خودروهای منتخب سال از نگاه تاپ‌گیر+تصاویر

این روند هر ساله بسیاری از مجلات تخصصی خودرواست که کارشناسان و اهل فن به بررسی آن می‌پردازند و مرجع خوبی برای انتخاب مشتریان محسوب می‌شود.


ادعای حمله با شوکر برقی به زن دستفروش اهوازی +عکس/ شهرداری تکذیب کرد

در ساعت های اخیر خبرهای ضد و نقیض درباره مرگ زن دستفروش اهوازی در حمله ماموران شهرداری اهواز با شوکر منتشر شد. عکس این زن نیز به صورت گسترده در فضای مجازی منتشر شده است.


ادعای رویترز درباره هواپیمایی آسمان تکذیب شد

سازمان هواپیمایی کشوری اعلام کرد که شرکت هواپیمایی آسمان تقاضایی مبنی بر صدور مجوز پرواز به اروپا از این سازمان نداشته است.


بازی جوانمردانه برای استقلال و تراکتورسازی خوش یمن نبود!

دو گل از سه گلی که در بازی استقلال و تراکتورسازی به ثمر رسید، لحظاتی بعد از اجرای «فیرپلی» توسط بازیکنان بود.


بازی جوانمردانه برای استقلال و تراکتورسازی خوش یمن نبود!

دو گل از سه گلی که در بازی استقلال و تراکتورسازی به ثمر رسید، لحظاتی بعد از اجرای «فیرپلی» توسط بازیکنان بود.


مصاحبه با ۳ تفنگدار استند‌آپ کمدی خندوانه

| شنبه ۱۸ مهر ۹۴ ساعت ۱۷:۴۱ | نسخه چاپي

وقتی مسابقه خندوانه شروع شد سه تفنگدار برنامه یعنی علی مسعودی، امیرمهدی ژوله و سجاد افشاریان که کمتر معروف بودند و در عرصه نویسندگی فعالیت می‌کردند به محبوب‌ترین‌های برنامه تبدیل شدند.
اتفاق ویژه‌ای که در این بین افتاده است،از نگاه شما چیست؟
افشاریان:من فکر می‌کنم این مسابقه یک اتفاق ویژه بود چرا که حتی دوستان بازیگری که در این مسابقه حضور داشتند که همگی از کمدین‌های خوب ما هستند، به این فکر افتادند که باید برای حضور در این رقابت، برنامه آماده کرده و برای اجراهای خود فکر کنند و آن را جدی بگیرند. درواقع همه به این نتیجه رسیدند که اگر یک کار کمدی موفق بوده، قطعا یک متن خوب پشت‌سر آن قرار داشته و یک کارگردانی آگاه، یک مثلث اولیه (بازیگر، متن و کارگردان). اینها وقتی ایده‌آل باشند بدون شک نتیجه قابل قبول خواهد بود. شما حتی به فیلم‌های کمدی بسیار موفق سینمایی هم که نگاه کنید، فیلم هایی همچون مارمولک، ورود آقایان ممنوع یا سریال‌هایی مانند بزنگاه، متهم گریخت، کوچه اقاقیا، مرد هزار چهره و... کاملا متوجه می‌شوید که یک تیم قوی و خوب پشت این کارها حضور داشته که باعث موفقیت شده است.
مسعودی:من می‌توانم رضا عطاران را مثال بزنم که می‌بینید چقدر در کارهایش موفق است و این به همان موضوع برمی‌گردد که رضا عطاران هم نویسنده قدرتمندی است و یک کمدین مولف است چرا که وقتی قرار است حتی در کاری به عنوان بازیگر حضور داشته باشد، بازهم روی متن و نقش به خوبی کار می‌کند و درواقع برای خودش برنامه خاصی می‌گذارد.
 
امیر
ژوله: حتی رضا عطاران که خودش هم یک نویسنده عالی است و آثار درخشانی در کارنامه دارد، همین حالا اگر بخواهد فیلمی بسازد، کارش را به یک فیلمنامه‌نویس می‌دهد که برایش بنویسد چرا که قطعا هنرمندی مثل رضا عطاران به این نتیجه رسیده و این را می‌فهمد که باید یک متن قوی در کارش وجود داشته باشد تا آن را به خوبی بتواند اجرا کند یا حتی یک بازیگر مولف دیگر مثل مهران مدیری را داریم که من سال‌ها با او کار کرده‌ام و به‌شدت به متن وفادار است و حتی یک واو جا نمی‌اندازد! مهران غفوریان که مثلا در آیتم‌های بازجویی در مجموعه شوخی‌کردم، واقعا سروصدای زیادی به‌پا کرد هم هرجا نشست گفت که من کاملا متن را اجرا کردم.
افشاریان:من فکر می‌کنم الان دغدغه مردم این است که کمدی خوب را بشناسند و دیگر دنبال این نیستند که بگویند فلان بازیگر چقدر باحال است، بلکه حالا دنبال این هستند که یک استند آپ کمدی خوب را ببینند حالا هرکس می‌خواهد آن را اجرا کند.
ژوله:دقیقا این کاری است که تیم خندوانه انجام داده‌اند و کمدی را ارزشمند کردند و نگاه مردم و جامعه را به کلی تغییر دادند. حتی فضای انتخاباتی به خود گرفت و مردم را کاملا درگیر کرده است و رای‌ها با هر اتفاقی بالا و پایین می‌شود و همه این اهمیت‌ها به فضای کمدی، کاری است که توسط تیم خندوانه انجام شده است. نگاه مدیران صدا و سیما هم به کمدی زیاد نگاه خوبی نبود و آن را جدی نمی‌گرفتند و به آن افتخار نمی‌کردند ولی حالا نگاه آنها هم عوض شده است. چیزی که وجود دارد این است که چون ما کمدین مولف، یعنی کسی که بتواند بهترین متن را بنویسند، بهترین هدایت را داشته باشد و بهترین اجرا را انجام بدهد، کم داریم.
در نتیجه وقتی این مثلث بازیگر خوب، متن خوب و هدایت‌کننده خوب، شکل بگیرد، آن‌وقت شما می‌توانید شاهد یک اتفاق خوب و یک کار کمدی عالی باشید چون واقعا اگر شما یک نمایشنامه خوب هم داشته باشید ولی به خوبی اجرا نشود، نمی‌توانید انتظار یک کار خوب داشته باشید. کمدی یک ریتم است، یک ضرباهنگ است که یک نوع تیزی خاص دارد که باید بدانید چه زمانی باید ضربه را وارد کنید و آدم‌هایی که این را می‌دانند خیلی محدود هستند. در نتیجه واقعا نمی‌شود گفت که مثلا نویسنده‌ها برتر از بازیگرها هستند یا برعکس، بلکه به‌نظرم اینها در کنار هم معنی پیدا می‌کنند. یعنی یک نویسنده خوب در کنار یک بازیگر و یک کارگردان خوب می‌توانند یک کار عالی را بسازند.
یعنی شما فکر می‌کنید اگر متن‌هایی که شما در خندوانه اجرا کردید را به یکی از همین بازیگرهای خوب کمدی می‌دادید و او اجرا می‌کرد، نتیجه بهتری هم حاصل می‌شد؟
ژوله: بله، دقیقا همینطور است. به هر حال بازیگران بسیار توانایی در عرصه طنز داریم که خیلی خوب می‌توانند یک متن خوب را به بهترین شکل اجرا کنند چرا که این توانایی را در خود دارند که نکاتی را در اجرا با متن همراه کنند که بیننده را میخکوب کنند.
مسعودی: به نظر من هم اگر متن‌های من را مثلا مهران غفوریان یا جواد رضویان اجرا می‌کردند، قطعا نتیجه بهتری هم حاصل می‌شد. خیلی از بازیگرهای کمدی ما شیرینی خاصی دارند و این شیرینی را در اجرای یک متن خوب به کار می‌گیرند و همین موضوع یک کار نهایی خوب می‌شود.
افشاریان: من درباره متن‌های خودم با این موضوع مخالف هستم چون من در آن جغرافیا و در آن فضا بزرگ شده بودم و حس می‌کنم شاید همه بازیگرهای کمدی ما توانایی اجرای آن متن با آن لهجه خاص را نداشتند.
ژوله: البته نکته‌ای که درباره سجاد وجود دارد و من قبلا هم به آن اشاره کرده بودم این است که سجاد خودش بازیگری کرده است و در این زمینه تبحر و تجربه لازم را دارد.
افشاریان: من در تئاتر مونولوگ‌های زیادی اجرا کردم و کارهایی را کارگردانی کردم که بهترین بازیگران تئاتر در آنها حضور داشتند و وقتی هم قرار باشد چنین بازیگرانی را هدایت کنم، قطعا باید تجربیاتی در بازیگری داشته باشم. که بازیگرم را راهنمایی یا هدایت کنم و چون تئاتر هنر بی‌واسطه است و ارتباط مستقیم با تماشاگر دارد، من این تجربه را قبلا داشتم و شاید پیچیدگی زیادی برای من نداشت.
ژوله:به همین دلیل است که من تاکید دارم اگر یک متن خوب را یک بازیگر خوب اجرا کند، مشخصا یک نتیجه خوب دربر دارد.
افشاریان:من معتقد هستم که شما می‌توانید از یک متن خوب، یک اجرای بد داشته باشید ولی به هیچ وجه نمی‌توانید از یک متن بد، انتظار یک اجرای خوب را داشته باشید! یعنی اگر متن بد باشد ولی همه چیز خوب باشد، بازهم در نهایت نتیجه خوبی حاصل نخواهد شد. درواقع یک دودوتا چهارتای ساده است. اگر متن خوب و بازیگر هم خوب باشد، می‌تواند با توانایی که دارد به قدرت متن اضافه کند و کار درخشان می‌شود. حتی در این بین به یک کارگردان خوب هم نیاز دارید که در اجرا هم بتواند کار را به خوبی هدایت کند.
مسعودی:من میزان هرکدام از این موارد را 30درصد و 10درصد نهایی را در تدوین می‌دانم که به‌نظرم آن هم در بهتر شدن یک کار کمدی، تاثیر زیادی دارد. کارگردان خوب کسی است که به متن کاملا وفادار باشد و حتی نویسنده را در کنار خود داشته باشد و برای سکانس‌های مختلف با او مشورت کند. من تا به حال هالیوود نرفته‌ام ولی مطمئن هستم که در آنجا به‌شدت به نویسنده‌ها احترام می‌گذارند و می‌گویند این آدم مدت‌ها وقت گذاشته، فیلمنامه، دیالوگ، شرح صحنه و. . . را نوشته و بابت همه آنها فکر کرده است و نباید به او و کارش بی‌احترامی شود ولی در ایران خیلی از کارگردان‌ها اینها را نمی‌بینند و بدون توجه به ابتدا تا انتهای فیلمنامه، همه چیز را به‌هم می‌ریزند و حتی حذف یک سکانس می‌تواند کل کار را خراب کند.
ژوله:در هالیوود نویسنده یک اثر، خالق آن است و او را به عنوان همه کاره می‌شناسند و کارگردان‌ها درواقع تکنسین‌های   اجرایی هستند.
مسعودی:گاهی در ایران آنقدر متن تو را تغییر می‌دهند که اگر در تیتراژ کار، اسم خودت را نبینی، فکر می‌کنی فرد دیگری این متن را نوشته است!
چرا نگرش‌ها نسبت به فیلمنامه‌ها و نویسندگان این طور بوده است؟
افشاریان: متاسفانه در بسیاری از کارهای ما شرایط زمانی خیلی تاثیرگذار است و چون خیلی سریع می‌خواهیم کارها را بسازیم و تمام کنیم، خیلی به موضوع پیش‌تولید خوب و قوی اهمیت نمی‌دهیم اما رامبد یک خوبی در کارش دارد و آن‌هم این است که تا به آن شرایط خوب نرسد، کار را اجرا نمی‌کند.
ژوله:باید نگرش فیلمسازها به نویسندگان‌عوض شود و خوشبختانه یکی از برکات خندوانه و برنامه خنداننده برتر همین موضوع بوده است. یادم می‌آید که پیمان قاسم‌خانی متن یک فیلم سینمایی را نوشته بود و یک رقمی را بابت دستمزد به او داده بودند و از او خواستند تا در 5،4 سکانس از همان فیلم بازی کند و بابت همان نقش کوتاه به همان اندازه‌ای به او دستمزد دادند که بابت نوشتن فیلمنامه‌ای که یک سال زحمت آن را کشیده بود! پیمان از این موضوع خیلی ناراحت بود که زحمت یک ساله او با زحمتش در5،4  سکانس برابر شده بود! ان‌شاءالله که دستاورد بزرگ خندوانه این باشد که دیگر به کار نویسندگان به این شکل نگاه نشود.
مسعودی: مردم به این باور رسیده‌اند که در یک کار خوب کمدی، متن خوب، مهم‌ترین نقش را دارد و امیدوارم که مسوولان و مدیران و حتی فیلمسازها هم به این نتیجه برسند. متاسفانه در سال‌های اخیر افرادی به عنوان تهیه‌کننده وارد این عرصه شده‌اند که اصلا معلوم نیست چه جایگاهی دارند. مگر هرکسی که پولدار باشد، می‌تواند تهیه‌کننده  باشد؟
افشاریان:دقیقا من هم با این موضوع برخورد داشته‌ام که وقتی قیمتی را بابت یک کار به یک تهیه‌کننده گفته‌ام، به من می‌گوید مگر شما در تئاتر چقدر پول می‌گیرید که حالا در کار تصویر پول می‌خواهید؟! همانطور که بچه‌ها اشاره کردند در هالیوود کاملا موضوع فرق دارد و هر کسی جایگاه خودش را دارد و این جایگاه را می‌شناسد اما اینجا کارها غیرحرفه‌ای است و جایگاه‌ها مشخص نیست !
مصاحبه
ژوله: متاسفانه همین‌طور است و ما از نظر اجرایی و ساخت مشکلات زیادی داریم. پیمان قاسم‌خانی سال‌ها پیش گفت که باید کلاس‌هایی تشکیل شود و به همه ما یاد بدهند که چطور بنویسیم، چطور کار بسازیم، چطور کاراکترسازی کنیم و... ولی این اتفاق هرگز نیفتاده و همیشه درجا زده‌ایم!
بعد از اینکه در خندوانه به این خوبی دیده شده‌اید، فکر می‌کنید چقدر این امکان برای شما فراهم می‌شود که روی موج این دیده شدن سوار شوید و از این به بعد شما خالق یک سریال یا فیلم باشید؛  حتی تعیین کنید چه کسی کارگردان باشد یا اینکه به عنوان نویسنده همه عوامل را شما تعیین کنید؟
مسعودی:اصلا اینطور نیست! متاسفانه این روزها وقتی همه تصمیمات را یک نفر می‌گیرد و همه چیز دست یک نفر است و قرار است آن یک‌نفر راجع‌به همه چیز فکر کند و نظر بدهد و تصمیم بگیرد، همه چیز تکراری می‌شود و حتی شکل استبدادی به خود می‌گیرد. مثلا شما فکر کنید کل فوتبال ایران فقط یک مربی داشته باشد و همه تیم‌ها زیرنظر همان یک مربی کار کنند، آن‌وقت اگر آن مربی از شما خوشش نیاید، شما بدبخت شده‌اید و کارتان تمام است. الان هم تقریبا همین شرایط برای کارهای هنری ایجاد شده است و اگر آن فرد تصمیم‌گیرنده از شما خوشش نیاید، شما بهترین کارها را هم ارائه بدهید، جوابی که به شما می‌دهند مشخص است!
افشاریان:اینکه ما بعد از خندوانه بخواهیم برویم و بگوییم چون ما در این برنامه دیده شده‌ایم، پس باید این کارها را انجام بدهیم، اصلا وجود ندارد. درواقع به‌نظرم اصلا موجی وجود ندارد که بخواهیم روی آن سوار شویم. ماجرا نگاه اصطکاکی است که در بستر اصلی این کار وجود دارد. باید در کارهای هنری ما یک اعتماد متقابل وجود داشته باشد و مدیران باید به آدم‌هایی که کار را بلد هستند، اعتماد داشته باشند. ما در برنامه خندوانه دقیقا این اعتماد را از سوی مدیران داشتیم و رامبد جوان وقتی می‌گوید من می‌خواهم برنامه‌ای درباره خنده، فواید خنده و تاثیر آن روی زندگی مردم بسازم و این هم سابقه من است، مدیران به او اعتماد می‌کنند و خندوانه تولید می‌شود.
ژوله:به نظر من هم این اتفاقی که گفتید، شدنی نیست به این دلیل که هم ما آدم‌های باهوشی هستیم و هم مدیران باهوش هستند و اینطور نیست که مثلا با اجرای یک برنامه 15دقیقه‌ای در خندوانه بگویند که اینها عقل‌کل شده‌اند و حالا همه کارها را بدهیم اینها انجام بدهند! شاید برایمان پیشنهادهای جدیدی در زمینه‌های مختلف مثل بازیگری، استندآپ کمدی و. . . بیاورد ولی واقعا اینطور نیست که فردا همه چیز برای ما عوض شود. حتی پیشرفت جایگاه نویسندگان در این بین صرفا برای ما نفع شخصی ندارد بلکه خوشحالی ما از این است که اگر این پیشرفت حاصل شود، برای کل جامعه نویسندگان ما اتفاق خوبی افتاده است. ما فقط از داخل پستو بیرون آمده‌ایم (باخنده).
مسعودی:تنها نفع شخصی من این بود که در این برنامه کاری کردم که میلیون‌ها نفر برای پدرم فاتحه خواندند و برای سلامتی مادرم دعا کردند و این برای من بزرگ‌ترین نفع شخصی از این برنامه بود که اصلا قیمت ندارد.
تعریف کلی شما از استندآپ کمدی چیست؟
مسعودی:در بخش علمی و کلاسیک آن استندآپ کمدی همان چیزی است که امیر کربلایی اجرا می‌کند. من فقط می‌توانم ماجراها  را برنامه‌ریزی شده با شیرینی زیاد تعریف کنم و واقعا نمی‌دانم استندآپ کردم یا اسم این کار استندآپ است یا نه؟ فقط سعی کردم که مردم را بخندانم.
افشاریان: استندآپ کمدی، یک گونه از کمدی است که توسط یک نفر و بدون درنظر گرفتن دیوار چهارم، به صورت مشارکتی و معاشرتی با تماشاگر اجرا می‌شود. این می‌تواند بر اساس زندگی روزمره کمدین شکل بگیرد که با استفاده از فرمول‌های اجرایی مثل اغراق و تکرار و تحریف اجرا می‌شود که می‌تواند نگاهی اجتماعی داشته باشد یا نگاهی شخصی که همه اینها گونه‌هایی از استندآپ کمدی هستند.
ژوله: به نظرم استندآپ کمدی، بیان یک دغدغه اجتماعی، سیاسی و فرهنگی در قالب طنز به صورت یک‌نفره است که به دو صورت اجرا می‌شود؛ یک نوع آن بر پایه اکت و اجراست و نوع دیگر آن برپایه دیالوگ و گویش. مثلا کاری که خود من انجام می‌دهم خیلی به طنز مطبوعاتی نزدیک است. بخش عمده‌ای از استندآپ‌هایی که من و حتی سجاد و علی اجرا کردیم به شوخی با خود برمی‌گردد که این هم خودش نوعی از طنز است. حتی می‌شود از مسائل اجتماعی و فرهنگی که در جامعه و شبکه‌های مجازی بین مردم جریان دارد، برای اجرای یک استندآپ استفاده کرد.
منبع:مجله زندگی ایده آل
اگر اين مطلب را پسنديده ايد، آن را به اشتراك بگذارد: