قرار گرفتن در صدر گلزنان احساس متفاوتی دارد

قوچان‌نژاد: گل اولم فنی، دومم بی رحمانه و سومم استاندارد بود

/>



جدیدترین قیمت خودروهای وارداتی + جدول

هفته جاری قیمت یک مدل خودروی وارداتی در بازار افزایش یافته است.


نگاهی به برنامه ششم توسعه / چرا سن بازنشستگی زنان کاهش یافت؟

 شاخص‌های بیمه‌ای و اقتصادی صندوق‌های بازنشستگی ایران به وضعیت بحرانی و خاص بودن نظام بیمه‌ای کشور اشاره دارد که به دلیل حساسیت موضوع، نظام سیاسی و اقتصادی کشور را نیز تحت تاثیر قرار می‌دهد. در ...


خروج پیکر 4 تن از زیر آوار پلاسکو

سخنگوی ستاد مدیریت بحران ریزش ساختمان پلاسکو از خروج پیکر 4 تن از جانباختگان از زیر آوار خبر داد.


گیاهان هم خونریزی می‌کنند؟

دانش | پنجشنبه ۰۹ ارديبهشت ۹۵ ساعت ۸:۳۷ | نسخه چاپي

زمانی که بخشی از بدن انسان دچار بریدگی می‌شود، خون منعقد می‌شود تا با ایجاد توده‌ای نیمه‌جامد مانع از خروج بیشتر خون از بدن فرد شود اما محققان به تازگی دریافته‌اند گیاهان نیز سیستمی مشابه در خود دارند.
براساس گزارش دیسکاوری، گیاهان نیز به نوعی این سیستم انعقاد خون را در خود دارند، اما چگونگی عملکرد آن تاکنون در حد یک معما باقی مانده‌بود. زمانی که بدنه یک گیاه برش می‌خورد، به نظر می‌آید مواد غذایی و معدنی را در اطراف آن بریدگی هدایت می‌کند، منطقه برش خورده را جوش داده و از بخش‌های سالم‌تر خود محافظت می‌کند. این سیستم مشابه مکانیزم خوددرمانی که حیوانات دارند نیست، اما به نوعی شبیه به سوزاندن زخم درحال خونریزی است و خونریزی را متوقف می‌سازد.
موضوع اینجاست که گیاهان خون ندارند و خونریزی نمی‌کنند، اما براساس پژوهش جدید محققان دانشگاه دلور گیاهان دارای سیستم باز و بسته کردن کانال‌هایی میان سلول‌هایشان هستند. برخلاف سلول‌های حیوانات که بسیار پویا و پرتحرک هستند، سلول‌های گیاهان چندان فعال نیستند،‌مانند مرجان‌ها به یکدیگر می‌چسبند تا ساختاری را خلق کنند و پس از آن بی‌حرکت باقی می‌مانند.
با توجه به بی‌حرکت بودن سلول‌ها، مواد غذایی و معدنی از طریق مسیرهای عبور کوچکی در درون دیواره‌های سلولی حرکت کرده و خود را به بخش‌های مختلف گیاه می‌رسانند که به این مسیرها پلاسمودسماتا می‌گویند.
محققان دانشگاه دلور با بررسی دقیق عملکرد این مسیرهای کوچک ریافتند پلاسمودسما‌تا توسط ماده‌ای به نام کالوس محافظت می‌شود،‌ماده‌ای گلوکز مانند که توسط خود گیاه تولید می‌شود. حجم این ماده می‌تواند در گیاه کم و زیاد شود، زمانی که حجم آن زیاد باشد مسیرهای ارتباطی بسته می‌شوند و در صورت کمبود آن مسیرها برای حرکت مواد غذایی باز می‌مانند.
محققان دریافته‌اند که میزان کالوس در هربخشی از گیاه را می‌توان با استفاده از چند آنزیم و در واکنش با هرنوع محرکی کنترل کرد. اگر گیاه به نوعی باکتری آلوده شود، گیاه می‌داند که باکتری می‌تواند از مسیر پلاسمودسماتا به همه‌جا سرایت کند، از این رو به کالوس دستور مسدود کردن مسیر باکتری را می‌دهد.
همچنین در صورت بروز مشکلی فیزیکی، مانند بریدگی،‌کالوس باری دیگر وارد عمل می‌شود تا از جریان یافتن مواد مغذی به بخشی از گیاه که امیدی به نجات آن نیست جلوگیری کند. نکته جالب توجه این است که پس از بریده شدن، مقدار کالوس در محل بریدگی به شدت افزایش پیدا می‌کند درحالی که میزان آن در بخش‌های سالم کاهش می‌یابد تا بخش‌های سالم با سرعت بیشتری رشد کنند.
منبع: همشهری
اگر اين مطلب را پسنديده ايد، آن را به اشتراك بگذارد:

دیدگاه شما چیست؟