پلی‌استیشن 4 رکورد می‌شکند

پلی‌استیشن ۴ از زمانی که در سال ۲۰۱۳ راهی بازار شد، با فروش بسیار خوبی مواجه شد. این کنسول مدتی پیش فروش ۴۰ میلیون دستگاه را پشت‌سر گذاشته ...


املی لاریجانی: حسابهای قوه قضاییه به نام شخص نیست

نماینده مردم تهران در مجلس گفت: آیت الله آملی لاریجانی در دیدارجمعی از نمایندگان گفتند که دستگاه قضایی در رسیدگی به اتهام مستقل است و نیاز به تشخیص دستگاه دیگری از جمله هیات نظارت بر رفتار نمایندگان ندارد و تاکید کردند اختلاف برداشت و تفسیر از قانون تاثیری در استقلال قوه قضاییه ندارد بلکه مبنای عمل قوه قضاییه تفسیر شورای نگهبان از اصل 86 قانون اساسی است.


گزارش نهایی کمیسیون سوانح درباره علت حادثه سمنان

کمیسیون سوانح راه آهن با انتشار گزارش نهایی خود، خطای کارکنان، نقص فنی و صعب العبور بودن منطقه را بعنوان عوامل اصلی برخورد دو قطار در سمنان ...


جلیلی می‌خواهد احمدی‌نژاد «زمانه» شود؟

این روزها دیگر در قالب هسته‌ای اظهارنظر نمی‌کند، مسکن را هدف قرار می‌دهد، دستمزد و حقوق‌ها را و ...او دیگر سعید جلیلی فقط دیپلمات نیست، گویی ...


بنزهایی که تاکنون ندیده اید+تصاویر

اولین سری از عکس های اختصاصی عصر ایران از موزه بنز را می توانید ببیند.


ایستاده در غبار؛ فیلمی همه‌چیز تمام

| جمعه ۱۱ تير ۹۵ ساعت ۹:۲۵ | نسخه چاپي

استفاده از صداهای ضبط شده­‌ی احمد متوسّلیان، فیلمبرداری حرفه‌­ای با دوربین روی دست و نگاتیو شانزده میلی­متری، موسیقی متن خوب «ایستاده در غبار» را به فیلمی موفّق از لحاظ سینمایی تبدیل کرده است.
به گزارش مشرق،ایستاده در غبار روایتی است مستندگونه از زندگی سردار احمد متوسّلیان، که پس از سال­ها خدمت در سپاه پاسداران در پاوه و مریوان و خرمشهر و غیره، نهایتاً در جریان یک ماموریت دیپلماتیک در لبنان مفقود شد... یا به قول خود فیلم: «رفت که رفت»...

فیلم روایتش را از دوران نوجوانی احمد شروع می­کند و خاطرات دوستان و همکلاسی­‌ها و اعضای خانواده­ی احمد را روی تصاویری شبهِ مستند از زندگی او می­شنویم (فرمی که تا انتها حفظ می‌شود)؛ امّا برخلاف رویه معمولِ داستان‌­های این­‌چنینی، اسیر کلیشه نمی­شود و اصراری ندارد که بگوید «وی در خانواده­ای مذهبی چشم به جهان گشود...». احمد فرزند یک خانواده­ی معمولی است؛ درسش نه خوب است و نه بد؛ گوشه­‌گیر و قدرت­‌طلب است، حتّی در مدرسه و محلّه دعوا و کتک­‌کاری هم می­کند؛ در شیرینی­‌فروشی پدرش کار می­کند، پدری که تجدید فراش کرده و احمد چندان دلِ خوشی از او ندارد. فیلم، دست کم در ابتدای راه، تلاش نمی­کند احمد را یک شخصیتِ آسمانیِ فوقِ بشری تصویر کند... و همین امر باعث می­شود مخاطب با قهرمانِ داستان و فرمِ خاص روایتِ فیلم همراه شود.

ایستاده در غبار، صرف‌نظر از محتوا و دقتِ عملش در واگویه کردن بخشی از تاریخ معاصر (که بررسی‌اش کار مورّخان است و خارج از حوصله و محدوده‌­ی این یادداشت)، از لحاظ فرم و ساختار، در کاری که می­خواهد انجام دهد بسیار موفّق است، و حال و هوای مستندگونه‌اش فوق‌العاده طبیعی درآمده چنانکه جمله­‌ی ابتدای فیلم که یادآوری می­کند «هیچ­یک از تصاویر استفاده شده در این فیلم واقعی و آرشیوی نیستند.» کاملا لازم و ضروری به نظر می­رسد.

استفاده از صداهای ضبط شده­‌ی احمد متوسّلیان، فیلمبرداری حرفه‌­ای با دوربین روی دست و نگاتیو شانزده میلی­متری، موسیقی متن خوب که به موقع حماسی و پرحجم می‌شود و به وقتش لابلای تصاویر می­‌خزد، و بالاخره بازی­‌های خوب و یکدست بازیگران نه چندان نام آشنا، «ایستاده در غبار» را به فیلمی موفّق از لحاظ سینمایی تبدیل کرده و نشان می­دهد که کارگردان جوان فیلم به زبان سینما مسلّط است. با این حال قصّه­‌ی فیلم، که خوب و گیرا شروع می­شود، اندکی بر مدار تکرار می­افتد و نهایتا در طول فیلم، گه­گاه جذّابیتش کم میشود.

 

اگر اين مطلب را پسنديده ايد، آن را به اشتراك بگذارد: