بازیگر زن مشهور تلویزیون ایران درگذشت؛ بیوگرافی + تصاویر

نیلوفر خرم نیک بازیگر سریال «معمای شاه» چهارشنبه دهم شهریور ماه درگذشت.


روحانی رو داری اشتباه می‌زنی داداش!/ تصاویر جعلی رسانه‌های منتقد از خوزستان و اعتراض در فضای‌مجازی

روزنامه تماشاگران امروز نوشت: استان خوزستان از روزهای ابتدایی بهمن‌ماه دچار مشکلات جدیدی شد که کهنه بودن زیرساخت‌های استان را بیش از پیش ...


روحانی رو داری اشتباه می‌زنی داداش!/ تصاویر جعلی رسانه‌های منتقد از خوزستان و اعتراض در فضای‌مجازی

روزنامه تماشاگران امروز نوشت: استان خوزستان از روزهای ابتدایی بهمن‌ماه دچار مشکلات جدیدی شد که کهنه بودن زیرساخت‌های استان را بیش از پیش ...


تاکسی چگونه به ایران رسید؟

با گسترش شهرنشینی و به کارگیری اتومبیل در جابه‌جایی افراد، ضرورت وجود حمل‌ونقل درون‌شهری بیش از پیش احساس می‌شد. کارهایی متفاوت برای حل ...


همه نبردهای ۲۵ سال اخیر استقلال مقابل عربستانی‌ها

شامگاه فردا استقلال مقابل التعاون عربستان صف‌آرایی خواهد کرد.


دنيای اين روزهای علی نصيريان

دنيای اين روزهای علی نصيريان

| چهارشنبه ۰۹ دي ۹۴ ساعت ۱۶:۴ | نسخه چاپي

میان این‌همه تعریف و تمجید و ابراز شگفتی از بازی درخشان علی نصیریان در سریال «شهرزاد»، این روزهای زندگی بازیگر بزرگ، به دغدغه‌های شخصی و خانوادگی می‌گذرد. دل‌مشغولی‌هایی که او را از زندگی حرفه‌ای و همه تعریف و تمجیدها جدا می‌کند و به خانه و خانواده برمی‌گرداند.

به گزارش فرادید ، عجیب است که وقتی از دغدغه‌هایش می‌پرسیم و می‌خواهیم بدانیم سهم او از این‌همه حرف و نظر خوب و مثبت چیست، تنها یک جمله می‌گوید و برای یک چیز نگران است؛ سلامتی همسری که این روزها در بستر بیماری است و تمام دغدغه نصریان: «این روزها تنها دغدغه من، نگهداری و پرستاری از همسرم است، تا ان‌شاءالله حالش خوب شود».
نصیریان توضیح می‌دهد که همسرش همین اواخر دچار سکته مغزی شده و بعد از مدتی مراقبت در بیمارستان و بازگشت به خانه، بازهم به بیمارستان بازگشته و دوباره تحت مراقبت است. همین درگیری‌ها هم باعث شده تا نصیریان با نگرانی و البته امیدواری که در همان جمله اول می‌گوید، دغدغه‌های دیگر را رها کند و زندگی خانوادگی را در رتبه اول قرار دهد.
دغدغه‌های دیگر آقای بازیگر اما، کم نیستند.
دغدغه‌هایی که اگر زندگی خانوادگی اجازه دهند به جامعه، هنر و اقتصاد می‌رسند: «دلمشغولی‌ها از زندگی شخصی‌ شروع می‌شوند، اما اگر فراغتی باشد به جامعه، هنر و اقتصاد هم می‌رسند. من به همه این چیزها فکر می‌کنم، شاید چون هنرمند هستم و هنرمند که‌باشی به همه‌چی فکر می‌کنی، از زندگی خودت بگیر تا جامعه».
اگر بخواهیم فهرستی از آنچه که دلمشغولی‌های این روزهای نصیریان را بعد از خانه و خانواده می‌سازد تهیه کنیم، به چنین فهرستی می‌رسیم: «سرنوشت هنر در روزهایی که ماهواره‌ها و شبکه‌های مجازی همه‌گیر شده‌اند، تاریخ ایران و در نهایت آنچه اقتصاد هنر نمایش و تصویر را نجات می‌دهد».
در این فهرست، آنچه این روزها نگرانی کارشناسان زیادی است و هشدارهای زیادی هم درباره آنها داده شده، دغدغه اول نصیریان است؛ فراگیری شبکه‌های ماهواره‌‌ای و مجازی و تماشاگرانی که پای محصولات شبکه‌های مختلف ماهواره‌ای می‌نشینند و خوراکی نامرغوب دارند. نصیریان می‌گوید:
«تلویزیون‌های ماهواره‌ای و سریال‌های نامناسبی که پخش می‌کنند، ناراحتم می‌کند و من را به‌فکر می‌اندازد ‌که با این‌هنرهای سخیف که همه‌گیر شده‌، به‌کجا خواهیم رفت؟ این سریال‌ها چه تاثیری روی جامعه ما می‌گذارد؟ تکلیف هنر چه می‌شود؟ این وسط نقش تلویزیون چیست؟ آیا تلویزیون باید همین‌طور دست روی دست بگذارد و نظاره‌گر این اتفاق باشد که مردم پای سریال‌هایی بنشینند که با فرهنگ ما همخوانی ندارد؟»
آقای بازیگر سوال‌های مهمی درباره این اتفاق می‌پرسد، سوال‌‌هایی که به دنبال پاسخ آنهاست تا نگرانی‌اش را رفع کند؛ سوال‌هایی دقیق و شفاف که پاسخ هرکدام می‌تواند، کمک بزرگی به این دغدغه کند. نصیریان تلاش می‌کند که در چنین وضعیتی، نقش مهمی در کمک به اوضاع و احوال دنیای نمایش و تصویر داشته باشد.
معتقد است که سهم او برای جذب مخاطبی که درگیر محصولات نامرغوب و ناخوشایند است، کمک به رسانه‌ای است که تلاش می‌کند تا بخشی از این ناخوشایندی‌ها را با خوراکی مناسب جبران کند.
رسانه‌ای مثل شبکه نمایش خانگی و خوراکی مثل سریال «شهرزاد» که این روزها یکی از پرمخاطب‌ترین سریال‌های ایرانی است و بدون حمایت رسانه ملی یا نهادی خاص، موفق شده نبض تماشاگر ایرانی را در دست بگیرد و ثابت کند، محصول خوب تحت هرشرایطی مخاطب دارد و نصیریان از نقش داشتن در چنین اتفاقی راضی و خشنود است و می‌گوید:
«همکاری من با بخش خصوصی باعث شد سرمایه‌گذاری بخش خصوصی را در عرصه هنر اتفاق خوبی بدانم و از آن حمایت کنم، چون این اتفاق فرهنگ و هنر را ارتقا می‌بخشد و از رکود مالی نجات می‌دهد، فکر می‌کنم این سیاستگذاری درستی‌است که به سرمایه‌گذاران بخش خصوصی فضا دهیم که آنها وارد عرصه هنر شوند».
آخرین حرف‌ها با علی نصیریان هم درباره تاریخ ایران است؛ علاقه‌مندی شخصی آقای بازیگری که وقتی به کارنامه حرفه‌ای او نگاه می‌کنیم، در انتخاب نقش‌های تاریخی کاملا مشخص و مشهود است. نصیریان روایت می‌کند که خواندن تاریخ، علاقه‌مندی شخصی اوست و اگر این روزها فرصتی پیدا کند همچنان به عادت قدیمی سراغ کتاب‌های تاریخی می‌رود: « مطالعه تاریخ ایران را دوست دارم، تاریخی که هر قسمت از آن شکوه و عظمت سرزمین‌مان را نشان می‌دهد. گاهی می‌شود که برای یک سریال، فیلم یا تئاتر می‌روم و درباره برهه تاریخی‌ آن مطالعه می‌کنم، این مطالعات را انجام می‌دهم چون به بازی در نقش‌های تاریخی کمکم می‌کند وخودم هم دوست دارم تاریخ بدانم».
همین علاقه‌مندی شخصی است که آخرین دغدغه و دل‌مشغولی این روزهای آقای بازیگر را می‌سازد. دل‌مشغولی‌ای که نگاهی به اجتماع و اوضاع و احوال این روزهای جامعه ایرانی دارد و از پس یک مطالعه عمیق و دانسته‌های تاریخی می‌آید.
دل‌مشغولی‌ای که دوباره شبیه یک سوال مطرح می‌شود: «هر چه بیشتر تاریخ ایران را می‌خوانم بیشتر به فرهنگ غنی‌مان در گذشته پی می‌برم، فرهنگی که دستخوش وقایعی شده که این‌روزها از خودم می‌پرسم ما به کجا می‌خواهیم برویم؟»
نگرانی‌ها، سوال‌ها، دغدغه‌ها و دل‌مشغولی‌های علی نصیریان در این روایت مختصر، همین‌جا تمام می‌شود و جمله آخر بازهم درباره همسرش است و امیدواری به یک اتفاق خوب که زندگی این روزهای آقای بازیگر را رنگ تازه می‌بخشد: «امیدوارم هرچه سریع‌تر حال همسرم بهتر شود و به روال قبلی زندگی بازگردیم.»
اگر اين مطلب را پسنديده ايد، آن را به اشتراك بگذارد:
برچسبها:

دیدگاه شما چیست؟