رویای صاحبخانه شدن در لندن

اوضاع بازار مسکن لندن را از برنامه های ارائه شده در اولین سخنرانی «صادق خان»، شهردار تازه این ابرشهر می توان فهمید: «مسئله کلیدی، حل بحران مسکن است.»


«نه» سران خلیج فارس به عربستان؛ اتحادت را نمی خواهیم

سی و هفتمین اجلاس دو روزه سران کشورهای عرب حوزه خلیج فارس در حالی در منامه پایتخت بحرین به کار خود خاتمه داد که سعودی ها در مورد تشکیل «اتحاد ...


املی لاریجانی: حسابهای قوه قضاییه به نام شخص نیست

نماینده مردم تهران در مجلس گفت: آیت الله آملی لاریجانی در دیدارجمعی از نمایندگان گفتند که دستگاه قضایی در رسیدگی به اتهام مستقل است و نیاز به تشخیص دستگاه دیگری از جمله هیات نظارت بر رفتار نمایندگان ندارد و تاکید کردند اختلاف برداشت و تفسیر از قانون تاثیری در استقلال قوه قضاییه ندارد بلکه مبنای عمل قوه قضاییه تفسیر شورای نگهبان از اصل 86 قانون اساسی است.


کاهش ساعت کار بانوان شاغل کلید خورد؛ جزئیات مصوبه ابلاغی دولت

بخشنامه قانون کاهش ساعات کار هفتگی بانوان شاغل به دستگاههای اجرایی ابلاغ شد؛بر این اساس زمان کار بانوان مشمول این مصوبه از ۴۴ ساعت در هفته ...


اتحاد نیروی هوایی آمریکا با موجودات فرازمینی؟!

استیو بارون شکارچی معروف یوفوها(UFO) ویدئویی منتشر کرده که در آن ادعا می‌شود یوفوها در محدوده پایگاه نیروی هوایی نلیز مشاهده شده‌اند.


رفاقتی ۵۵ ساله با فریبرز صالح؛ مردی که کشورش را از یاد نبرد

رفاقتی ۵۵ ساله با فریبرز صالح؛ مردی که کشورش را از یاد نبرد

| يكشنبه ۰۴ بهمن ۹۴ ساعت ۱۵:۳۱ | نسخه چاپي

در مراسم تشییع زنده یاد فریبرز صالح، منوچهر والی زاده، حبیب ایل بیگی و یکی از بستگان این هنرمند شرایط زندگی هنرمندان و وجوه مختلف شخصیت این فیلمساز پیشکسوت را توصیف کردند.
به گزارش خبرگزاری مهر، منوچهر والی‌زاده که صبح امروز چهار بهمن در مراسم تشییع فریبرز صالح حضور داشت به خبرگزاری مهر گفت: دوستی ما از سال ۱۳۳۹ در خانه جوانان شکل گرفت. او از شاگردان مصطفی اسکویی بود و من هم بعد از یکی دو سالی که فعالیت دوبله را آغاز کرده بودم او را با خودم به استودیوی ایران فیلم بردم و سال ها با هم کار کردیم.
والی زاده افزود: صالح انسان بامحبت و دوست داشتنی بود. دقت و نظم برایش در اولویت بود و به همین دلیل کار را به خود سخت می گرفت. بااینکه سال های اخیر تهران زندگی نمی کرد اما جسته گریخته در ارتباط بودیم و اگرچه بعد از کارگردانی اش کم کم از دنیای دوبله فاصله گرفت اما رفاقت مان همیشه پایدار ماند.
وی اشاره کرد: من با او در چند پروژه کار کردم و مثلا در مجموعه «شیخ مفید» صداپیشه امین تارخ بودم هر چند که این پروژه اواسط کار به مشکل خورد و دستیار او سیروس مقدم سرکار آمد و مدیر دوبلاژ عوض شد. من هیچ وقت در جریان قرار نگرفتم سرنوشت این اثر به کجا رسید اما می دانم که او همیشه نسبت همه کارهایش وسواس به خرج می داد.
پیشکسوت دوبله اظهار کرد: صالح جزو معدود کارگردانانی بود که نیازی به بازیگردان نداشت. سال هاست کارگردانان یکی کنارشان دارند که بازیگران را هدایت کند اما فریبرز صالح یک فیلمساز مطلع و مسلط به کارش بود و با اینکه خیلی زود فعالیت حرفه ای را کنار گذاشت اما حرف های زیادی برای گفتن داشت.
وی در پایان گفت: امیدوارم مسئولان فرهنگی بیشتر به حال هنرمندان توجه داشته باشند چرا که هنر سن و سال ندارد و هنرمندان هیچوقت بازنشسته نمی شوند و همیشه نیاز به حمایت دارند.
حبیب ایل بیگی: شان و عزت هنرمند را نگه داریم
حبیب ایل بیگی معاون ارزشیابی و نظارت سازمان سینمایی که در این مراسم حضور داشت به خبرگزاری مهر گفت: فریبرز صالح خیلی زود از فعالیت دست کشید و برای این انتخاب دلایل خودش را داشت. بازنشستگی هنرمندان هم حسن است هم عیب. افراد این صنف به تعریف معمول بازنشسته نمی شوند و امروز هنرمندان پیشکسوتی می بینیم که هنوز دارند کار می کنند و خوب هم هست.
وی افزود: جدا از مباحث کاری و حرفه ای که گاهی فیلمساز یا هنرمند شخصا ترجیح می دهد از سنی به بعد از این عرصه دور بماند، مسایل رفاهی و بیمه ای برای هنرمندانی که توان ادامه فعالیت ندارند موضوع چالشی است که سال هاست وجود دارد و باید ریشه ای برای آن فکری کرد. امیدوارم فضای تامین اجتماعی و تامین بیمه ای و اوضاع بازنشستگی برای همه و همچنین هنرمندان به گونه ای باشد که زمانی هم برای استراحت داشته باشند.
فعالیت تا آخرین روز
خواهرزاده فریبرز صالح نیز در سخنانی اظهار کرد: این فیلمساز در حوزه فعالیت های خود فردی مطلع و کاردان بود. اگرچه در اروپا تحصیل کرد اما به سینمای تاریخی ایران علاقه خاصی داشت و همیشه بومی عمل می کرد. زمانی که در انگلیس سکونت داشت مستندهای قابل توجه بسیاری ساخت اما هیچگاه در کشور خودش به آن پرداخته نشد.
وی افزود: بسیار به حوزه تلویزیون علاقمند بود و همیشه مردم را مد نظر داشت و سلیقه مخاطب را به جشنواره و جایزه ترجیح می داد. اگرچه ظاهرا سال ها از این حوزه دور بود اما تا آخرین لحظه عمر خود نگارش و تحقیق می کرد و اخیرا هم بنا داشت پروژه ای را آغاز کند که متاسفانه در تقدیرش رقم نخورد.

اگر اين مطلب را پسنديده ايد، آن را به اشتراك بگذارد:
برچسبها: