قلیان، 4 دختر جوان را راهی بیمارستان کرد

این دخترها از ساعت 20 شب تا 2 بامداد قلیان استعمال کردند و در نهایت ساعت 2 بامداد با اورژانس تماس گرفته و اعلام کردند که دچار مسمومیت شده‌اند.


بنزهایی که تاکنون ندیده اید+تصاویر

اولین سری از عکس های اختصاصی عصر ایران از موزه بنز را می توانید ببیند.


ادعای حمله با شوکر برقی به زن دستفروش اهوازی +عکس/ شهرداری تکذیب کرد

در ساعت های اخیر خبرهای ضد و نقیض درباره مرگ زن دستفروش اهوازی در حمله ماموران شهرداری اهواز با شوکر منتشر شد. عکس این زن نیز به صورت گسترده ...


«نه» سران خلیج فارس به عربستان؛ اتحادت را نمی خواهیم

سی و هفتمین اجلاس دو روزه سران کشورهای عرب حوزه خلیج فارس در حالی در منامه پایتخت بحرین به کار خود خاتمه داد که سعودی ها در مورد تشکیل «اتحاد ...


چهار سناریو برای برگزاری «برائت از مشرکان» زیر سایه تهدید

چهار سناریو برای برگزاری «برائت از مشرکان» زیر سایه تهدید

سیاست | شنبه ۲۵ ارديبهشت ۹۵ ساعت ۸:۲۴ | نسخه چاپي

نماینده سابق ولی فقیه در امور حج و زیارت، در بخشی از خاطرات خود با مسئله برگزار شدن یا نشدن مراسم «برائت از مشرکان» در حج 70 و فروض مختلف آن در دیدار با رهبر انقلاب، می‌پردازد.
به گزارش مهر، با قطعی شدن از سرگیری اعزام حجاج ایرانی به عربستان در سال ۱۳۷۰ پس از سه سال وقفه، موضوع برگزاری برخی آیین‌ها و مناسک حج از جمله مراسم «برائت از مشرکان» به عنوان یکی از محورهای اصلی برنامه ریزی‌ها و بگو مگوها مطرح شد. به ویژه اینکه علاوه بر کارشکنی و مانع‌تراشی سعودی‌ها برای برگزاری این مراسم که از آن دل خوشی هم نداشتند، در داخل نیز برخی‌ها خواسته یا ناخواسته در ضرورت برگزاری این آیین سیاسی عبادی تردید ایجاد می‌کردند؛ شاید خاطره کشتار حجاج در هنگام عزیمت برای مراسم برائت از مشرکان در سال ۱۳۶۶ یا مصلحت‌اندیشی‌های سیاسی مهمترین علت این تردیدافکنی ها بود.
نماینده سابق ولی فقیه و سرپرست زائران ایرانی خانه خدا، در بخشی از خاطرات خود با عنوان «در هوای دوست» به بیان مذاکرات خود با مقام معظم رهبری پیش از سفر و مطرح کردن این مسئله با ایشان می‌پردازد.
حجت‌الاسلام محمدی ری شهری در این بخش از خاطرات خود با عنوان «آخرین دیدار با رهبری قبل از سفر» می‌نویسد: «روز هفتم خرداد ۷۰ در آخرین دیدار با مقام معظم رهبری قبل از عزیمت به عربستان، مسائلی را با ایشان در میان گذاشتم و نظرشان را جویا شدم.
در ابتدا آنچه در گفتگو با آقای بشارتی گذشته بود را مطرح و سپس عرض کردم: با توجه به نوع برخوردها و عملکرد وزارت امورخارجه، باید ترتیبی اتخاذ شود تا این وزارتخانه به نحو فعال‌تری مسائل را دنبال کند و در صورت امکان، مسئله مکان برگزاری مراسم برائت بیش از آغاز موسم حل شود.
ایشان با تایید موضوع، فرمودند مسئله را به وزارت امور خارجه تذکر خواهند داد و بر همین مبنا نیز در حاشیه نامه شورای عالی امنیت ملی، خطاب به وزیر امور خارجه ابلاغ فرمودند که موضوع با جدیت بیشتری پیگیری شود.
مسئله دیگری که با ایشان در میان گذاشته شد، فرض‌ها و احتمالاتی بود که با توجه به شرایط موجود – مانند مشخص نبودن مکان برگزاری مراسم برائت و نیز وجود برخی ابهامات در رفتارهای مقامات سعودی – به نظر این جانب و همکارانم رسیده بود و آگاهی از نظرات ایشان درباره آنها ضرورت داشت تا در صورت لزوم بتوانیم تصمیم مقتضی را اتخاذ کنیم».
ری شهری در ادامه دیدار خود با رهبر انقلاب، چند حالت احتمالی را برای چگونگی برگزاری مراسم برائت از مشرکان مطرح می‌کند تا برای هرکدام پاسخی از پیش تعیین شود؛ وی در این بخش از خاطرات خود با عنوان «اصول برگزاری مراسم حج سال ۷۰» می‌نویسد: «در ابتدای این بخش از عرایضم، سه اصل مهم را به عنوان مفروضات حج سال ۷۰ بیان داشتم:
نخست آنکه باید در مراسم حج، حضور داشته باشیم؛
دوم این که مراسم برائت از مشرکان حتما به صورت آبرومندانه‌ای برگزار شود؛
سوم این که مفاد توافنامه امضا شده میان وزرای امور خارجه دو کشور، در حد امکان رعایت گردد.
سپس با اشاره به مخالفت مبنایی دولت سعودی با شیوه حج ما و به طور مشخص برگزاری مراسم برائت، به طرح این موضوع پرداختیم که با توجه به امکان مانع‌تراشی‌های گوناگون سعودی‌ها در برگزاری مطلوب این مراسم و نیز قرار گرفتن ما در مسیری بی‌بازگشت پس از ورود به عربستان، سوال اساسی و مهم این است که خط قرمز ما در برخورد با اقدامات ایذایی و یا حتی جلوگیری آنها از برگزاری این مراسم، چیست؟
در ادامه نیز مجموعه پیش‌بینی‌ها را در مورد شقوق مختلفی که ممکن بود در این زمینه به وقوع بپیوندد، به این ترتیب مطرح ساختم:
۱. در صورتی که پیگیری‌های مکرر رسمی مسئولان سیاسی و نیز مسئولان بعثه در تعیین محل برگزاری مراسم برائت به نتیجه نرسد، چه باید کرد؟ آیا پیش‌بینی طرح جایگزین خارج از محدوده توافقات، جایز است یا خیر؟ اگر پاسخ به این سوال مثبت باشد، این طرح جایگزین ممکن است دارای تبعاتی باشد که دامنه آن می‌تواند از حداقل برخوردهای دولت سعودی، مانند آنچه در طول سالهای ۶۲ الی ۶۵ شاهد بودیم تا حداکثر برخورد، مانند آنچه در سال ۶۶ به وقوع پیوست را در برگیرد. ضمن آنکه اجرای طرح جایگزین، مستلزم برخورداری از آمادگی‌های اجرایی قبلی خواهد بود که باید از همان ابتدای عزیمت به عربستان، برای آنها چاره‌اندیشی شود.
۲. چنانچه اصل سناریوی جایگزین مورد تایید باشد، دو روش زیر در اجرای آن متصور است:
اول: در حد امکان و با اعلام غیرعلنی قبلی به زائران، در محلی مناسب، مثل ساختمان بعثه و در خیابان‌های اطراف با سازماندهی و انتظامات پیش‌بینی شده، تجمع صورت گیرد و نماینده رهبری ضمن سخنرانی خود، علت را با حجاج مطرح کند و در نهایت نیز مراسم برائت بدون هیچ‌گونه راهپیمایی خاتمه یابد.
دوم: بدون برگزاری مراسم تجمع، به زائران اجازه داده شود در گروه‌های مختلف و در مسیرهای گوناگون، از کاروان‌های خود به سمت بعثه حرکت کنند و با راهنمایی‌های جداگانه (البته با هدایت غیر علنی بعثه) مراسم برائت را تنها با ذکر شعار و بدون سخنرانی ختم کنند.
۳. با نزدیک شدن زمان برگزاری مراسم برائت، اگر سعودی‌های همچنان در تعیین محل مناسب، مانع تراشی کرده‌اند و ما به نتیجه مطلوبی نرسیدیم، نهایتا بهترین پیشنهاد سعودی‌ها را اگر چه در خارج از شهر و دور از حجاج سایر کشورها بپذیریم، اما در محتوای سخنرانی و برنامه‌ها به این اقدام اعتراض کنیم.
۴. نماینده مقام معظم رهبری با صدور اعلامیه‌ای رسمی خطاب به حجاج و اعلام عدم برگزاری مراسم برائت، علت آن را کارشکنی مقامات سعودی اعلام کند. البته در پاین این پیشنهاد بر این نکته تاکید کردم که «این ذلیلانه‌ترین راه‌حل است.»
پاسخ‌های رهبر انقلاب به این فروض و رهنمودهای ایشان، شنیدنی است؛ در شماره آینده، به این بخش از خاطرات نماینده سابق ولی فقیه در امور حج و زیارت می‌پردازیم.

اگر اين مطلب را پسنديده ايد، آن را به اشتراك بگذارد: