سبک رانندگی‌تان درمورد شخصیت شما چه می‌گوید

تام واندربیت، نویسنده کتاب «ترافیک: آنچه رانندگی درمورد شخصیت ما می‌گوید» در کتاب خود می‌نویسد، «باتوجه به اینکه خیلی از ما زمان بسیار زیادی ...


در جلسه ترامپ با مدیران غول‌های آی تی چه گذشت؟

ترامپ در دومین ملاقات با غول‌های آی تی گفت: بازسازی زیرساخت‌های آی تی آمریکا در 10 سال باعث صرفه‌جویی 1 تریلیون دلاری در نهادهای دولتی می شود ...


محسنی‌اژه‌ای: اتهام افراد دستگیر شده مرتبط با داعش محاربه است

سخنگوی قوه قضاییه گفت: افرادی که جزء داعش هستند اعلام جنگ مسلحانه کرده و اقدامات تروریستی را ملاحظه کردند و محارب شناخته می‌شوند.


این بار شکست تیم فوتبال امید پدر و مادر دارد!

این بار شکست تیم فوتبال امید پدر و مادر دارد!

ورزش | چهارشنبه ۰۷ بهمن ۹۴ ساعت ۱۳:۳ | نسخه چاپي

درحالی‌که همیشه تنها کادر فنی تیم‌های شکست خورده سیبل می‌شدند این‌ بار وزارت ورزش و فدراسیون هم به دلیل خطاهای زیادی که انجام دادند در این شکست نقش پررنگی دارند حتی پررنگ‌تر از کادر فنی.
به گزارش خبرگزاری مهر، به طور معمول باید تاکید کرد که کادر فنی حداقل در ایران همیشه سیبل شکست‌ها بوده و حالا و پس از حذف تیم امید و دو شکست از چهار بازی قاعدتا باید در میان مصاحبه ها، نظرات مردم و نوشته ها و نقدهای رسانه ها بیشترین انتقاد از خاکپور و محمد مایلی کهن صورت بگیرد اما می بینیم که چنین موضوعی مطرح نیست. در واقع در بسیاری از رسانه‌ها این روزها تقصیرات بین کادر فنی، وزارت ورزش و فدراسیون فوتبال تقسیم شده است. پرسش این است که چرا؟
اشتباهات وزارت ورزش؛
اول: وزارت ورزش دو اشتباه بزرگ داشت. اشتباه اول آنجا بود که مستقیما اعلام کردند که کرانچار سرمربی تیم امید نشود. آن روز می‌توانستید تبعات آن اعلام را که فنی نبود ببینید به ویژه آنکه بسیاری این رد کردن را با توجه به مخالفت ذاتی وزارت با کی‌روش به دلیل مخالفت با مربی خارجی تلقی کردند.
دوم: اعلام هزینه ها و دعوای رسانه‌ای بعد از باخت ایران به قطر که وسط مسابقات بود و تمرکز تیم امید را به هم زد و چنین تصویر سازی کرد که انگار مسابقات از دید وزارت تمام شده و ایران حذف شده است.
اشتباهات فدراسیون:
۱- کنترات دادن تیم امید و از سر باز کردن این تیم اولین اشتباه فدراسیون فوتبال بود که البته قطعا در پی مشکلات مالی رخ نموده است.
۲- عدم حل مشکل به وجود آمده میان مایلی‌کهن و کی‌روش.
۳- عدم اصرار بر استخدام یک مربی درجه اول.

اگر اين مطلب را پسنديده ايد، آن را به اشتراك بگذارد:

دیدگاه شما چیست؟