اجرای حکم دادستانی درخصوص تخلیه واحد تجاری در پایانه بیهقی

مدیر عامل سازمان پایانه ها و پارک سوارهای شهرداری تهران گفت: در راستای احقاق حقوق شهروندان، حکم دادستانی در خصوص تخلیه واحد تجاری پایانه بیهقی اجرایی شد.


با مشهورترین آدمخوار جهان آشنا شوید+تصاویر

در 12 فوریه 1999، خبر دستگیری قاتل آدمخوار دیوانه ای در ونزوئلا مانند یک بمب ترکید. مطبوعات، به سرعت این مرد دیوانه را به عنوان اولین قاتل سریالی کشور ونزوئلا معرفی کردند.


زیباترین زنان جهان در کدام کشورها هستند+تصاویر

در این رده بندی که توسط سایت بسیار معتبر UCITYGUIDES صورت گرفته ده تا از کشور هایی که زیباترین زنان را دارند طبق این رده بندی مشاهده می کنید.



رویای صاحبخانه شدن در لندن

اوضاع بازار مسکن لندن را از برنامه های ارائه شده در اولین سخنرانی «صادق خان»، شهردار تازه این ابرشهر می توان فهمید: «مسئله کلیدی، حل بحران مسکن است.»


پناهجویان در تور ١٠ دروغ بزرگ

جهان | پنجشنبه ۰۹ ارديبهشت ۹۵ ساعت ۸:۴۶ | نسخه چاپي

جنگ‌زده باشی؛ خانه‌ات ویران شده باشد؛ کشوری برات نمانده باشد؛ عزیزانت از فرزند گرفته تا پدر یا مادر را از دست داده باشی؛ خانه و کاشانه‌ات را به اجبار ترک کرده باشی و رنج بی‌خانمانی و عزیمت از وطن را کشیده باشی به امید پناه و زندگی جدید، آن وقت در مقصد بگویند دروغ می‌گویی! بگویند برای پول آمده‌ای بنابراین باید برگردی همانجا که بودی و کار کنی!
این خلاصه ماجرای پناهجویانی است که مخاطرات سفر به اروپا را به جان خریده‌اند تا بلکه اندکی آسایش داشته باشند. این روزها دولت‌های اروپایی به بهانه‌های واهی پناهجویان جنگ‌زده را از مرزهایشان اخراج می‌کنند.
برخی دولت‌های منطقه حتی بر سر سرنوشت پناهجویان با دولت‌های اروپایی وارد معامله شده‌اند تا امتیاز بگیرند. در این میان آنچه به نظر بی‌ارزش است، سرنوشت انبوهی آواره است که دیگر خانه‌ای برای بازگشت ندارند؛ اما آنها را برای بازگشت به هیچستان آوارگی تحت فشار می‌گذارند.
برخی دیگر اما هنوز در راه مرزهای اروپا هستند. همین چند روز پیش باز هم خبر غرق شدن ٤٠٠ پناهجو در آب‌های مدیترانه منتشر شد. رنگ مرگ را می‌خرند تا به زندگی برسند؛ اما فرصت زندگی هم از آنها دریغ می‌شود. آن هم به بهانه‌های واهی و حتی ادعاهایی که معمولا دروغ و خلاف واقع است.
به گزارش گاردین،  در رویارویی با بزرگترین بحران پناهندگی از زمان جنگ جهانی دوم، ایجاد زمینه برای درگرفتن مباحث سودمند درباره چگونگی پاسخگویی به این بحران بسیار سودمند است. اما بدین منظور، به اطلاعات و داده‌های واقعی نیازمندیم و اینها دقیقا همان‌ چیزهایی هستند که در مباحث مربوط به مهاجران در انگلیس دیده نمی‌شود.
«ترزا می»، وزیر کشور انگلیس با این ادعا که اکثریت مهاجران به اروپا، آفریقایی‌هایی هستند که به دلایل اقتصادی ترک وطن کرده‌اند، در ماه می ‌سلسله‌جنبان این بحث شد. رسانه‌ها این سلسله را پیگیری کردند و یک نمونه از آن، خبر اخیر دیلی‌میل است مبنی بر این‌که از هر ١٠ مهاجر، ٧ مهاجر از شهر کالی به انگلستان راه می‌یابند.
فیلیپ هموند، وزیر امور خارجه، در هفته جاری نه‌تنها ادعاهای «می» را در مورد مهاجران اقتصادی آفریقایی تکرار کرد، بلکه آنان را «چپاولگرانی» قلمداد کرد که فروپاشی تمدن اروپایی را شتاب می‌بخشند. هموند، مانند بسیاری دیگر به آمارهای موجود درباره بحران مهاجرت متوسل می‌شود. آما آیا این آمارها واقعیت دارد؟
٦٢درصد
فرض امثال «هموند»، «می» و دیگران این است که بهانه اکثریت مهاجران برای رسیدن به اروپا، فرار از فقر است و این از نظر جامعه بین‌الملل دلیل مناسبی برای مهاجرت به کشور دیگری نیست.
حال آن‌که در واقع تا پایان ماه جولای، ٦٢درصد کسانی که امسال از طریق قایق وارد اروپا شده‌اند، طبق ارقام گردآوری شده توسط سازمان ملل، از سوریه، اریتره و افغانستان هستند. اینها کشورهایی هستند که به علت جنگ، استبداد و افراطی‌گری از هم پاشیده‌اند. شهروندان این کشورها تقریبا همیشه حق قانونی برای پناهندگی به اروپا دارند و اگر مهاجران دارفوری (Darfur)، عراقی، سومالیایی و نیجریه‌ای را نیز به این مجموعه بیفزاییم، میزان کل مهاجرانی که محق پناهندگی هستند به بیش از ٧٠درصد افزایش می‌یابد.
١درصد
اگر مطبوعات انگلستان را بخوانید، گمان خواهید کرد که کالی (Calais) بزرگترین آوردگاه بحران مهاجرت اروپا و انگلستان هدف نهایی سردمداران آن است. در واقع، مهاجران ساکن در کالی تنها ١درصد از مهاجرانی را که تا این برهه از ‌سال جاری وارد اروپا شده‌اند، تشکیل می‌دهند. برآوردها حاکی از آن است که بین ٢٠٠٠ تا ٥٠٠٠ مهاجر به کالی رسیده‌اند که این تعداد، ١درصد تا ٥درصد از بیش از ٢٠٠‌هزار مهاجری است که وارد ایتالیا و یونان شده‌اند. به همان اندازه از اهمیت، هیچ دلیل و مدرکی که نشان دهد تعداد هفت مهاجر از ١٠ مهاجر، پس از رسیدن به کالی وارد انگلستان شده‌اند، موجود نیست. دیلی‌میل در چند پاراگراف از مقاله‌اش، به این موضوع اذعان کرده است.
٠,٠٢٧درصد
هموند اظهار کرد که مهاجران، فروپاشی نظام اجتماعی اروپا را تسریع خواهند کرد. در حقیقت، تعداد مهاجرانی که تا این لحظه از‌ سال وارد اروپا شده‌اند (٢٠٠٠٠٠)، چنان ناچیز است که تنها ٠,٠٢٧درصد (٢٧ هزارم درصد) از کل جمعیت ٧٤٠ میلیونی اروپا را تشکیل می‌دهد. ثروتمندترین قاره جهان به آسانی می‌تواند چنین هجوم نسبتا کوچکی را مدیریت کند.
١,٢ میلیون
کشورهایی وجود دارند که به علت بحران پناهندگی، زیرساخت‌های اجتماعی‌شان در آستانه فروپاشی است، اما این کشورها اروپایی نیستند. آشکارترین نمونه، لبنان است که ١,٢‌میلیون پناهنده سوری را در کل جمعیت ٤.٥ میلیونی خود جای داده است. با در نظر گرفتن زمینه و قراین، کشوری که ١٠٠ برابر کوچک‌تر از اتحادیه اروپاست تاکنون ٥٠ برابر پناهندگانی را که اتحادیه اروپا حتی در آینده، اسکان آنها را چاره‌اندیشی خواهد کرد، پذیرا شده است. لبنان است که دارای بحران پناهندگی است، نه اروپا و به‌ویژه انگلستان.
٣٦,٩٥ پوند
بسیاری مدعی‌اند که انگلستان به دلیل سیستم مساعدت مالی سخاوتمندانه‌اش، برای مهاجران آزانگیز (وسوسه‌کننده) می‌نماید. گذشته از این واقعیت که بسیاری از مهاجران، اطلاعات قبلی اندکی از ماهیت دقیق سیستم پناهندگی کشورهای اروپایی دارند، این‌که انگلستان بسیار نیکوکار و سودرسان است، نادرست است. هر پناهجویی در انگلستان برای امرار معاش، مبلغ ناچیزی به مقدار ٣٦,٩٥ پوند دریافت می‌کند (و معمولا آنان برای تکمیل این مبلغ، اجازه کار ندارند). طبق گزارش پایگاه داده‌های اطلاعات پناهندگی، پناهجویان در فرانسه مبلغی بالغ بر ٥٦.٦٢ پوند در هفته دریافت می‌کنند. آلمان و سوئد، دو کشوری که محبوب‌ترین مقصدهای مهاجران هستند، به ترتیب ٣٥.٢١ و ٣٦.٨٤ پوند در هفته می‌پردازند که تنها کسری کمتر از انگلستان است.
٥٠درصد
در لفاظی پرقیل وقال هموند و ترزا می، آفریقایی‌ها نمونه اصلی مهاجران کنونی به اروپا هستند، اما این نیز نادرست است. امسال، طبق آمار و ارقام سازمان ملل، مهاجرانی از دو کشور غیرآفریقایی به‌تنهایی ٥٠درصد مهاجران را تشکیل می‌دهند:  سوریه(٣٨درصد) و افغانستان(١٢درصد). اگر مهاجران پاکستانی، عراقی و مهاجران کشورهای دیگر را به این معادله بیفزاییم، روشن می‌شود که شمار مهاجران آفریقایی بسیار کمتر از نیمِ مهاجران است. با وجود این ، همان‌گونه که در مورد آن بحث شد، بسیاری از آنان - به‌ویژه مهاجران اریتره، دارفور و سومالی- درخواست‌های مشروعی برای وضع پناهندگی دارند.
٤درصد
پاییز گذشته، اتحادیه اروپا بر پایه این باور که وجود عملیات کامل نجات دریایی در دریای مدیترانه موجب ترغیب مهاجران برای خطرکردن برای سفر دریایی از لیبی به اروپا می‌شود، تصمیم به تعلیق آن گرفت. اما در واقعیت، مردم به مهاجرت ادامه دادند. در حقیقت، در طی ماه‌ها وقفه در عملیات نجات، نسبت به سال‌های گذشته افزایش ٤‌درصدی وجود داشت.
طبق آمار و ارقام سازمان بین‌المللی مهاجرت، تا برقراری دوباره عملیات‌ها در ماه می، بیش از ٢٧,٨٠٠ نفر در‌ سال ٢٠١٥ به این سفر مبادرت ورزیدند یا در راه آن جان باختند. در ‌سال ٢٠١٤ تنها ٢٦.٧٤٠ نفر مبادرت به این سفر کردند. این ناهمخوانی نشان می‌دهد که مهاجران یا اصلا از عملیات‌های نجات بی‌خبر بوده‌اند یا صرفا به تعلیق آنها اهمیتی نداده‌اند، نظری که از مصاحبه‌های خودم زایش یافت.«حتی اگر آنها تصمیم به بمب‌گذاری در قایق‌های مهاجران می‌گرفتند، فکر نمی‌کنم در تصمیم مردم به رفتن، تغییری ایجاد می‌شد». این را ابواجنه، سوریی که امسال هنگام تصمیم‌گیری‌اش به سفر دریایی، گفت.
٢٥,٨٧٠
در تضاد با این نظر که بزرگ‌ترین قربانگاه مهاجرت است، انگلستان جاذبه چندانی هم برای پناهجویان ندارد. در‌ سال ٢٠١٤ تنها ٢٥,٨٧٠ نفر در پی پناهندگی به انگلستان بودند و تنها ١٠.٠٥٠ نفر پذیرفته شدند. آلمان(٩٧٢٧٥نفر)، فرانسه(٦٨٥٠٠نفر)، سوئد(٣٥٩٠٥نفر) و ایتالیا(٣٥١٨٠نفر) بسیار بیشتر از آن تحت‌تاثیر بودند. اگر رتبه‌بندی در قیاس با میزان جمعیت محاسبه شود، انگلستان در جدول، حتی از بلژیک، هلند و اتریش نیز فروتر قرار می‌گیرد. اگر رتبه‌بندی براساس رتبه‌های‌ سال ٢٠١٥ محاسبه شود، در این صورت حتی یونان فقرزده هم بالاتر از انگلستان قرار می‌گیرد. در واقع، در محاسبه نهایی، انگلستان از طریق سازوکارهای قانونی، میزبان تنها ١٨٧ پناهجوی سوری بوده است. ترکیه قریب به ١.٦‌میلیون نفر را پذیرفته است.
١١‌میلیارد یورو
هموند و دیوید کامرون استدلال می‌کنند که کلید حل بحران مهاجرت، افزایش دادن اخراج‌هاست. آنها معتقدند که این کار برای انگلستان صرفه پولی دارد، زیرا با پرداخت هفتگی ٤٦,٩٥ پوند به پناهجویان، پول فراوانی مصرف می‌شود. اما این استراتژی هزینه اخراج‌ها را که توان رقابت با مساعدت‌های مالی به پناهجویان را دارد، نادیده می‌گیرد. طبق کاوش‌های انجام‌گرفته توسط وب‌سایت پرونده‌های مهاجر(The Migrant Files)، تا‌ سال ٢٠٠٠ به میزان ١١‌میلیارد یورو برای بازگرداندن مهاجران به وطن‌ اصلی‌شان هزینه شده است. یک‌میلیارد نیز صرف هماهنگ‌سازی در سطح اروپا برای ایمن‌سازی مرزها شده است، پولی که می‌توانست صرف سامان‌بخشی و گردآوری مهاجران در جامعه اروپا شود.
٧٦,٤٣٩-
با وجود آشفتگی، شمار پناهجویان در انگلستان، به ٧٦,٤٣٩ نفر تا ‌سال ٢٠١١ کاهش یافته است. این مطابق است با رأی شورای پناهندگی انگلستان که ارقام گردآوری شده از میان داده‌های سازمان ملل را پردازش کرد و دریافت که شمار پناهجویان در انگلستان در چهار‌سال اخیر از ١٩٣.٦٠٠ به ١١٧.١٦١ نفر کاهش یافته است. در مقایسه، طبق آمارهای سازمان ملل طی ١٠‌سال گذشته ‌درصد پنا‌هجویان اسکان داده شده توسط کشورهای درحال توسعه از ٧٠درصد به ٨٦درصد افزایش یافته است. انگلستان می‌توانست بیش از اینها سهیم باشد.
منبع: روزنامه شهروند
اگر اين مطلب را پسنديده ايد، آن را به اشتراك بگذارد: