نشست تکفیری ها برای تعیین جانشین «ابوبکر البغدادی»

منابع آگاه از برگزاری جلسه سرکرده های تکفیری برای تعیین جانشین ابوبکر البغدادی سرکرده گروهک تکفیری داعش در موصل خبر دادند.


پرسپولیس ناپلئونی تا قهرمانی می‌رود؟؛ پلنگ زخمی یا شیر کمین کرده!

پرسپولیس با شیوه اقتصادی بر صدر جدول تکیه زده اما می داند که اگر فرصت سوزی ها را تصحیح نکند ممکن است نتواند تا اوج برود و قهرمان لیگ برتر شود.


گزینه جدید ترامپ برای وزارت امور خارجه آمریکا

جان هانتسمن، فرماندار سابق ایالت یوتا به مجموعه گزینه‌های دونالد ترامپ برای وزارت امور خارجه آمریکا افزوده شده است.


۹ کشته بر اثر آتش سوزی در ایالت اوکلند آمریکا

منابع خبری محلی از کشته شدن دست کم ۹ تن از افراد حاضر در یک کلوپ شبانه واقع در اوکلند آمریکا خبر دادند.


انعکاس

انعکاس ها به عکس ها زیبایی خاصی می بخشند. به تصویر کشیدن انعکاس منظره ای زیبا در آب، انعکاسی زیبا درون چشم، عکسی ماکرو از انعکاس درون قطرات آب و… خواه این انعکاس در آب باشد و خواه سطوح دیگر، عکاسان می توانند از آن به شکل خلاقانه ای برای گرفتن عکس هایی شگفت انگیز و دیدنی در شاخه های مختلف عکاسی استفاده کنند.


بهداشت و درمان؛ از مهد تا لحد

سلامت | يكشنبه ۲۰ تير ۹۵ ساعت ۱۱:۱۹ | نسخه چاپي

مهم‌ترین شاخص معرف جایگاه هر کشور در فرآیند توسعه، شاخص HDI یا شاخص توسعه انسانی است. این شاخص سه وجه مرتبط با هم دارد. یک وجه آن سطح آموزش، وجه دیگر امید به زندگی و بالاخره درآمد سرانه در وجه سوم قرار دارد. در واقع شاخص توسعه انسانی، ترکیبی است از سه موضوع اقتصادی، بهداشت و سلامتی و نیز آموزشی. امید به زندگی بهترین معرف برای وضعیت بهداشت و سلامت است.
به گزارش روزنامه شهروند، این شاخص نشان می‌دهد که وقتی یک نفر در جامعه مشخصی متولد می‌شود، احتمال دارد که چند‌سال عمر کند. کافی است که بگوییم این شاخص در چهار دهه گذشته ایران از حدود ٥٣‌سال در میانه دهه پنجاه و پیش از انقلاب، اکنون به بیش از ٧٣‌سال رسیده است. البته این مهم‌ترین شاخص است، ولی شاخص‌های مهم دیگری هم داریم که مرگ‌ومیر نوزادان و مادران یا دسترسی به آب آشامیدنی سالم و... و میزان بیماری‌ها در هر صد‌هزار نفر جمعیت، ازجمله این شاخص‌ها است که در همه موارد روند شاخص‌ها رو به بهبود بوده است، مگر در برخی بیماری‌ها مثل سرطان و ایدز و بیماری‌های قلبی و عروقی. با این حال ذکر چند نکته کلی درباره مسأله بسیار مهم بهداشت و درمان خالی از فایده نیست.
١- صرف هزینه در بهداشت و درمان، یک اقدام سرمایه‌گذارانه است و برخلاف تصور رایج آن را نمی‌توان در هزینه‌های مصرفی دید. در حقیقت هر مقدار پولی که صرف بهداشت کنیم، به‌نوعی آن را پس‌انداز کرده‌ایم و سود این اقدام را درحال و آینده به دست خواهیم آورد؛ مثل قرار دادن پول در بانک است که سود می‌گیریم. هزینه امروز برای بهداشت موجب صرفه‌جویی شدید در هزینه‌های مستقیم و غیرمستقیم درمان بیماری در آینده خواهد شد. از این‌رو باید هزینه‌های بهداشتی را به‌نحوی جزو هزینه‌های سرمایه‌گذاری محسوب کرد. به همین دلیل است که مردم هنگام ضرورت حاضر می‌شوند، تمام ثروت خود را جهت بازیابی سلامت صرف کنند.
٢- شاید بتوان گفت تنها موضوعی که همه مردم با آن درگیر هستند، بحث بهداشت و درمان است. از لحظه تولد کودک و حتی پیش از آن تا لحظه فوت و پس از آن مردم در چالش با موضوع بهداشت و درمان قرار دارند. از این‌رو دربرگیری این بخش از فعالیت‌های دولت بسیار زیاد است و از این جهت هیچ‌یک از اقدامات دولت به اندازه اقدامات و تصمیمات آن در زمینه بهداشت و درمان در میان مردم بازتاب ندارد. به همین دلیل اقدام دولت در برقراری بیمه سلامت که یکی از مهم‌ترین اقدامات این دولت بود، بازتاب بسیار مثبتی نیز در جامعه داشت. بهداشت و درمان کالا و خدمتی نیست که توصیه کنیم مردم کمتر مصرف کنند (مثل برق یا آب و پوشاک)؛ اگر بهتر و بیشتر مصرف کنند به نفع همه است و اگر مصرف آن کم شود همه ضرر می‌کنیم، پس باید منابع آن را نیز برای مردم تأمین کرد.
٣- متاسفانه در ١٠‌سال گذشته روند مناسبی را در زمینه هزینه‌های درمان طی نکرده‌ایم. برای مثال در‌ سال ١٣٨٤، فقط ٣/٤‌درصد کل هزینه‌های خانوار صرف بهداشت و درمان می‌شد ولی در ‌سال ١٣٩٣ این رقم به ٨/٥‌درصد رسیده است که درواقع به‌نوعی نشان‌دهنده افزایش سهم بهداشت و درمان از هزینه‌های خانوار است. اگر این را در کنار افزایش سهم بیماران از پرداختی هزینه‌های درمان که به حدود ٥٢‌درصد می‌رسد، قرار دهیم، شاهد روند رو به رشد پرداختی‌های مردم از هزینه‌های بهداشتی خواهیم بود. فراموش نشود به دلیل ماهیت خدمات بهداشتی و درمانی که کمابیش برای همه طبقات درآمدی مشابه است، فشار خدمات درمانی بر هزینه‌های خانوار طبقات کم‌درآمد بیشتر است و طبق داده‌های مرکز آمار به ٧ تا ٨‌درصد نیز می‌رسد. بنابراین هرگونه افزایشی در هزینه‌های درمانی در صورتی که از سوی دولت یا از سوی بیمه‌ها تأمین نشود، موجب فقیرتر شدن فقرا می‌شود.
٤- اگرچه ایران به‌لحاظ شاخص‌های بهداشتی جایگاه نامطلوبی ندارد و در مجموع در جایگاه میانه کشورهای جهان قرار دارد و هزینه سرانه‌ای که صرف بهداشت مردم می‌شود نیز قابل توجه و حدود ١٤٢٠ دلار در‌ سال است (به نرخ برابری ارز) و از حیث زیربناهای خدمات بهداشتی به‌ویژه در زمینه نیروی انسانی و تا حدی در تجهیزات درمانی و نیز تولیدات دارویی در موقعیتی قرار دارد که می‌تواند به مرکز منطقه‌ای درمانی تبدیل شود و درآمدهای زیادی را برای کشور فراهم کند، ولی همزمان نیز باید براساس ارزیابی‌های رسمی موجود در این بخش دست به اصلاحات بنیادی در زمینه بهداشت و درمان زده شود. تأکید بر اولویت پیشگیری به جای درمان، پایدار کردن منابع مالی این بخش، اصلاح وضع بیمه‌ها و کاهش کسری اعتبارات آنها، بهبود هزینه‌های عمومی و دولتی به‌نحوی که از سهم پرداختی مستقیم مردم کاسته شود ازجمله این اصلاحات ضروری است و بالاخره یکی از مسائل مهم که ظاهرا هیچ‌گاه قصد حل شدن ندارد، میزان دریافتی پزشکان است. قرار نیست که دریافتی پزشکان کم باشد، ولی قرار نیست که بی‌حساب‌وکتاب باشد. درست است که بهداشت و درمان پرهزینه است و پزشکان نیز بهترین دوران زندگی خود را صرف یادگیری این حرفه می‌کنند و به‌طور طبیعی باید در آینده جبران کنند، ولی شفافیت و ابلاغ رسمی این دریافت‌ها می‌تواند به کاهش حساسیت‌ها کمک کند. درواقع پاسخگویی مسئولان بهداشتی و درمانی به این وضع کمک خواهد کرد.
اگر اين مطلب را پسنديده ايد، آن را به اشتراك بگذارد: