مهندسی معکوس برای تعیین قهرمان؛ پرسپولیس تراکتور را تقویت می‌کند!

شاید اتفاقاتی در پنجره نقل و انتقالات زمستانی شکل بگیرد که صد درصد به سود تیم تراکتورسازی باشد؛ تیمی که عزمش برای قهرمانی در این فصل جزم است.


زلزله 6.5 ریشتری در اندونزی؛ 54 کشته و 78 نفر زخمی تاکنون!

زلزله ای 6.5 ریشتری در جزیره سوماترا اندونزی منجر به مرگ حداقل 54 نفر و زخمی شدن 78 شده است.


گشتی در زندگی خصوصی دختر شایسته روسیه

یانا دوبرو ولسکایا، اخیرا نمانیده روسیه در رقابت های Miss World 2016 شد.


کشف جسد متلاشی شده یک زن در یافت‌آباد

جسد متلاشی شده زنی در لاین تندرو شرق به غرب پل الغدیر یافت‌آباد کشف شد.


نماینده دلواپس: چرخ «سانترفروج‌ها» نمی چرخد!

عضو جبهه پایداری و منتقد برجام در تذکر شفاهیش، در یک اشتباه کلامی وقتی خواست از نچرخیدن چرخ‌های سانتریفیوژ انتقاد کند، در تلفظ این واژه به مشکل برخورد و پس از تلاش گفت: چرخ سانترفروج‌ها نمی‌چرخد.


استخوان‌های چالش برانگیز آفریقای جنوبی

استخوان‌های چالش برانگیز آفریقای جنوبی

دانش | جمعه ۲۰ شهريور ۹۴ ساعت ۲۳:۳۸ | نسخه چاپي

استخوان‌هایی که در یک دخمه کوچک و تاریک در انتهای غاری در آفریقای جنوبی پیدا شده است ممکن است بقایایی از گونه جدیدی از خویشاوندان باستانی انسان ها باشند. اگرچه بخش بزرگی از جامعه علمی فعلا آماده پذیرش چنین حکمی نیست.

کاوشگران موفق شدند این استخوان ها را بر دیواره غاری به نام ستاره در حال طلوع (Rising Star) در 50 کیلومتری ژوهانسبورگ پیدا کنند. این کاوشگران مسیر دشواری را برای رسیدن به این منطقه پشت سرگذاشتند و پس از گذر از تونل ها و منافذ بسیار کوچک توانستند خود را به 40 متری زیر سطح که این دخمه در آن واقع بود برسانند.

دهانه ورودی این غار به قدری کوچک بود که برای بررسی دست اول منطقه، از شش محقق زن ریز اندام، ورزیده و متخصص دعوت شد تا با ورود به این غار به استخراج استخوان ها بپردازند. دوربین هایی که آنها روی کلاه های خود داشتند به کمک فیبر نوری 3.5 کیلومتری به سطح زمین فرستاده می شد تا دانشمندان دیگری که در مقر فرماندهی کاوش حضور داشتند بتوانند در صورت نیاز آنها را راهنمایی کنند.

این تیم حفاری موفق شد 1500 قطعه استخوان که به 15 موجود تعلق بوده است را شناسایی و جمع‌آوری کند. این بقایا متعلق به کودکان، نوجوانان و یک بزرگ‌سال بسیار سالخورده است. هزاران قطعه استخوان دیگر هنوز درون این غار باقی‌مانده است.

این کاوش با حمایت بنیاد نشنان جئوگرافیک صورت گرفته بود و محققان فکر می‌کنند توانسته‌اند استخوان‌هایی را پیدا کنند که متعلق به گونه تازه‌ای از خویشاوندان باستانی انسان‌ها است. آن‌ها این‌گونه را هومو نالدی (Homo Naledi) نامیده‌اند. نالدی در زبان سِسوثو که یکی از زبان‌های رسمی آفریقای جنوبی است به معنی ستاره است.

بااین‌وجود برخی از محققان دیگر در حوزه منشأ انسان معتقدند این ادعا شاید چندان هم معتبر نباشد. حداقل یکی از استخوان‌های یافته شده توسط این گروه شباهت زیادی به استخوان‌های هومو اراکتوس دارد. هومو اراکتوس، گونه‌ای مقدم بر انسان‌های امروزی بودند که حدود 1.5 میلیون سال پیش در آفریقا می‌زیستند.

لی برگر، دیرینه‌شناسی که رهبری این پروژه را برعهده دارد اما معتقد است که گونه جدیدی یافت شده است که شاخه و خانواده انسان‌نماها را توسعه می‌دهد. به گفته او این خانواده از خویشاوندان احتمالی و باستانی انسان‌ها قدی کوتاه داشته‌اند و حداکثر قد مردان به حدود 1.5 متر می‌رسیده وزنان اندکی کوتاه‌تر بوده‌اند.

بررسی استخوان‌ها ویژگی‌های مشترکی از میمون‌های باستانی و انسان‌های مدرن را در آن آشکار می‌کند. بااین‌وجود برای اظهارنظر نهایی خیلی زود است. یکی از مشکلات این است که هنوز این استخوان‌ها مورد ارزیابی زمان‌سنجی قرار نگرفته‌اند. یکی از دلایل تیم تحقیق برای این تأخیر این است که نگران هستند استخوان‌ها در اثر آزمایش‌های زمان‌سنجی و به دلیل ساختار فرسوده اشان آسیب ببینند و می‌خواهند آزمایش را به بعد از بررسی‌های دیگر موکول کنند؛ اما اگر این آزمایش‌ها مشخص کند که عمر این‌گونه چیزی در حدود 2 میلیون سال است ممکن است به‌جای اینکه شاهد گونه جدیدی باشیم با اجداد هومو اراکتوس ها مواجه باشیم.

جانورشناسی از دانشگاه زوریخ نیز بیان کرده است بسیاری از ویژگی‌های استخوانی که در بررسی اولیه به‌عنوان ویژگی‌های گونه جدید برشمرده شده است در بسیاری از گونه‌های ابتدایی جانوران به چشم می‌خورد و دلیل محکمی برای مواجهه با یک‌گونه جدید نیست.

دسترسی این غار کار فوق‌العاده پیچیده و دشواری است این سوال پیش می‌آید که چطور این گروه در آنجا به دام افتاده‌اند. شاید پاسخ طبیعی این باشد که این گروه به درون آن سقوط کرده و گرفتارشده‌اند اما تیم تحقیق نظریه رادیکال‌تری دارد و معتقد است این گروه شاید اجساد درگذشتگان خود را مطابق آیین‌های خود در این مکان دفن می‌کرده‌اند و بدین ترتیب نوعی مناسک ویژه تدفین داشته‌اند. این نتیجه‌گیری نیست که از سوی جامعه علمی – حداقل در این مرحله – با همدلی همراه شده باشد.

ادعاهای بزرگی چون کشف یک‌گونه جدید دارای مناسک آیینی تدفین بیشتر از اینکه بر اساس داده‌های فعلی قابل اثبات باشد شاید برای تأثیرگذاری و خبرسازی در رسانه‌های عمومی باشد.

بدین ترتیب به نظر می‌آید پیش از آنکه حکم به پیدا شدن انسان گونه دیگری در دوران ابتدای تکامل انسان مدرن بدهیم باید منتظر بررسی‌های بیشتر، آزمودن مدارک توسط تیم‌های دیگر و نقد ادعاها باشیم. تا الان فقط می‌توان با قطعیت گفت با مجموعه جذابی از استخوان‌های باستانی در مکانی با دسترسی سخت مواجهیم که سوال های زیادی را به همراه دارد.

اگر اين مطلب را پسنديده ايد، آن را به اشتراك بگذارد: