رکوردشکنی انگلیسی مغرور در جهنم سبز!+ شکست سوپراسپرت الکتریکی توسط مک‌لارن

حدود دو هفته پیش خودرو الکتریکی Nio EP9، رکورد پیست نوربرگ‌رینگ را شکست و خیلی‌ها را شگفت زده کرد. اما این رکوردشکنی مدت زیادی دوام نداشت و حالا ...


بازیگر زن مشهور تلویزیون ایران درگذشت؛ بیوگرافی + تصاویر

نیلوفر خرم نیک بازیگر سریال «معمای شاه» چهارشنبه دهم شهریور ماه درگذشت.


جراحی موفق نوزادی که معده و کبد او خارج از شکمش بود+ تصاویر

نوزادی در ابوظبی پایتخت امارات که معده و کبد وی خارج از شکم بود توسط پزشکان نجات یافت.<br /><br />


شورای نگهبان در حد توان برای عمل به قانون و شرع اقدام کرده است

دبیر شورای نگهبان در نشست هفتگی این نهاد گفت: شورای نگهبان در حد توان برای عمل به قانون و شرع اقدام کرده است.


بهترین تا بدترین لپ‌تاپ‌های گیم در بازار جهانی را بشناسید

9 سازنده لپ‌تاپ گیم از بهترین تا بدترین رده بندی شدند.


ایستاده در غبار؛ فیلمی همه‌چیز تمام

| جمعه ۱۱ تير ۹۵ ساعت ۹:۲۵ | نسخه چاپي

استفاده از صداهای ضبط شده­‌ی احمد متوسّلیان، فیلمبرداری حرفه‌­ای با دوربین روی دست و نگاتیو شانزده میلی­متری، موسیقی متن خوب «ایستاده در غبار» را به فیلمی موفّق از لحاظ سینمایی تبدیل کرده است.
به گزارش مشرق،ایستاده در غبار روایتی است مستندگونه از زندگی سردار احمد متوسّلیان، که پس از سال­ها خدمت در سپاه پاسداران در پاوه و مریوان و خرمشهر و غیره، نهایتاً در جریان یک ماموریت دیپلماتیک در لبنان مفقود شد... یا به قول خود فیلم: «رفت که رفت»...

فیلم روایتش را از دوران نوجوانی احمد شروع می­کند و خاطرات دوستان و همکلاسی­‌ها و اعضای خانواده­ی احمد را روی تصاویری شبهِ مستند از زندگی او می­شنویم (فرمی که تا انتها حفظ می‌شود)؛ امّا برخلاف رویه معمولِ داستان‌­های این­‌چنینی، اسیر کلیشه نمی­شود و اصراری ندارد که بگوید «وی در خانواده­ای مذهبی چشم به جهان گشود...». احمد فرزند یک خانواده­ی معمولی است؛ درسش نه خوب است و نه بد؛ گوشه­‌گیر و قدرت­‌طلب است، حتّی در مدرسه و محلّه دعوا و کتک­‌کاری هم می­کند؛ در شیرینی­‌فروشی پدرش کار می­کند، پدری که تجدید فراش کرده و احمد چندان دلِ خوشی از او ندارد. فیلم، دست کم در ابتدای راه، تلاش نمی­کند احمد را یک شخصیتِ آسمانیِ فوقِ بشری تصویر کند... و همین امر باعث می­شود مخاطب با قهرمانِ داستان و فرمِ خاص روایتِ فیلم همراه شود.

ایستاده در غبار، صرف‌نظر از محتوا و دقتِ عملش در واگویه کردن بخشی از تاریخ معاصر (که بررسی‌اش کار مورّخان است و خارج از حوصله و محدوده‌­ی این یادداشت)، از لحاظ فرم و ساختار، در کاری که می­خواهد انجام دهد بسیار موفّق است، و حال و هوای مستندگونه‌اش فوق‌العاده طبیعی درآمده چنانکه جمله­‌ی ابتدای فیلم که یادآوری می­کند «هیچ­یک از تصاویر استفاده شده در این فیلم واقعی و آرشیوی نیستند.» کاملا لازم و ضروری به نظر می­رسد.

استفاده از صداهای ضبط شده­‌ی احمد متوسّلیان، فیلمبرداری حرفه‌­ای با دوربین روی دست و نگاتیو شانزده میلی­متری، موسیقی متن خوب که به موقع حماسی و پرحجم می‌شود و به وقتش لابلای تصاویر می­‌خزد، و بالاخره بازی­‌های خوب و یکدست بازیگران نه چندان نام آشنا، «ایستاده در غبار» را به فیلمی موفّق از لحاظ سینمایی تبدیل کرده و نشان می­دهد که کارگردان جوان فیلم به زبان سینما مسلّط است. با این حال قصّه­‌ی فیلم، که خوب و گیرا شروع می­شود، اندکی بر مدار تکرار می­افتد و نهایتا در طول فیلم، گه­گاه جذّابیتش کم میشود.

 

اگر اين مطلب را پسنديده ايد، آن را به اشتراك بگذارد:

دیدگاه شما چیست؟