‌طلبان در سخنان و موضع‌گیری‌های خودشان در جهت تضعیف آقای عارف قدم برنمی‌داشتند اگر آقای عارف رای هم نمی‌آورد با اختلاف کمتری رای نمی‌آورد. اضافه کنید این موضوع را به بدعهدی برخی وزرا که با وجود موضع رسمی دولت که بیطرفی بود، از لاریجانی حمایت کردند.
لیست امید باب میل اصلاح‌طلبان بود یا از روی ناچاری بسته شد؟
فی‌الواقع می‌شود گفت در شرایط موجود سعی کردیم بهترین را برگزینیم. یک زمانی شما در فضای کاملا باز عمل می‌کنید یک طور عمل می‌کنید، ولی یک زمانی می‌‌بینید تمام نیروهای کارآمد و پرتوان و با سوابق درخشان همه ردصلاحیت شده‌اند و مجبور هستید دست به انتخاب بین افرادی که وجود دارد بزنید. من نمی‌خواهم بگویم اینها افراد ضعیفی هستند بلکه برعکس، بین آنها آدم‌های پرتوانی وجود دارند که توانستند از فیلتر شورای نگهبان عبور بکنند و حتما شایستگی‌های خودشان را در مجلس نشان خواهند داد.این نکته را اضافه بکنم که خیلی از افراد وقتی وارد مجلس می‌شوند بعدا خودشان را نشان می‌دهند. علی مطهری وقتی نخستین دوره وارد مجلس شد به هیچ‌وجه با علی مطهری امروز قابل مقایسه نبود. شاید او هم در آن مقطع می‌شود گفت فقط فرزند شهید مطهری بود و ویژگی خاص تعریف‌شده‌ای در او متصور نبود.

‌  ‌الان دولت نسبت به چند وقت گذشته تحت فشار است و حقوق‌های نجومی را مطرح می‌کنند و دولت را تحت فشار قرار می‌دهند، دلیل این کاری که منتقدین دولت انجام می‌دهند چیست؟
جریان مخالف دولت قبل از انتخابات سال ٩٤ عزم را جزم کرده بود که در انتخابات خبرگان آقای هاشمی و آقای روحانی را بیندازند و کاری بکند که اینها رای نیاورند و اگر چنین توفیقی را پیدا می‌کرد برای‌ کنار گذاشتن آقای روحانی حتی قبل از اتمام دوره ٤ ساله اول می‌توانست خودش را دلگرم بکند، اما آنچه اتفاق افتاد ١٨٠ درجه برعکس شد، یعنی به جای اینکه آقای هاشمی و آقای روحانی حذف شوند اینها بالاترین رای را آوردند و برعکس کسانی که مورد تایید جریان مقابل بود از لیست حذف شدند. در انتخابات مجلس هم همین‌طور، حتی بسیاری از دوستان ما تعبیر می‌کردند سربازان اصلاح‌طلب بر ژنرال‌ها و امیران اصولگرا پیروز شدند.آن مرحله سپری شده است و حدود یک سال مانده به انتخابات، دور از انتظار نیست که جریان رقیب به هر وسیله موجه و غیر موجه برای بی‌اعتبار کردن دولت متوسل شود.

الان دارند علیه دولت اتاق فکر تشکیل می‌دهند این را چگونه ارزیابی می‌کنید؟ آیا موفق می‌شوند و خروجی‌ای دارند؟
جریان مقابل به صورت جبهه‌ای و گسترده علیه دولت از همان صبح روز بعد از انتخابات سال ٩٢ کارشان را شروع کردند و دارند ادامه می‌دهند، یکسری جریانات خارجی هم که تمایلی ندارند ثبات سیاسی و ثبات اقتصادی در کشور حاکم شود هم مشتاقانه حمایت می‌کنند از این حرکت.در گذشته و بعد از انقلاب چون ما بارها این اتفاقات را شاهد بودیم تصورم این است که این کار به جایی نمی‌رسد، نمونه‌های مختلفی را ما در مقاطعی در زمان آقای خاتمی داشتیم، زمان آقای روحانی همین‌طور است. همین انتخاباتی که سپری شد شما ببینید جریانی که می‌آید در شب انتخابات فیلم مجلس ششم را پخش می‌کند و بعد بیان می‌کند که یک لیست انگلیسی است و مردم به آن رای ندهند، وقتی مردم درست برعکس آن عمل می‌کنند این تکرار تجربیاتی است که جامعه ما از سر خودش گذرانده است.

‌آیا اصولگرایان تندرو و افراطی طوری رفتار می‌کنند که اصولگرایان سنتی را مصادره بکنند؟
طبیعتا اصولگرایان تندرو دنبال یارگیری هستند هم از میان اصولگرایان سنتی و هم از میان عامه مردم که نه اصولگرا هستند و نه اصلاح‌طلب و کاری به موضع‌گیری‌های سیاسی ندارند. اما نکته‌ای که وجود دارد این است که بسیاری از اصولگرایان سنتی حساب‌‌شان را از اصولگرایان تندرو جدا کرده‌اند، نمونه‌های زیادی را شما در همین انتخابات اخیر می‌توانید ببینید مخصوصا در شهرستان‌ها که بسیاری از اصولگرایان میانه یا متعادل بودند که آمدند به کاندیداهای اصلاح‌طلب رای دادند. در مجلس به‌طور شاخص می‌توانیم آقای لاریجانی را مثال بزنیم، آقای لاریجانی امروز را نمی‌توانید با آقای لاریجانی ١٥ سال قبل مقایسه کنید بالاخره عملکرد آقای لاریحانی در صدا و سیما و در شورای عالی امنیت ملی، زمانی که آقای احمدی‌نژاد رییس‌جمهور شده بود به هیچ‌وجه با دیدگاه‌ها و مواضع امروز آقای لاریجانی قابل مقایسه نیست یا آقای علی مطهری و افراد دیگر..

‌با توجه به شکست‌های پی در پی که اصولگرایان خورده‌اند، بادامچیان گفته است اگر ما بخواهیم کاندیدایی را معرفی کنیم به صورت مستقل عمل می‌کنیم، مواضع افراطیون هم مشخص است و سعی می‌کنند احمدی‌نژاد را بیاورند و نامی از آقای روحانی‌نیاورند، این باعث نشده است یک انشقاقی بین آنها ایجاد شود؟
تصور من این است که آنجا اولا جریان اصولگرایی نمی‌توانند روی آقای احمدی‌نژاد به تفاهم برسند به این علت که آقای احمدی‌نژاد با عملکرد خودش بزرگ‌ترین ضربات را به اصولگرایان زد و شکست اصولگرایان را در انتخابات ٩٢ و ٩٤ باید در عملکرد او جست‌وجو کرد. از نظر جنبه‌های ارزشی هم اگر بخواهیم درنظر بگیریم با شاخص‌های اصولگرایی من فکر نمی‌کنم کارهای آقای احمدی‌نژاد مانند موضع‌گیری‌های او در مورد فوت آقای چاوز یا عدم‌تبعیت از رهبری در برخی مسائل یا عملکردی که درقبال جریانات مجلس داشت، برای اصولگریان قابل دفاع باشد.یک سبد رایی در بین عوام‌الناس باقی می‌ماند که آقای احمدی‌نژاد دارد و آن هم بعید است در تقابل با ارزش‌هایی که اصولگرایان باید به آن پایبند باشند با این قضیه کنار بیایند. اگر آقای احمدی‌نژاد را کنار بگذاریم چهره شاخص دیگری را در بین اصولگرایان نمی‌بینیم.
این امکان وجود دارد اصولگرایان به کاندیداهای سال ٩٢ مجددا رجوع کنند و سرمایه‌گذاری بکنند؟
جامعه‌شناسی نشان داده است مردم به چهره‌های جدید که چون هندوانه دربسته هستند بیشتر رغبت نشان می‌دهند تا افرادی که در مقاطعی خودشان را عرضه کرده‌اند و با عدم رای مردم مواجه شده‌اند یا به عبارت دیگری وقتی من الان به فایل ذهنی خودم مراجعه می‌کنم، به یاد نمی‌آورم فردی در یک دوره‌ای برای ریاست‌جمهوری مشابه آن کاندیدا شده بود و مردم به او رای نداده باشند و در دوره دیگری به او اقبال نشان بدهند.

‌ممکن است رقیب نهایی با توجه به تایید شورای نگهبان، آقای احمدی‌نژاد باشد؟
من این احتمال را ضعیف می‌دانم به دلیل اینکه هم از نظر تاییدصلاحیت به وسیله شورای‌نگهبان با توجه به شاخص‌هایی که دارد این احتمال را ضعیف می‌دانم که تاییدصلاحیت شود، بالاخره آقای احمدی‌نژاد هم فردی است که در مقابل نظرات رهبری ایستاد و هم کارهایی انجام داد که با شاخص‌های شورای نگهبان سازگار نیست. لذا احتمال تایید‌صلاحیتش وجود ندارد و دوم احتمال اجماع اصولگرایان در مورد ایشان تقریبا منتفی است، بنابراین من چنین احتمالی را نمی‌دهم.‌
بنابراین رییس‌جمهور دولت دوازدهم و سال ٩٦ آقای روحانی است؟
بدون‌تردید در دور دوم آقای روحانی با رای بالایی رییس‌جمهور می‌شود اگر ما زمان را کوتاه کنیم. الان بسیاری از مردم با وجود اینکه این مشکلات را می‌بینند ولی در‌عین‌حال می‌بینند که دولت توانسته است یک فضای امن و باثباتی را به وجود بیاورد و قیمت ارز و سکه هر روز بالا و پایین نمی‌شود و فهمیده‌‌اند دولت دنبال تنش‌آفرینی در جامعه بین‌المللی نیست.

اگر اين مطلب را پسنديده ايد، آن را به اشتراك بگذارد: