اصولگرایان و اصلاح‌طلبان دقیقه 90 پدیده ریاست جمهوری رو خواهند کرد؟

عضو فراکسیون امید با بیان اینکه اصولگرایان نامزدی برای انتخابات ریاست جمهوری در اختیار ندارند، گفت: اصولگرایانی که قبلا بخت خود را برای ریاست ...


زیباترین زنان جهان در کدام کشورها هستند+تصاویر

در این رده بندی که توسط سایت بسیار معتبر UCITYGUIDES صورت گرفته ده تا از کشور هایی که زیباترین زنان را دارند طبق این رده بندی مشاهده می کنید.


طبیعت زیبای اندونزی

فلگرا اگا یک عکاس با استعداد در جاکارتا فعالیت می کنید تصاویر زیبایی از مناظر طبیعی در اندونزی را به ثبت رسانده است.



دوستی فوق العاده زیبای یک پسر 3ساله و سگش

پسر سه ساله ای به نام «بادی» که فرزندخوانده یک خانواده آمریکائی محسوب می شود، با سگ خود به نام «ریگان» دوستی فوق العاده جالبی برقرار کرده است.


عکس به جای فیلم!

عکس به جای فیلم!

ورزش | چهارشنبه ۳۰ دي ۹۴ ساعت ۱۵:۱۶ | نسخه چاپي

چند هفته‌ای می‌شود که بخش‌های مختلف اخبار ورزشی در تلویزیون، هنگام اعلام نتایج رقم خورده در مسابقات اروپایی به جای پخش گل‌ها و نیز صحنه‌های حساس بازی، صرفا چند عکس از مسابقات مزبور را روی آنتن می‌برند.
این همان کاری است که در همه این سال‌ها ازسوی شبکه‌های خبری معتبر جهان مثل بی‌بی‌سی و سی‌ان‌ان انجام می‌گرفته است. با این حال تکرار این رفتار ازسوی تلویزیون ایران، یک سوال مهم را به ذهن متبادر می‌کند؛ اینکه وقتی رسانه ملی ایران اصل مسابقات را به‌طور زنده روی آنتن برده، پس چرا در بخش‌های خبری نباید قادر به پخش خلاصه بازی‌ها باشد؟
این داستان فقط دو حالت دارد؛ یا ما حق پخش مسابقاتی را که پوشش می‌دهیم پرداخته‌ایم یا اینکه پولی بابت خرید این بازی‌ها نداده‌ایم. اگر رقابت‌ها را قانونی خریده‌ایم، چرا در خبرهای ورزشی از آن استفاده نمی‌کنیم؟ اگر هم حق پخش این دیدارها را نداده‌ایم (که احتمالا همین‌طور است) پس چطور اصل دیدارها را زنده به مردم نشان می‌دهیم؟
چطور ممکن است میلیون‌ها بیننده یک بازی را از شبکه سه به‌طور مستقیم ببینند، اما همین کانال روز بعد در بخش خبری ۱۸:۴۵ حق پخش صحنه‌های حساس بازی را نداشته باشد؟ برای تفسیر وضع موجود، اساسا از یک فرضیه عمومی استفاده می‌شود؛ اینکه شرکت‌های فروشنده حق پخش مسابقات فوتبال، به خریداران اجازه می‌دهند صرفا در یک نوبت به‌طور مستقیم تصاویر دیدارها را پخش کنند و بعد از آن حق استفاده از این تصاویر در برنامه‌های ضبط‌ شده را ندارند.
این فرضیه ممکن است تا حدودی جدی و درست باشد، اما دو مساله را نباید از یاد برد؛ اول اینکه همین حالا هم بسیاری از رقابت‌هایی که ازسوی تلویزیون ایران روی آنتن می‌رود، خریداری شده به نظر نمی‌رسد.
با کمی دقت در کادر تلویزیونی، می‌توان متوجه پوشانده شدن لوگوی شبکه اصلی شد، به علاوه اینکه خیلی از مواقع صدای گزارشگر خارجی هم به گوش می‌رسد. نکته دوم اما آن است که خیلی از کانال‌های تلویزیونی دنیا مسابقات فوتبال را هم به‌صورت زنده پخش می‌کنند و هم در برنامه‌های بعدی و آرشیوی از تصاویر آن سود می‌برند.
شبکه‌هایی مثل اسکای یا بین‌اسپورت که حق پخش می‌پردازند و اصل بازی‌ها را مستقیم پخش می‌کنند، برای روی آنتن بردن خلاصه مسابقات در بخش‌های خبری هیچ محدودیتی ندارند. همه اینها به کنار، ما تازه برنامه‌ای مثل «فوتبال ۱۲۰» داریم که همین حالا کل مسابقات مهم اروپایی را خلاصه می‌کند و با نقد و بررسی روی آنتن می‌برد! با این همه ابهام، چه باید کرد؟
منبع: روزنامه دنیای اقتصاد
اگر اين مطلب را پسنديده ايد، آن را به اشتراك بگذارد:
برچسبها: