خروسک؛ آزاردهنده اما موقت

مجرای تنفسی در کودکان باریک است، به‌همین سبب هنگام التهاب مخاطی و تنگی در این ناحیه، فرد دچار علائم تنفسی می‌شود. کروپ یا خروسک در اثر عفونت تنفسی ناشی از ویروس‌ها بویژه ویروس پارا آنفلوآنزا رخ می‌دهد ...


خوشگذرانی بازیگران زن و مرد ایرانی در خارج از کشور (۲)+ تصاویر

تصاویر متفاوت از چهره های مشهور در شبکه های اجتماعی


آیا محسن رضایی،مصوبه مجمع تشخیص مصلحت را زیر پا می گذارد؟

جبهه مردمی نیروهای انقلاب به عنوان یک تشکل سیاسی نوظهور، خیلی زود مورد پشتیبانی «سرلشکر» محسن رضایی قرار گرفت.


آشپزخانه شاداب تر با اصول فنگ شویی!+تصاویر

حضور انرژی مثبت در هر فضایی از دکوراسیون داخلی شما لازم و ضروری است. قوانین فنگ شویی که بیشتر آنها بر مبنای کاربرد، ایمنی و نظافت فضا تعریف شده اند به شما کمک می کنند بتوانید فضایی مطابق با نیازهای خود و در حقیقت ...


ایستاده در غبار؛ فیلمی همه‌چیز تمام

| جمعه ۱۱ تير ۹۵ ساعت ۹:۲۵ | نسخه چاپي

استفاده از صداهای ضبط شده­‌ی احمد متوسّلیان، فیلمبرداری حرفه‌­ای با دوربین روی دست و نگاتیو شانزده میلی­متری، موسیقی متن خوب «ایستاده در غبار» را به فیلمی موفّق از لحاظ سینمایی تبدیل کرده است.
به گزارش مشرق،ایستاده در غبار روایتی است مستندگونه از زندگی سردار احمد متوسّلیان، که پس از سال­ها خدمت در سپاه پاسداران در پاوه و مریوان و خرمشهر و غیره، نهایتاً در جریان یک ماموریت دیپلماتیک در لبنان مفقود شد... یا به قول خود فیلم: «رفت که رفت»...

فیلم روایتش را از دوران نوجوانی احمد شروع می­کند و خاطرات دوستان و همکلاسی­‌ها و اعضای خانواده­ی احمد را روی تصاویری شبهِ مستند از زندگی او می­شنویم (فرمی که تا انتها حفظ می‌شود)؛ امّا برخلاف رویه معمولِ داستان‌­های این­‌چنینی، اسیر کلیشه نمی­شود و اصراری ندارد که بگوید «وی در خانواده­ای مذهبی چشم به جهان گشود...». احمد فرزند یک خانواده­ی معمولی است؛ درسش نه خوب است و نه بد؛ گوشه­‌گیر و قدرت­‌طلب است، حتّی در مدرسه و محلّه دعوا و کتک­‌کاری هم می­کند؛ در شیرینی­‌فروشی پدرش کار می­کند، پدری که تجدید فراش کرده و احمد چندان دلِ خوشی از او ندارد. فیلم، دست کم در ابتدای راه، تلاش نمی­کند احمد را یک شخصیتِ آسمانیِ فوقِ بشری تصویر کند... و همین امر باعث می­شود مخاطب با قهرمانِ داستان و فرمِ خاص روایتِ فیلم همراه شود.

ایستاده در غبار، صرف‌نظر از محتوا و دقتِ عملش در واگویه کردن بخشی از تاریخ معاصر (که بررسی‌اش کار مورّخان است و خارج از حوصله و محدوده‌­ی این یادداشت)، از لحاظ فرم و ساختار، در کاری که می­خواهد انجام دهد بسیار موفّق است، و حال و هوای مستندگونه‌اش فوق‌العاده طبیعی درآمده چنانکه جمله­‌ی ابتدای فیلم که یادآوری می­کند «هیچ­یک از تصاویر استفاده شده در این فیلم واقعی و آرشیوی نیستند.» کاملا لازم و ضروری به نظر می­رسد.

استفاده از صداهای ضبط شده­‌ی احمد متوسّلیان، فیلمبرداری حرفه‌­ای با دوربین روی دست و نگاتیو شانزده میلی­متری، موسیقی متن خوب که به موقع حماسی و پرحجم می‌شود و به وقتش لابلای تصاویر می­‌خزد، و بالاخره بازی­‌های خوب و یکدست بازیگران نه چندان نام آشنا، «ایستاده در غبار» را به فیلمی موفّق از لحاظ سینمایی تبدیل کرده و نشان می­دهد که کارگردان جوان فیلم به زبان سینما مسلّط است. با این حال قصّه­‌ی فیلم، که خوب و گیرا شروع می­شود، اندکی بر مدار تکرار می­افتد و نهایتا در طول فیلم، گه­گاه جذّابیتش کم میشود.

 

اگر اين مطلب را پسنديده ايد، آن را به اشتراك بگذارد:

دیدگاه شما چیست؟